Ouwe lul!

Inleiding 1: Op twitter kwam Lodewijk Asscher voorbij met een bedankje voor de berichten die hij had ontvangen. Hij las er een paar voor: 'Schijnheilige rotkop heb je Asscher', 'Wat een paardenlul ben je', 'Dauw ze lekker in je reet Asscher (over vluchtelingen)', 'Wat een smerige huicheljood, die landverrader Lodewijk. Net zijn overgrootvader'. Asscher vraagt zich af, hoe deze mensen in hun privésfeer communiceren als ze het ergens niet mee eens zijn.
   Inleiding 2: Mijn in 2005 op 85 jarige leeftijd overleden vader werd op straat meerdere malen uitgescholden voor ouwe lul, met als toevoegingen 'val lekker dood' of 'rot toch op'.
   Inleiding 3: In de straat waar ik een aantal jaren geleden altijd mijn boodschappen deed werd eenrichtingsverkeer ingesteld. Dat was behoorlijk wennen en de eerste tijd vergat ik dat steeds als ik de insteekparkeerplaats verliet. Ik draaide dus naar de verkeerde kant uit en kon, omdat de weg te smal was, dat niet meer herstellen. Ik reed toen in een Range Rover, een hele hoge auto, waarmee het gevaarlijk was tijdens veel drukte een lang stuk achteruit te rijden. Ik kon kleine kinderen, die daar veel rondliepen, dan absoluut niet zien. Tijdens zo'n verkeerde draai begon een man vanuit een klein autootje me uit te schelden. Ik probeerde hem de situatie uit te leggen, maar dat lukte niet. Plots stapt zijn vrouw uit de auto, loopt op mij af en geeft me, door het open raam, een keiharde klap in mijn gezicht. Van een omstander kreeg ik het kenteken van de auto en maakte er werk van. Mijn nog jonge dochter zat naast me en was volledig overstuur van het incident.
   Inleiding 4: Mijn andere dochter was nog maar een jaar of vijf, toen zij door een veel ouder schoffie uit de buurt grof van een bankje werd afgeduwd. Ze kwam huilend naar me toe en ik wees het knulletje terecht. Hij rende naar huis en kwam terug met zijn moeder, die me de huid vol schold, omdat ik haar zoon terecht had gewezen en ik niets over hem te zeggen had.
   Inleiding 5: Mijn ex-man fietste na zijn werk, horeca, in de nacht of vroege ochtend naar huis over een smal fietspad langs een kanaaltje. Hij trof op een smalste stuk, onder een bruggetje twee gozers aan, die hem er niet doorlieten. Hij vroeg vriendelijk of hij mocht passeren, maar als antwoord kreeg hij na een paar minuten een stevige kaakslag. Daarna vertrokken ze.

