Zelfcensuur, de eerste stap richting muilkorf

Ik bevind me voor het eerst van mijn leven in een situatie, dat het verstandiger is mijn mond te houden, dan die open te doen. Dat geldt niet alleen in het land waar ik op dit moment ben, maar ook in Nederland. Vorig jaar spitte de gemeente Haarlem mijn Facebook profiel door om te kijken, wanneer ik me in Turkije en in Nederland bevond, want ik had de plicht vier maanden per jaar in Nederland te zijn. Ik voldoe graag aan mijn plichten, maar zonder woning werd het een klus om dat te realiseren. Een rechter zag dat gelukkig in en gaf me wat ruimte. Sinds september hebben we een woning in Nederland en is het probleem opgelost. Maar die zoektocht van de gemeente Haarlem is me niet in mijn koude kleren gaan zitten. Ik walgde van de manier waarop zij woorden uitlegde als 'wonen in Turkije', alsof acht maanden per jaar in een land vertoeven geen 'wonen' genoemd mag worden. Er werd verschil gesuggereerd tussen 'verblijven' en 'wonen' en er werd gekeken naar data waarop foto's van Turkije op de account waren geplaatst.
   Gelijktijdig veranderde Turkije steeds meer in een dictatuur. Rond de tijd dat we hier arriveerden verklaarde de premier zich president en na de verkiezingen weigerde zijn partij coalitiebesprekingen, waarop nieuwe verkiezingen werden uitgeschreven. En vreemd genoeg sloeg het eerdere verlies plots om in een absolute meerderheid. Een paar terroristische aanslagen zijn genoeg om een volk bang te maken. Vervolgens een 'coup', die recht gaf op tienduizenden arrestaties en nog meer ontslagen. Een 'noodtoestand' rechtvaardigt alles. Anders denken is in dit land niet geoorloofd. Dat ondervonden de media. Journalisten werden opgepakt en kranten verboden. Macht is heel eng: vaardig een verbod uit en je hebt een vrijbrief om normale zaken ineens tot misdaad te bombarderen. Openlijk praten over politiek is erg onverstandig, want ook de Mao-tactiek van sociale controle en klikken is dit land niet ontgaan.
   In de aanzet tot een dictatuur wordt de rechterlijke macht geleidelijk vervangen door aanhangers van het regime en worden mensen beschuldigd van misdaden die ze niet hebben begaan. Alles is gericht op uitschakeling van de andersdenkende tegenstander. En helaas is dat niet moeilijk, we doen er in Nederland aan mee: Wilders wordt ook vervolgt voor verwerpelijke uitspraken. Dat maakt de weg voor zijn populisme net zo vrij om uiteindelijk de weldenkende mens op 'verkeerde uitspraken' te betrappen.
   Om de dictatuur in Turkije te vervolmaken, komt er eerdaags een referendum over het staatsbestel: een premier is niet meer nodig, vindt de president, en dus mag het volk zeggen of ze hem als totalitaire sultan willen. Dat komt overeen met het Amerikaanse systeem, maar daar worden geen oppositiepartijen verboden, vooralsnog niet althans. Het volk is eerst gepaaid met allerlei kleine cadeautjes en complimenten. Een minister liet op de televisie weten, dat de wijsheid van het volk, van boeren, ongeletterden en zo meer, veel meer waard is dan die van de gestudeerden. De laatsten ruïneerden het land met hun linkse, goddeloze wijsheden. Welke kneus voelt zich dan niet op een sokkel gezet? Welke trol zal niet op zo'n complimenteuze leider stemmen? De president heeft zo'n drie jaar nodig gehad om van een democratisch land een dictatuur te maken. En neem van mij aan, dat kan in ieder land met het grootste gemak.
   Op de eerste dag van Trump als president liet hij de Twitter account van een departement afsluiten, omdat een medewerker had getwitterd, dat de opkomst tijdens de inauguratie mager was. Waar je je al niet druk om kan maken! Maar dat is nu juist wat de machtswellusteling persé niet wil: een andere mening dan hij zelf is toegedaan, zelfs al is die mening gestoeld op feiten. Feiten bestaan voor deze mensen niet, alleen hun eigen waarheden en die maken ze waar, door anderen voor leugenaars uit te maken. Het betreffende departement kreeg de Twitter account weer terug, maar moest een rectificatie en excuses twitteren. En natuurlijk deed het dat. Waarom, is de grote vraag? Ook dat is simpel te beantwoorden: anders vallen er ontslagen. Wat kan het die medewerker schelen een excuus aan te bieden voor zo'n bagatel, als hij daarmee zijn baan behoudt! Zo gaat het met macht: flink wat dreiging en het merendeel van het volk kiest eieren voor zijn geld.
   Amerika, Turkije...maar dat is geen Europa! En Polen dan? De hervorming van het constitutionele hof, waardoor het vrijwel onmogelijk wordt om omstreden wetten te blokkeren. De nieuwe media wet, die bepaalt dat de regering de directie en hoofdredactie van de publieke omroep zelf kan benoemen en ontslaan. Dat is vaste prik in dictaturen! En waarheen leidt de oorlog, die Trump aan de journalisten heeft verklaard?
   Democratie is een goede zaak, maar een absolute meerderheid voor partijen als PiS in Polen, AKP in Turkije en Trumpisme in de VS is rampzalig. En er staan al langere tijd nieuwe landen op het lijstje te popelen om zich bij deze verkeerde voorbeelden aan te sluiten: het Frankrijk van het Front National, het Nederland van de PVV, het Oostenrijk van de FPÖ. En in een land als Hongarije is de islamhaat al gevestigd.
   Overal is de roep hetzelfde: Macht aan het Volk! Maar wie is dat volk en welke macht willen ze? Het was de roep van ongeveer iedere dictator in de geschiedenis van de wereld, maar niemand van dat 'volk' schijnt het te herkennen: de volksrepublieken, de uitroepen één volk, één rijk / één vaderland, één leider? En het was die leiders nooit om het volk te doen, dat hebben ze met miljoenen doden bewezen. We zeiden ooit: Nooit Meer! We huiverden van beelden van Hitler, begrepen niet hoe het mogelijk was dat een volk hierin meeging, in de mensenhaat, de destructie, maar nu gebeurt hetzelfde weer. Dat kan alleen als 'het volk' oliedom is.
   Als het tegenzit gaan Frankrijk en Nederland in de komende maanden dezelfde kant uit als de Polen en de Amerikanen. Niets garandeert dan nog, dat ik mijn blog kan blijven schrijven, want iedere populist heeft tot nu toe bewezen, dat hij intolerant is. Hij duldt geen tegenspraak, geen informatie die zijn onzin weerlegt, geen feiten die hem niet uitkomen. En de controle daarop is tegenwoordig bijzonder gemakkelijk, muilkorven is een fluitje van een cent: blokkeer sociale media accounts en je bent er van af. Trump deed dit binnen een dag! Ik kan al weken de NOS app en site hier niet openen, omdat Turkije deze boos heeft geblokkeerd. Ik kan geen VPN meer instellen, omdat Turkije al dergelijke Virtuele Netwerken blokkeerde, anders raakt het de controle kwijt en kunnen journalisten blokkades omzeilen.
   Vanmiddag, in het zonnetje, had ik een felle discussie met Ernst over 'wat wel en wat niet'. Ik wilde niet meer doorgaan met de zelf opgelegde censuur, terwijl hij het zekere voor het onzekere koos: geen namen, want die zijn niet nodig voor de boodschap. Daarin heeft hij gelijk, maar dan geef je toe! Dan doe je dat, wat de onderdrukker wil. Het is de tweede stap naar onvrijheid, want sinds de zoektocht van Haarlem is mijn Facebook profiel alleen nog door vrienden te volgen; ik ben me dood geschrokken van deze Nederlandse Big Brother. Ik ben het dus niet met Ernst eens en toch noem ik hier op zijn verzoek geen namen, simpelweg omdat ik ook verantwoordelijk ben voor zijn positie en voor vier huisdieren, die ik niet aan hun lot over kan laten, mocht ik plotseling onder geleide het land worden uitgezet. Bovendien, wij zijn in Nederland drie jaar geleden alles kwijtgeraakt en willen dat niet nog eens meemaken.