De agressievelingen hierboven zijn allemaal blanke Nederlanders, geboren en getogen in Nederland. Fijn volk, vind je niet? De bewering van Wilders, dat blonde vrouwen niet meer over straat durven gaan vanwege vluchtelingen is complete onzin. Mijn beide dochters zijn bijzonder blond en hebben hele blonde vriendinnen en komen dagelijks en ook 's avonds en 's nachts gewoon op straat. In steden als Amsterdam en Haarlem en in een rustiger bebouwde kom als Santpoort, Velserbroek en IJmuiden. Als Wilders zou beweren, dat een aantal mensen al sinds een jaar of vijftien, twintig, angst heeft om de straat op te gaan omdat de Nederlander zo grof is geworden, dan kan hij misschien gelijk hebben, maar tot op heden bieden we de agressie redelijk het hoofd. Ik doe nog steeds volkomen onbezorgd mijn boodschappen.
   Twee en een half jaar geleden kwam ik in Turkije terecht en begon de vergelijking van de islamitische samenleving met mijn westerse achtergrond. Als eerste viel me op, dat kinderen zo ontzettend beleefd zijn, niet alleen voor ouderen, maar ook voor hun leeftijdsgenoten en ook voor jongere kinderen. Ik heb hier nog nooit kinderen op straat zien vechten, behalve stoeien voor de lol. Kinderen helpen waar dat nodig is, maken plaats en zijn benieuwd naar wat je te vertellen hebt. Ze vinden het een eer als je als volwassene aandacht aan ze besteedt. Een kwestie van opvoeding, dat realiseerde ik me direct. In Turkije geldt dat de ouderdom wordt gekoppeld aan kennis en ervaring en dus heb je respect voor volwassenen en zeker voor ouden van dagen.
   Maar mijn grootste verbazing kwam wat later, toen we in een winkel kennis maakten met C (23). Hij had economie gestudeerd en hielp nu zijn vader in de zaak voor bouwmaterialen. Omdat hij goed Engels sprak, hadden we al snel leuke gesprekjes. Op een keer zeiden we, dat hij maar eens langs moest komen als hij zin had. Een aantal avonden later bezocht hij ons. We hadden een hele gezellige avond en C werd een vriend van ons. Leeftijdsverschil 32 jaar. Eergisteren heeft hij ons weer bezocht (inmiddels 26). We gingen om vijf uur 's morgens slapen, na een avond en nacht doorbomen over politiek en allerlei andere zaken. Ik heb nog nooit een dergelijk contact met een twintiger in Nederland gehad. Mijn jongste dochter wil haar verjaardag niet eens vieren met haar ouders erbij. Ik mag 's middags het cadeautje brengen tijdens thee en taart. Dat hoort kennelijk bij oude mensen. Mijn andere dochter, nota bene met een 'beperking' (!), heeft gelukkig wel behoefte aan haar ouders.
   In Nederland is ouderdom een vloek geworden, letterlijk. Iemand op leeftijd is uitgerangeerd, telt niet meer mee, niet in het arbeidsproces en niet in de rest van de samenleving. Het gebrek aan respect voor ouderen vertaalt zich in onfatsoen en de onfatsoenlijke kinderen van vijftien, twintig jaar terug (die kleine meisjes van bankjes duwen en oude mannen uitschelden voor lul, en dat van hun moeder mogen doen) sturen nu tweets naar Asscher en slaan mijn ex en mij in ons gezicht. Ze hebben geen opvoeding genoten, althans niet de opvoeding die ze hadden moeten hebben.
   Dat ligt niet aan die kinderen en ik denk zelfs niet aan hun ouders. Het ligt veel meer aan het feit, dat de politiek in de vorige eeuw opkwam voor de laagbetaalden. Hun situatie moest serieus genomen worden, moest worden verbeterd. Terecht, ik ben namelijk zo links als maar kan, maar ik ben er ook van doordrongen, dat wanneer je een hoorbare stem geeft aan mensen zonder bijzonder veel kennis van wat voor zaak dan ook, je een geschreeuw in de ruimte krijgt, dat nergens toe leidt. Inkomen en macht behoren los van elkaar te staan. Voorbeeld: je geeft een kind een goed thuis, goed te eten en leert het wat tot zijn mogelijkheden behoort, maar je staat je autoriteit niet af. Je laat het kind niet je huishouden bestieren. Dat heeft de politiek in de vorige eeuw in zekere zin wel gedaan.
   Was daar in een democratisch stelsel aan te ontkomen? Ik denk het wel. Populisme is niet iets dat met de LPF begon, dat is al veel langer gaande, honderd jaar smeulend in onze samenleving. Politici hebben bewust of onbewust langzaamaan een gedrag geadopteerd, dat hen kiezers opleverde en de kerk verdween als moralistische hoeder. Van bekrompenheid en klasse ongelijkheid veranderde de maatschappij naar een van ons allemaal en kwam vervolgens uit op de intolerante samenleving van vandaag, met de waarden en normen (voor zover je het nog zo mag noemen) van een bevolkingsgroep, die letterlijk en figuurlijk tegen alles aantrapt wat ze niet uitkomt. En het belangrijkste vuilnis dat deze groep tegenkomt is de elite, de mens met een opleiding, de oudere met meer kennis en/of ervaring, de deskundige die waarschuwt. Zonder argumenten rest deze bevolkingsgroep niets anders dan schelden en vloeken. En degenen van hen die macht hebben, Trump, Erdogan en zo meteen misschien Wilders en Le Pen, trachten de argumentatie van de elite de kop in te drukken via het uitschakelen van de eerlijke pers (als eerste), vervolgens het oppakken van tegenstanders, dan het aanstellen van militairen en gelijk denkenden op cruciale posten, om als laatste de wet zo te wijzigen, dat een autocratie ontstaat.
   In Turkije heeft de minister van Binnenlandse Zaken op televisie laten weten, dat de elite een gevaar voor het land is. Hij beweerde dat hoe ongeletterder mensen zijn, des te wijzer hun standpunten. Trump meent om en nabij hetzelfde en zet de mainstream media weg als faliekante leugenaars, net als rechters die hem niet volgen. In Nederland doet Wilders hetzelfde, door de kritische journalistiek te mijden en debatten uit de weg te gaan. Zelfs de VVD neigt steeds verder die kant op om zieltjes te winnen. Er is een verschil tussen Nederland en Turkije: de laag opgeleide burger in Turkije is meestal redelijke gelovig en daardoor zal de maatschappij vooralsnog niet verloederen zoals die in Nederland, waar een deel van de bevolking haar mening alleen schijnt te kunnen omzetten in scheldkanonnades en agressie.