Aan het stigma voldoen

Ik probeer me te verplaatsen in een jihadstrijder. Een jongeman afkomstig uit Nederland. Iemand met een dubbele nationaliteit. Wellicht iemand die de capaciteiten heeft om een MBO opleiding te doen, misschien zelfs HBO. Maar misschien ook iemand, die qua mogelijkheden niet verder zal komen dan een lagere opleiding. De top zal hij niet bereiken, vanwege zijn intellectuele capaciteiten, dan wel omdat hij een buitenlandse naam heeft met daarbij behorend uiterlijk. Iemand die als kind een beschermde opvoeding heeft genoten van liefdevolle ouders met de culturele achtergrond van hun geboorteland. Een kind, geboren in Nederland, dat zich alleen al door zijn uiterlijk van meet af aan nooit echt Nederlander voelde, regelmatig door de omgeving daarop werd gewezen, door de opvoeding van zijn ouders een afstand van de Nederlandse cultuur moest behouden, maar buiten het ouderlijk huis juist volledig moest integreren, geacht werd volledig Nederlander te zijn. Zijn school werd 'zwarte school' genoemd, als het enigszins mogelijk was als de pest gemeden door de 'echte' Nederlanders.
   Maar dat is hij ook, volledig Nederlander, al vindt de autochtone Nederlander onaangenaam vaak van niet. Als hij solliciteert maakt hij minder kans op de baan dan een blanke. Als er iets aan de hand is, zal hij per definitie sneller verdacht worden dan de blanke. Als mensen met dezelfde komaf crimineel gedrag vertonen, wordt hij direct bij die criminelen geschaard, ook al is hij de braafheid zelve. Zijn situatie is het product van het handelen van onze eigen regering, die in de vorige eeuw gastarbeiders naar Nederland haalde om het werk te doen, waar geen Nederlander voor te vinden was. Mensen die in eigen land al weinig perspectief hadden en dachten het hier beter te krijgen. Misschien was dat ook zo, maar een groot deel van het Nederlandse volk beschouwde hen als primitief en ondergeschikt. Kneuzen zonder hersens uit zuidelijke landen, die ons vuile werk opknapten, tweederangs burgers.
   Dat die opinie niet is gewijzigd in de eenentwintigste eeuw bewijst niet alleen de PVV aanhang. Er zijn tal van mensen, die nog altijd neerkijken op de allochtone Nederlander en het bewijs daarvan is regelmatig te lezen in kranten en te horen tijdens gesprekken. Onverwacht kan een buur of kennis ineens meningen uitkramen, die de oren doen klapperen.
   Een mens, dat vanaf de geboorte een stigma krijgt opgeplakt, is in voortdurend gevecht met zijn omgeving. Om dat gevecht te winnen is een pantser nodig, dat iemand opsluit in de eigen wereld, waarin hij als individu tracht een doel te bereiken en zich niet laat beïnvloeden door de vijandigheid en vooroordelen van buiten. Dat lukt menigeen. Dat lukt velen niet. Karakter, capaciteiten, mogelijkheden, misschien ook financiële middelen spelen daarin een enorme rol.
   Degene die het niet lukt blijft rondwaren in de underdog positie. Een uitzichtloze positie, met altijd weer die plakker 'Ik ben anders' op zijn hoofd. En in het andere vaderland is hij dat ook. Het gevecht voor acceptatie zet zich om in een gevecht tegen acceptatie. Als men hem dan toch niet moet, dan zal men ook een goede reden krijgen om hem niet te moeten. Hij zal voortaan voldoen aan datgene wat van hem wordt verwacht, aan wat de sticker op zijn voorhoofd zegt.
   De strijd om als volwaardig Nederlander geaccepteerd te worden heeft hij verloren, de strijd om iets anders te zijn kan hij misschien nog wel winnen. In ieder geval is hij welkom, zal worden gewaardeerd, zal worden vereerd, zelfs dood. Het maakt niet uit, wie hem waardeert, als die waardering er maar eindelijk eens is.

Dare to be different!

Een 'representatief onderzoek' van Maurice de Hond gaf als uitkomst, dat 43 procent van de Nederlanders 'minder Marokkanen' in Nederland zou willen. De vraag werd beantwoord door 2500 mensen. Als deze 2500 respondenten een a-selecte groep Nederlanders betrof, dan zou de groep groot genoeg zijn voor een representatieve uitkomst van de steekproef van de Hond. Maar zo zit het niet.
   De Hond laat mensen via internet reageren op een vraagstelling. Dan ontstaat direct al een selectie: het zijn mensen, die graag hun mening geven. De volgende selectie ontstaat op basis van de inhoud van de vraag: iemand die fel gekant is tegen Marokkanen zal dat graag eens aan de wereld laten weten. Wie weet beïnvloedt de uitkomst van de enquete ook wel andere politici!
   Vergelijkbaar slecht onderzoek doen heel veel andere organisaties op internet; 'beantwoord de vragen en u krijgt x punten. xxx Punten is zoveel waard!' Het is mij opgevallen dat veel moeders van wat minder bedeelde gezinnen mij hebben gewezen op die lucratieve onderzoek sites. Er valt namelijk wat de verdienen. De uitkomst van de onderzoeken zijn onbetrouwbaar, want er heeft al direct een selectie plaatsgevonden, waardoor de respondenten niet meer representatief zijn voor de Nederlandse bevolking.
   Het 'Polen-meldpunt' van Wilders was net zo onbetrouwbaar. Natuurlijk is het mogelijk om duizenden Nederlanders te vinden, die gretig het knopje 'weg met de Polen' indrukken, maar hoeveel mensen mijden de site van de PVV en hoeveel mensen willen niets met dat Polen-meldpunt te maken hebben? De respondenten vertegenwoordigen dus in de verste verte de Nederlandse bevolking niet. Het was terecht, dat andersdenkenden de Nederlander opriepen, om vooral wel het meldpunt te bezoeken om een andere mening te laten horen, maar daarmee kom je er nog steeds niet.
   Een werkelijk representatieve steekproef bestaat niet, tenzij een a-selecte, qua aantal representatieve groep Nederlanders wordt gedwongen tot deelname. En dan nog moet in die groep iedere typische en a-typische Nederlander vertegenwoordigd zijn. Dus niet alleen Henk en Inge, maar ook de 'Ouwe Hoeren'.
   Het is bijzonder triest dat uitkomsten van onbetrouwbare onderzoeken in de media worden aangehaald als representatief. Het zet de kijker/lezer op het verkeerde been en beïnvloedt de publieke opinie op negatieve wijze. De mens is namelijk een kuddedier en sluit zich graag aan bij de grootste groep met de grootste 'gemene deler'. Dat geeft zekerheid, een veilig gevoel van herkenning. Hoe intelligenter de mens is, hoe minder behoeft hij heeft aan de veiligheid van de massa. Dat uit zich in afwijkende kleding, afwijkende inrichting van een huis en afwijkende meningen. Daarvoor is behalve intelligentie ook durf nodig. De moed om jezelf te verdedigen, om vaak alleen te staan, om de uitzondering op de regel te zijn.
   Schone voorbeelden van kuddegedrag zie je overal: twee identieke vazen voor het raam, 'kunst' uit Ikea aan de muur, het 'wat zij hebben moet ik ook' aankoopgedrag, de 'plantenmode' van huis & tuin, de Boeddha's, 'schilderijen' in de tuin en ja, de mode! Het is de smaak afkijken van anderen en vooral aantrekken wat een ander draagt.
   Dare to be different!
 

Edelachtbare, maar niet heus!