Edelachtbare, maar niet heus!

Ik zat nog te denken, Mitzie zal me wel een trut vinden, dat ik haar krant op Facebook 'Het Vod' noemde. Laat ik voorop stellen: dat ligt niet aan haar. Ik beveel de redactie aan vooral meer Mitzies in te huren. Meer vrouwen is misschien al een idee, want de mannen maken er een potje van.
   Stond er laatst nog bij 'Brieven' dat de discussie over het HOV door de redactie werd gesloten, vandaag weer een brief van een tegenstander. Ja, zo kan ik de publieke opinie ook beïnvloeden. De voorstanders wordt de mond gesnoerd en de tegenstanders wordt plaats geboden. De heer Wingelaar uit Santpoort-Noord heeft daar een op- en aftelsom geplaatst weten te krijgen, die zeer indrukwekkend is. Ik wil hem direct mijn geldzaken laten regelen, dan wordt ik rijk! Hij trekt 11 miljoen euro kosten van Velsen af van 60 miljoen euro baten van de provincie. Doe mij zo'n boekhouder, dan betalen mijn buren mijn rekeningen. Ik heb nog wel wat projecten die ik met het geld van Mark en Joost wil betalen hoor: zonnepanelen, nieuw dak op het atelier, nieuwe ketel op zolder, nieuwe badkamer (deze is nog oranje)...en natuurlijk een zuinig autootje om de verkeersdrukte door Driehuis te stimuleren.
   De discussie is dus gesloten, vandaar dat Beryl Dreijer ook weer op de voorpagina van de IJmond staat met haar vragen over vragen over vragen. De slimste tot nu toe is de vraag over het niet uitvoeren van bepaalde deelprojecten van het HOV. Ik zie dat helemaal voor me: een HOV-lijn met hiaten, hier en daar over een weilandje, om vervolgens weer asfalt op te zoeken. Mijn zus in Turkije heeft zo'n weg naar haar huis: een aantal kilometers gaten, met wat asfalt hier en daar. Ik dank Beryl voor het vakantiegevoel, dat ze ons aan wil bieden. Misschien kan ze ook zorgen voor wat meer zon.
   Tot overmaat van ramp lees ik op 'regionaal 3', dat er een nieuwe politieke partij in de maak is, Forza. Deze partij mikt op Fortuyn aanhangers, op PVVers, op oud VVDers en op jongeren. Weet wel, jongeren zijn niet links, liberaal of rechts, maar gewoon 'jong'. Wat voor politieke richting dat is, dat moet je maar aan Paul Meijer vragen. Forza 'zit lokaal iets rechtser dan de VVD'. Ja logisch, landelijk bestaat Forza niet. Zou Beryl zich bij Forza aansluiten? Dat bevestigt noch ontkent ze. Oei! Zou dat afhankelijk zijn van wat de VVD nog aan kandidaten overhoudt en of dat vrienden zijn of niet? Maar afgezien daarvan...zou Beryl zich werkelijk willen aansluiten bij een partij, die op PVV stemmers mikt? Nog eens: Oei! (Mijn uitroeptekens zijn bijna op!)
   Wat mij wel gelukkig stemt is de mening van Paul Meijer, dat niet iedereen geschikt is voor raadswerk. Ineens moet dat werk niet onderschat worden, neemt het 20 tot 30 uur per week in beslag, moet je leren om stukken te lezen (dat laatste kan je als kritische burger ook best doen, hoor!), leren je te presenteren en leren hoe met mensen om te gaan (wat dat betreft verwijs ik naar de column 'Integere mensen' van Joost Prinsen). Waren raadsleden vroeger 'edelachtbaren', nu wordt je volgens Paul Meijer vergeleken met een tweedehands autohandelaar. Ja, daarin heeft hij helemaal gelijk, vooral door HOV-NEE! Geen enkel respect komen we tegen. Raadsleden met een andere mening worden met de grond gelijk gemaakt, zijn pluche-geil, sporen niet, domoren, oprotten! En