Ik zat nog te denken, Mitzie zal me wel een trut vinden, dat ik haar krant op Facebook 'Het Vod' noemde. Laat ik voorop stellen: dat ligt niet aan haar. Ik beveel de redactie aan vooral meer Mitzies in te huren. Meer vrouwen is misschien al een idee, want de mannen maken er een potje van.
   Stond er laatst nog bij 'Brieven' dat de discussie over het HOV door de redactie werd gesloten, vandaag weer een brief van een tegenstander. Ja, zo kan ik de publieke opinie ook beïnvloeden. De voorstanders wordt de mond gesnoerd en de tegenstanders wordt plaats geboden. De heer Wingelaar uit Santpoort-Noord heeft daar een op- en aftelsom geplaatst weten te krijgen, die zeer indrukwekkend is. Ik wil hem direct mijn geldzaken laten regelen, dan wordt ik rijk! Hij trekt 11 miljoen euro kosten van Velsen af van 60 miljoen euro baten van de provincie. Doe mij zo'n boekhouder, dan betalen mijn buren mijn rekeningen. Ik heb nog wel wat projecten die ik met het geld van Mark en Joost wil betalen hoor: zonnepanelen, nieuw dak op het atelier, nieuwe ketel op zolder, nieuwe badkamer (deze is nog oranje)...en natuurlijk een zuinig autootje om de verkeersdrukte door Driehuis te stimuleren.
   De discussie is dus gesloten, vandaar dat Beryl Dreijer ook weer op de voorpagina van de IJmond staat met haar vragen over vragen over vragen. De slimste tot nu toe is de vraag over het niet uitvoeren van bepaalde deelprojecten van het HOV. Ik zie dat helemaal voor me: een HOV-lijn met hiaten, hier en daar over een weilandje, om vervolgens weer asfalt op te zoeken. Mijn zus in Turkije heeft zo'n weg naar haar huis: een aantal kilometers gaten, met wat asfalt hier en daar. Ik dank Beryl voor het vakantiegevoel, dat ze ons aan wil bieden. Misschien kan ze ook zorgen voor wat meer zon.
   Tot overmaat van ramp lees ik op 'regionaal 3', dat er een nieuwe politieke partij in de maak is, Forza. Deze partij mikt op Fortuyn aanhangers, op PVVers, op oud VVDers en op jongeren. Weet wel, jongeren zijn niet links, liberaal of rechts, maar gewoon 'jong'. Wat voor politieke richting dat is, dat moet je maar aan Paul Meijer vragen. Forza 'zit lokaal iets rechtser dan de VVD'. Ja logisch, landelijk bestaat Forza niet. Zou Beryl zich bij Forza aansluiten? Dat bevestigt noch ontkent ze. Oei! Zou dat afhankelijk zijn van wat de VVD nog aan kandidaten overhoudt en of dat vrienden zijn of niet? Maar afgezien daarvan...zou Beryl zich werkelijk willen aansluiten bij een partij, die op PVV stemmers mikt? Nog eens: Oei! (Mijn uitroeptekens zijn bijna op!)
   Wat mij wel gelukkig stemt is de mening van Paul Meijer, dat niet iedereen geschikt is voor raadswerk. Ineens moet dat werk niet onderschat worden, neemt het 20 tot 30 uur per week in beslag, moet je leren om stukken te lezen (dat laatste kan je als kritische burger ook best doen, hoor!), leren je te presenteren en leren hoe met mensen om te gaan (wat dat betreft verwijs ik naar de column 'Integere mensen' van Joost Prinsen). Waren raadsleden vroeger 'edelachtbaren', nu wordt je volgens Paul Meijer vergeleken met een tweedehands autohandelaar. Ja, daarin heeft hij helemaal gelijk, vooral door HOV-NEE! Geen enkel respect komen we tegen. Raadsleden met een andere mening worden met de grond gelijk gemaakt, zijn pluche-geil, sporen niet, domoren, oprotten! En zometeen zitten er misschien een paar Forza leden in de raad, die op dezelfde manier worden uitgescholden, omdat ze voor iets hebben gestemd, terwijl een aantal mensen tegen is. Het zal ze leren, zou ik zeggen. Maar dat wil Paul nu al voorkomen, door de functie flink op te waarderen (want hij spreekt de taal van het volk tot pluche in zicht is). Of geldt dat alleen voor hem, als hij raadslid wordt, en niet voor de zittenden? Wat me wel leuk lijkt is, als Paul Meijer een motie indient, waarin raadsleden weer als 'edelachtbare' dienen te worden aangesproken. Pik ik ook een graa(n)tje mee.
   Prachtig vind ik wel de insteek van Forza om 'elkaar te vinden' en 'samen te werken'. "Dat is veel beter dan een gemeenteraad vol met splinterpartijen en afsplitsingen". Hoewel het een volkomen los staat van het ander, zou ik zeggen. Maar nu moet ik lachen. De afsplitsingen VL en LGV hebben respectievelijk 5 en 4 raadsleden. Nauwelijks splinterpartijen te noemen. Alleen Beryl Dreijer zit nog alleen. Marc Hillebrink is fractielid van D66. Als Beryl zich weer bij een partij aansluit, dan hebben we nog 9 fracties. Dat is behoorlijk veel, eigenlijk te veel. Forza wil daar dus weer 10 van maken en doet daarmee juist, wat het zegt niet te willen. Laria Laria Logica.
   Voor het geval u nu denkt, dat er in de raad niet wordt samengewerkt en dat de fracties 'elkaar nooit vinden', dat is klinkklare onzin. Dat is de mening van iemand, die absoluut niet weet hoe de politiek in elkaar zit. Er is zoiets als een coalitie, deze bestaat zelfs uit 5 partijen, die prima met elkaar samenwerken, maar wel hun eigen gedachtegoed verdedigen. Dan is er het presidium, waarin volop wordt overlegd hoe de fracties met allerlei zaken willen omgaan. Dan is er een rekenkamer waarin iedere fractie is vertegenwoordigd, die o.a. politiek neutraal onderzoeken laat uitvoeren ten aanzien van beleid, dan is er overleg tussen oppositiepartijen, tussen coalitie- en oppositiepartijen en tenslotte is er die gezonde democratie: iedere partij profileert zijn eigen kleur en heeft daar recht op.
   Was het niet diep triest, dan was het een giller, die hele protest-hetze en de oprichting van een nieuwe partij. Mannetjes en vrouwtjes, die coûte que coûte hun zin moeten hebben en absoluut niet in staat zijn tot compromissen. Ik zie zo'n partij al voor me: na een paar jaar zitten de fractieleden allen apart in de raad, omdat niemand het ooit helemaal eens is met de ander. Vooral rechts Nederland heeft er een handje van om weg te lopen als het zijn politieke zin niet krijgt: Rita, Geert, Hero, Marcial, Wim...oh ja, Jos! Ook zo'n mannetje met veel teveel ego. Een voordeel: meestal verdwijnen ze vanzelf in het niets.

Jong zijn

Het verschil tussen de werkelijkheid en het beeld dat media scheppen kwam gisteren knalhard mijn huiskamer binnen met de uitzending van Argos TV (Medialogica - Human/VPRO). Met de aflevering van 'Gouda, een probleem van tien miljoen' werd de kijker een beeld gegeven van een volledig uit de hand gelopen hetze, die op slechts één gebeurtenis was gebaseerd. In het kort: In Gouda wordt een buschauffeur overvallen door een Marokkaanse knul, wat leidt tot een kettingreactie van krantenberichten (197) over de Marokkaanse reljeugd, die vervolgens Haagse politici doet beweren dat het land in brand staat. Vervolgens maakt de burgemeester van Gouda maar van die situatie misbruik en delft tien miljoen om de problemen in de bewuste wijk (Oosterwei) aan te pakken. Opportunisme ten top, want er is niets aan de hand.

Wim Cornelis, burgemeester Gouda

   Van de werkelijkheid kan een mens enorm schrikken. Dat heb ik, zo u weet, al vaker gedaan als het gaat om berichtgeving in media. De Telegraaf speelt in genoemd programma een grote rol, in mijn kleinere wereld de IJmuider Courant. Ook schreef ik al eerder, dat iedere krant een kleur heeft en ofschoon die kleur u best eens zou kunnen aanstaan, het blijft een onjuist gegeven dat u in de kranten geen droge feiten kunt lezen. In verband daarmee complimenteerde ik ook de gemeente Beverwijk, die een raadsvoorlichter wil aanstellen om de bevolking te informeren over de politiek. Ooit was een journalist misschien de voorlichter voor de burger, maar dat is allang niet meer zo.
   Door onjuiste, alarmerende berichten in landelijke dagbladen krijgen veel burgers een angst, bijvoorbeeld voor Marokkaanse jongeren, of voor hangjongeren. Een partij als de PVV kan dit goed gebruiken. Die speelt in op die angsten en belooft de burger, dat het probleem zal worden aangepakt. In de tussentijd tracht de partij zoveel mogelijk aandacht aan 'het probleem' te besteden, waardoor dit in de media nog verder wordt opgeblazen. Populisme ten top.
   Ook in de IJmuider lees ik met regelmaat over ergernissen in wijken of straten. Mensen die last hebben van kinderen, van een metalen glijbaan, van hangjongeren, van geluiden, van uitgaande jeugd, de 'gevaarlijke' Kennemerlaan. Als raadslid kreeg ik de gelegenheid om eens een dagje met de politie op pad te gaan. Hou me ten goede: ik heb heel veel goed en alert werk gezien van de agenten, maar op een punt was ik het niet met de heren en dames eens: een groep jongeren trof elkaar in een plantsoentje, bij een bankje. Brommers uit, waterflesjes in de hand, zittend op de bank en op de rugleuning (foei, schoenen op de bank) en ja, één wildplasser die het hazenpad koos. Er was geklaagd wegens overlast. Alle aanwezige tieners moesten hun id overleggen en hun namen werden genoteerd. Maar waarom, vroeg ik me af. Behalve de wildplasser, die al lang was verdwenen, deden zij in mijn ogen niets verkeerd. Och ja, misschien roepen ze soms even hard naar elkaar, misschien lachen ze wat luid of schreeuwen ze even, maar nergens in de wetgeving staat, dat jongeren zich niet mogen verzamelen bij dat bankje en ouderen wel. 'Het is gemeentebeleid,' werd me verteld en 'Een plaatselijke verordening.' Dat is mooi, maar waarom is die verordening er? 'Omdat mensen er last van hebben.' Dat is niet mooi, maar ergens last van hebben wil niet zeggen, dat het verboden moet worden.
   Ik heb last van mijn man, die 's nachts met regelmaat naast me ligt te snurken, maar ik kan hem toch moeilijk verbieden om te slapen in zijn bed. Ik heb last van mijn buurkinderen als ze gillend van plezier in een badje spelen, maar ik kan ze niet verbieden om te spelen in hun eigen tuin. Ik zou het niet eens willen. Ik heb last van de verbouwing van een huis verderop, maar ik kan de bouw niet stopzetten. Ik had last van het verjaarsfeestje in de tuin van de buren, want ik kon mijn eigen bezoek niet meer verstaan en ik heb iedere keer weer last van de enorme vrachtwagens van de toeleverancier van het restaurant op de hoek, waardoor ik mijn straat niet in of uit kan. Moet ik dat allemaal maar willen verbieden? Mijn buren hebben last, als wij na een raadsvergadering in de zomer met wat politici nog even doorpraten op ons terras. Dan hangen ze uit het raam en zeggen, dat ze de volgende ochtend weer vroeg op moeten. Dat zal wel, maar dan doen ze het raam maar dicht. De zomers in Nederland zijn zo kort, dat ik buiten wil zitten als het maar even kan. Natuurlijk houd je rekening met elkaar, maar het moet geen dwangbuis worden.
   Ik heb nog nooit in de krant gelezen, dat een groep hangjongeren iemand heeft vermoord, een klein kind heeft ontvoerd of wat dan ook. Het enige wat ik lees is, dat ze troep achterlaten en dat ze herrie maken. Ja, daar zou je als politie wat van kunnen zeggen, maar om zonder enige aanleiding namen te noteren, dat is een beperking van de privacy, die volgens mij niet is toegestaan in Nederland. Je moet toch wel een goede reden hebben om als agent te eisen, dat iemand zijn identiteit bekend maakt. Tenminste, zo willen wij Nederlanders dat. Zo willen de klagers het voor zichzelf ook, want dat zijn vaak ouderen, die zich nog goed de vijf jaar in de vorige eeuw kunnen herinneren, dat dat anders was.
   De vraag is of wij last mógen hebben van al die zaken. Een wereld maakt kabaal. Veel mensen op een hoop, wat voor Nederland toch wel op gaat, leidt tot ergernissen, waar wij mee om moeten leren gaan, waar we ons overheen zullen moeten zetten. Wat wij wel willen is vrijheid. De vrijheid om te leven, om te ademen. In mijn jeugd waren het de lange haren en de kapotte spijkerbroeken die ergernis brachten. Nu zijn het hangjongeren of donker gekleurde jeugd, die wel eens gevaarlijk zouden kunnen zijn. In de Romeinse tijd klaagden ouderen al over jongeren, over hun aanpassingsvermogen of desinteresse. Zijn we nu, twee millennia verder, niet eens wijs genoeg om ons te realiseren, dat er altijd een generatiekloof zal blijven? Dat we ons daar als mens maar gewoon bij neer moeten leggen?