zometeen zitten er misschien een paar Forza leden in de raad, die op dezelfde manier worden uitgescholden, omdat ze voor iets hebben gestemd, terwijl een aantal mensen tegen is. Het zal ze leren, zou ik zeggen. Maar dat wil Paul nu al voorkomen, door de functie flink op te waarderen (want hij spreekt de taal van het volk tot pluche in zicht is). Of geldt dat alleen voor hem, als hij raadslid wordt, en niet voor de zittenden? Wat me wel leuk lijkt is, als Paul Meijer een motie indient, waarin raadsleden weer als 'edelachtbare' dienen te worden aangesproken. Pik ik ook een graa(n)tje mee.
   Prachtig vind ik wel de insteek van Forza om 'elkaar te vinden' en 'samen te werken'. "Dat is veel beter dan een gemeenteraad vol met splinterpartijen en afsplitsingen". Hoewel het een volkomen los staat van het ander, zou ik zeggen. Maar nu moet ik lachen. De afsplitsingen VL en LGV hebben respectievelijk 5 en 4 raadsleden. Nauwelijks splinterpartijen te noemen. Alleen Beryl Dreijer zit nog alleen. Marc Hillebrink is fractielid van D66. Als Beryl zich weer bij een partij aansluit, dan hebben we nog 9 fracties. Dat is behoorlijk veel, eigenlijk te veel. Forza wil daar dus weer 10 van maken en doet daarmee juist, wat het zegt niet te willen. Laria Laria Logica.
   Voor het geval u nu denkt, dat er in de raad niet wordt samengewerkt en dat de fracties 'elkaar nooit vinden', dat is klinkklare onzin. Dat is de mening van iemand, die absoluut niet weet hoe de politiek in elkaar zit. Er is zoiets als een coalitie, deze bestaat zelfs uit 5 partijen, die prima met elkaar samenwerken, maar wel hun eigen gedachtegoed verdedigen. Dan is er het presidium, waarin volop wordt overlegd hoe de fracties met allerlei zaken willen omgaan. Dan is er een rekenkamer waarin iedere fractie is vertegenwoordigd, die o.a. politiek neutraal onderzoeken laat uitvoeren ten aanzien van beleid, dan is er overleg tussen oppositiepartijen, tussen coalitie- en oppositiepartijen en tenslotte is er die gezonde democratie: iedere partij profileert zijn eigen kleur en heeft daar recht op.
   Was het niet diep triest, dan was het een giller, die hele protest-hetze en de oprichting van een nieuwe partij. Mannetjes en vrouwtjes, die coûte que coûte hun zin moeten hebben en absoluut niet in staat zijn tot compromissen. Ik zie zo'n partij al voor me: na een paar jaar zitten de fractieleden allen apart in de raad, omdat niemand het ooit helemaal eens is met de ander. Vooral rechts Nederland heeft er een handje van om weg te lopen als het zijn politieke zin niet krijgt: Rita, Geert, Hero, Marcial, Wim...oh ja, Jos! Ook zo'n mannetje met veel teveel ego. Een voordeel: meestal verdwijnen ze vanzelf in het niets.

Hand in eigen boezem

Het wordt tijd dat Nederland een partij krijgt die noch links, noch rechts is, maar zich afvraagt, wat die beide kanten te bieden hebben. Iedere partij zegt het wel en wee van de Nederlandse burger te dienen, maar struint vervolgens af op de groep,  waar zij denkt de kiezer vandaan te kunnen halen. Voor het binnenhalen van stemmen worden kiezers gepaaid met met mooie plannen, die in vrijwel iedere coalitie losgelaten moeten worden, moeten worden afgezwakt of die kunnen worden gehandhaafd als elders weer wordt ingeleverd. Zo gaat dat in een coalitie en daar zou een partij bij voorbaat rekening mee moeten houden.