   In het beleidsplan van de politie, dat vanavond in een sessie wordt besproken, wordt de veiligheidsmonitor genoemd. 22% van de Velsense burgers voelt zich (weleens) onveilig. Ik wil wel eens weten waarom. Hangen daar feitelijke cijfers aan? Weten burgers wel of hangjongeren wel of geen criminele feiten plegen? Hoeveel kans lopen we op een woninginbraak? Wat houdt dat gevoel van onveiligheid nu precies in? Is dat alleen een onderbuikgevoel, gecreëerd door hetzes als die van de Telegraaf? De politie stelt alles in het werk, zo veel als met hun mankracht mogelijk is, om criminaliteit tegen te gaan. Het beleidsplan staat vol inspanningen. Meer kan ik niet van ze vragen, want zij zijn niet in staat om boeven niet geboren te laten worden, maar misschien kunnen zij hun aandacht wel verplaatsen van hangjongeren naar relevantere zaken. Dat kan alleen, als het klagen vermindert en wij ons allen realiseren, dat ouder worden gepaard gaat met  een zekere behoefte aan rust en orde, iets wat bij onze jeugd gelukkig nog ontbreekt. Dat heet jong zijn.

De kiezer maakt wel uit wie deskundig is?

Bij gebrek aan een krant op tweede pinksterdag kom ik nog eens aan ander leeswerk toe. Natuurlijk de Groene (nr.20), waarin Henk Hofland vraagt om een toelatingsexamen voor politici, en met mijn nog vrij verse iPad de site van NU.nl, waarop Tofik Dibi zich uitlaat over een nieuwe progressieve partij (met PvdA en D66). Hofland is positief over Dibi: "En bovendien, de vaderlandse geschiedenis leert dat ook een ruime ervaring in de politiek Den Haag geen garantie biedt tegen het begaan van geweldige blunders." Ja, dat is een feit. Als voorbeeld noemt hij de Kunduz-missie. Alweer met hem eens. Maar minder lekker vind ik het feit, dat Dibi zich daar nu van distantieert, terwijl hij net zoveel GroenLinks was en is als Sap. Zo hard gesteld, zou hij het voorbeeld van Ab Klink hebben moeten volgen en zich hebben moeten afkeren van zijn partij. Niet nu aankomen met Kunduz, omdat dat veel GroenLinksers zwaar op de maag ligt en stemmen trekt.
     De hoop van Dibi op een nieuwe progressieve partij deel ik niet. Ik heb in de verste verte geen PvdA gevoel en heb dat ook nooit gehad. En ook D66 staat redelijk van me af. Samenwerken oké, maar geen fusie? Nee, a.u.b..

     Het interessantste leeswerk van deze ochtend was toch wel de eindeloze reeks reacties op het artikel over Dibi op NU.nl. Heb je zin in een flinke shock? Lees reacties op NU.nl! Oké, voor een niet politicus kan het slechts lachwekkend zijn, maar als je zelf in de politiek zit, dan rijzen de haren je te berge. Behalve een flinke dosis scheldwoorden en naamsverbasteringen als 'Sapperdeflap' (weet je nog, mevr. de Kip niveau), komt er (op een enkele reactie na) geen zinnig woord uit. Kijk op politiek 0,0. Wat zijn dat voor mensen, die hun reactie op die site kwijt moeten? Gemiddelde kiezers? Kan ik me niet voorstellen. Gefrustreerde kiezers? Misschien. Gewoon mensen die altijd en overal gal spuien? Zou kunnen.   Ik dacht nog even 'leuk, je kan reageren', maar na het lezen van de helft van die reacties wilde ik mij niet tot dat niveau verlagen. Kreeg het gevoel van 'Als je hier iets neerzet, dan sluit je je aan bij een hele verkeerde partij'. Dat klopt misschien ook wel. Heel veel teksten zijn erg populistisch en doen verdacht veel denken aan PVV uitlatingen.
     Conclusie? Het populisme schreeuwt overal maar door, ongenuanceerd, scheldend en vloekend over alles wat niet goed is. Helaas zijn de PvdA en de SP daar nu ook mee bezig. Zware kritiek op het Lente-akkoord, maar nergens zie ik de maatregelen, die deze twee partijen hadden willen nemen om het begrotingstekort binnen te perken te houden. Vandaar dan ook nu maar een oproep aan PvdA en SP: "Jongens, kom eens met jullie bezuinigingspakket!" Want ik vraag me toch zwaar af, wie in die pakketten had moeten bloeden? Zelfs als de doelstelling op 3,2 of 3,4% was gestrand, ook dan zouden die maatregelen voor Nederland ingrijpend zijn geweest, dus vooruit met de geit. Laat me drie keer raden: dit blijft ook een ongeboren geit.

Rutte & de rest

De cruciale fout van Mark Rutte is wel, dat hij zijn vertrouwen volledig heeft neergelegd bij de PVV, in de waan dat hij met gedoogsteun van ex-VVDer Wilders ongestoord een rechtse politiek kon voeren. Dat mislukte, want de PVV werd door de jaren heen op een aantal vlakken steeds linkser.

     Rutte had met het oog op het financieringstekort volkomen anders te werk kunnen gaan. Bij iedere partij heerste het besef, dat er bezuinigd moest worden, maar aan een kamerbreed gesteund bezuinigingspakket heeft hij niet gedacht. De politiek die Rutte voerde was er een voor zichzelf en zijn eigen partij, niet voor het land. Hij is voorbij gegaan aan het feit, dat de helft van Nederland heeft gestemd op de oppositie en dat die helft ook zijn rechten had.
     In plaats van een gevallen premier had hij nu een gevierd premier kunnen zijn, als hij zich had gerealiseerd, dat hij met zijn minderheidskabinet ook de oppositie had moeten betrekken in het grote spel van de enorme bezuinigingen. Dan was hij de eerste premier geworden, die zijn totale bevolking serieus had genomen.

     Kars Veling (oud CU) zegt in de Groene Amsterdammer van 19 april: "Pas als je je verantwoordelijk voelt voor het geheel doe je het als politicus echt goed. Je vraagt het vertrouwen van de kiezer niet alleen voor je eigen achterban maar voor iedereen, dat wordt wel eens vergeten. (...) Als je namens een groep in de Tweede Kamer zit en je hebt niets anders te vertellen dan dat die groep zijn zin moet krijgen, schiet je tekort en wordt het land moeilijk bestuurbaar." Dat getuigt nou eens van intelligentie!
     We kijken naar de toekomst en in denk naar twee mogelijkheden: óf die hele Tweede Kamer blijft tot st. Juttemis doorvechten, ieder vanuit zijn eigen straatje, óf dat kamerbreed gesteunde bezuinigingspakket gaat 30 april naar Brussel. Wat zal het worden? Waarschijnlijk een boete van 1 miljard komma nog wat, want de ego's zijn te groot.

Boerkaverbod, de morele dictatuur

Mijn antwoord op een blog van Ernst (ernstmer.blogspot.com):

Paternalisme van de overheid, dat geen halt toe te roepen lijkt te zijn. We worden geperst in het pak van een modelburger, gaan terug naar moralisme uit vroeger tijden, dat niet door de wet maar door kerken werd opgedrongen. Nu moet de wet de moraal van het geloof met haar eigen middelen bestrijden.
    Waar is het liberalisme van de VVD? Het begon met de autogordel (wie zich dood wil rijden, rijde zich dood), rookverbod (wie zich dood wil roken, roke zich dood), vetverbod (wie zich vet wil mesten, meste zich vet). Er komt geen einde aan. Wanneer komt er een verbod op minirokken, topless zonnen in je achtertuin? Overdreven? Niet als de gedoogpartner de volgende keer de SGP is. Stop de grillen en grollen van politieke partijen, stop het paternalisme, stop het populisme, stop de angst voor de bekrompen burger, voor de haters, voor de moralisten, de populisten!!
    Vanaf nu sta ik met sluier, sigaret en wijn op deze en andere sites, omdat ik MIJN vrijheid, om te zijn wie ik ben, wil tonen. Omdat ik respect heb voor wat anderen denken, voelen en vinden te moeten doen. Omdat ik begrijp dat iemand zich niet voor zijn lol dik eet. Omdat ik weet, dat een boerka in bepaalde gevallen  een vrouw meer vrijheid geeft dan beperkingen. Omdat ik vind, dat ik niet mag oordelen over de keuzes van andere mensen. Omdat een overheid respect moet hebben voor al haar burgers. Omdat vrijheid geen grenzen kent, behalve die van criminaliteit. Omdat fatsoen voor de één een blote buik met piercings inhoudt en voor de ander het dragen van een boerka. Omdat ik niet terug wil in de tijd, waarin een paar individuen bepaalden, wat fatsoen was, waar tolerantie ophield. Ik wens niet te leven in een morele dictatuur!
    Wij verwijten Islamitische landen de sharia te respecteren, maar wij zijn niet anders, als wij onze westerse normen en waarden (hoe fatsoenlijk zijn die?) opdringen aan anders denkenden. Dit gedrag ondermijnt de democratie, de vrijheid van meningsuiting en die van het individu. Niet verboden en beperkingen, maar alleen de vrijheid van meningsuiting kan zorgen voor toenadering, acceptatie en begrip.
Iyi Aksamlar!

Ridder Arnoudje

Misschien word ik nu grof, dus kijk uit. Maar wat vind ik de mensheid toch oerdom! Zo oerdom dat het me bijna woedend maakt. Ik verklaar: Haags PVV raadslid Arnoud van Doorn gebruikte het tempelierskruis als symbool op zijn twitteraccount. Tuurlijk: hij is trots op de Katholieke Tempeliers, die tijdens de kruistochten de Islamieten in het Heilige Land, hun eigen land, uitroeiden. Het Heilige Land moest 1000 jaar na de dood van Jezus (hoeveel generaties zijn dat?) Katholiek worden. Was het niet een van de beschamendste perioden in onze geschiedenis? Maar nee, we romantiseren de boel: waren er nog maar ridders, met grote paarden en lange zwaarden, dan konden de domme volwassen jongetjes hun oorlogje tegen de Islam verder spelen. Sommigen, zoals Breivik, die naar eigen zeggen behoort tot de orde van de Nieuwe Tempelridders, komen een heel eind. Hij verwisselde het zwaard voor wat moderne wapens en roeide uit. Hij zal ongetwijfeld de Da Vinci Code hebben gelezen. Zo'n boek, dat de halve wereld nog serieus neemt ook.

        Van Doorn veranderde zijn twitterafbeelding nadat het manifest van Breivik bekend werd. Gossie, was dat nou rot: een man in Oslo had dezelfde ideologie, maar per ongeluk moordde die massaal en daar kan Arnoud niet mee vereenzelvigd worden. Dus weg die afbeelding. Maar waarom realiseert niemand zich dat Arnoudje eigenlijk zo graag dat grote kruis op zijn buik zou willen hangen en dat hij zo graag op dat paard met zwaard de Islam zou willen bevechten?

        Het is larie, dat zulke(!) PVVers geweld afkeuren. Zouden ze dat doen, dan zouden ze er wel voor passen om dergelijke symbolen aan hun persoon te verbinden. In de politiek gaat het allemaal om diplomatie: je moet nooit knalhard zeggen wat je denkt, maar vooral om de hete brei heendraaien. Met mooie woorden, die het venijn verdoezelen. Trouwens, uit al het getwitter is allang gebleken dat een enorm zooitje PVVers de acties van Breivik goedkeuren.

        Terugkerend op domheid: een mens kan met deze kennis met goed fatsoen de PVV niet blijven aanhangen. Doet hij dat wel, dan vereenzelvigd hij zich met bovengenoemde praktijken en idealen. Ik blijf de strijd aangaan met deze partij, al is het maar om één PVVer op andere gedachten te brengen.

http://www.joop.nl/politiek/detail/artikel/haags_pvv_raadslid_schoffeert_rouwende_noren/

Geroemd door Anders Breivik

Ik probeer me voor te stellen hoe of wat het is, om geroemd te worden door een kwalijk sujet. Een terrorist, een massamoordenaar of een mens die zwaar verwerpelijke ideeën the ether ingooit, zoals dictators doen. Wat zegt dat over mij?
        (Een deel van) mijn opvattingen zouden dus overeenkomen met die van hem. Anders roemt hij mij niet. Of misschien neigen mijn opvattingen naar zijn mening, komen ze er zo dichtbij, dat hij mij verkozen heeft tot lichtend voorbeeld van zijn eigen gelijk. Er zijn volgens mij drie mogelijkheden ten aanzien van mijn gevoel in zo'n  geval. Als eerste kan ik iedere overeenkomst verwerpen. Ik distantieer me van de acties van het sujet en veroordeel deze. Ik beweer dat mijn opvattingen verkeerd zijn uitgelegd, verkeerd worden begrepen of anderszins een andere strekking hebben. Vervolgens wijk ik niet van mijn pad. Daarmee stop ik mijn kop behoorlijk in het zand. Immers, waar één sujet mijn opvattingen interpreteert als gelijk aan de zijne, kunnen ook vele anderen dezelfde interpretatie hebben. Toch wel een reden om eens goed na te denken.
        Als tweede kan ik enorm schrikken en me bedenken, dat mijn opvattingen weliswaar voor een gedeelte overeenkomen met die van het sujet, maar dat zij genuanceerder liggen. Ik realiseer me dan, dat ik me kennelijk zo heb uitgelaten, dat mensen als het sujet mijn meningen aanhangen. Een reden om mij op een andere manier te profileren. Geen kop in het zand, maar de start van een zoektocht naar hoe ik mijn gedachtegoed op een dusdanige manier de ether in kan gooien, zodat mensen als het sujet niets in mij herkennen.
        Als laatste kan ik mij mij heimelijk blij maken over mijn rol als lichtend voorbeeld. Natuurlijk moet ik in mijn positie de acties van het sujet afkeuren, of keur ik die daadwerkelijk af, maar diep in mijn hart vind ik het geweldig, dat ik kennelijk internationaal zo beroemd ben, dat mijn naam wordt genoemd. Het versterkt het geloof in mijzelf.
        Ik hoop dat Geert geschrokken is. Ik hoop dat hij zich realiseert, dat zijn harde overtuigingen koren op de molen zijn van een gek als Breivik. Het is de zoveelste keer, dit maal gecombineerd met een massaslachting, dat Geert onaangenaam geconfronteerd wordt met extremisme van zijn volgers, ook uit zijn eigen partij. Hoe lang kan hij zich nog wentelen in onschuld?
   

Reactie op artikel over Sam van Rooy, IJmuider Courant 18 juli 2011

http://www.ijmuidercourant.nl/nieuws/binnenland/article10295671.ece/PVV-fractie-zet-medewerker-op-non-actief

De PVV heeft Sam van Rooy op non-actief gezet om zijn filmpje op internet. Dat is mooi. Maar Sam zal zijn mening, net als veel andere mensen, over vrouwen in bourka echt niet veranderen. Hij haalt racisme en fascisme erbij, net als anderen voor hem deden. Wat is het toch, dat al deze mensen vergeten dat religies door alle eeuwen heen hebben getracht hun overtuiging te verspreiden, als het ‘nodig’ was met geweld? En wat is het toch, dat mensen vergeten dat onder het atheïsme van de nazi’s een genocide plaatsvond, die zijn gelijke niet kent? En hoe zat het ook weer met misbruik van kinderen in Katholieke instellingen over de hele wereld? Zijn dat de westerse waarden en normen, waar wij blij mee moeten zijn? Ja, er bestaat fascisme, racisme, inhumaan gedrag, maar vooral ook domheid. Domheid om die zaken toe te schrijven aan een bepaald geloof, mensen met een bepaalde huidskleur of nationaliteit. En die domheid komt waar ook ter wereld voor.
          In geen enkele groep is iedereen ‘slecht’ (om alle negatieve opvattingen en gedragingen maar even onder één noemer samen te brengen). Zoals Thomas von der Dunk zo terecht in zijn Arondéuslezing meldde: als we groepen mensen veroordelen, dan doen we exact wat we niet meer willen: hetzelfde als de nazi’s in WOII. Wanneer komt het besef, dat ‘slecht’ zijn een individuele aangelegenheid is en dat een slechterik met macht in staat is mensen te onderwerpen en te indoctrineren? Ik verwacht van iedere willekeurige Nederlander meer wijsheid!

          Het is diep triest, dat mensen als van Rooy niet doorhebben, dat zij zich exact gedragen als de fascist van weleer. Dat is domheid. Maar het zet bovendien aan tot ongegronde haat jegens mensen, die geen vlieg kwaad doen. Ik kan me niet heugen dat een hoofddoek of bourka ooit een mens is aangevallen, een kind heeft verkracht, een driejarige jongetje heeft mishandeld, in dit zwembad, dat Nederland heet.

(geschreven 18 juli 2011- geplaatst in IJmuider Courant 26-7-2011)