    Nederland stemde dit jaar half om half, waardoor VVD en PvdA om en nabij even groot werden. De coalitie tussen deze partijen was daarom terecht en vertegenwoordigde de wens van de Nederlanders. Nivellering, een vloek bij de VVD, wordt een feit dankzij de PvdA. Een kortere WW, een vloek in de PvdA, heeft de VVD daarvoor weer binnen gehaald. Dat we moesten snijden in de sociale uitgaven wisten we al. Wat dat betreft niets nieuws onder de zon.

   Nederland is bij uitstek nooit een land geweest waar we onze burgers laten creperen en ik verwacht ook niet van deze coalitie, als maatregelen faliekant verkeerd uitpakken, dat die niet zullen worden bijgesteld. Kijk naar de tandartstarieven: werkt het niet, dan draaien we het zo weer terug. We blijven een sociaal land, dat ingrijpt als het verkeerd gaat. En anders hebben we daar nog een oppositie voor.

   Als je niet probeert, dan weet je nooit of iets mogelijk is. In het bedrijfsleven is dat een misdaad. Had die tak van onze samenleving niet geïnnoveerd, dan hadden we nu nog zwaar vervuilende industrie in Nederland gehad en allemaal met een telraam zitten rekenen. Een land moet verder en moet streven naar een sociale staat, die betaalbaar is. Dat vergt durf van een regering en dat vergt inzet van de hele bevolking. Dat vergt dus een mentaliteitsverandering.

achter de kassa

   Een van die dingen is de werkgelegenheid voor gehandicapten. Deze mensen hebben recht op een volwaardige deelname aan de maatschappij. Mij een doorn in het oog was de geïsoleerde situatie van mijn dochter, die al op haar zesde jaar door die maatschappij werd buitengesloten in de vorm van een schoolhoofd, die haar weigerde naar groep 3 te laten gaan. Zij verhuisde naar een school in the middle of nowhere, waar zij pas op haar 19de weer van af kwam. Haar voorbeeld in deze maatschappij waren andere gehandicapten. Haar vijanden waren de 'normale kinderen', die niet wisten hoe met haar om te gaan en die er ook geen enkele moeite voor deden. Waarom zou je? In Nederland geven we geld uit voor legio goede doelen en daarmee is ons geweten gesust. De eenzaamheid van iemand met een handicap is onze zorg niet, als we er maar zeker van zijn, dat er goed voor hem wordt gezorgd. En dat moet de staat betalen.

   En dat doet de staat naar vermogen ook goed. Voor mijn dochter trekt die staat ieder jaar 75.000 euro uit en zij houdt daar nog geen 100 euro per maand van over voor kleding en om leuke dingen te doen. Zij werkt, jawel, maar alleen omdat die staat jaarlijks 22.000 euro betaalt voor de begeleiding. Met nog tien anderen, als ik het goed inschat, krijgt haar werkplek dus ruim twee ton per jaar voor die werkgelegenheid. Mal toch, dat je moet betalen om te werken? En wat ze doet? Ze werkt in een winkel annex lunchroom. Ze verkoopt peperdure artikelen, die voor een habbekrats worden ingekocht in ontwikkelingslanden en andere keren bedient ze de gasten in de lunchroom of werkt in de keuken. Oh, ze zal niet zo snel gaan als een 'normaal mens', maar dat mag daar, want iedere klant weet dat er gehandicapten werken. Elders mag dat niet, dan gaan we vloeken en schelden, want dan verwachten we vooral snelheid, accuratesse, inzicht.

Lina legt op de1 mei viering van GL, SP en PvdA uit hoe haar leven in elkaar zit 

   Wat wij Nederlanders eerst eens moeten doen, is de hand in eigen boezem steken voordat we ons over de politiek storten. Zo werd ik eens razend op mijn broer, die stond te schelden op een kassière omdat ze iets niet begreep. Afgezien van het feit, dat ik mijn broer ook nauwelijks begrijp, kan ik me zo voorstellen dat een kassière niet achter een kassa zit, omdat ze eigenlijk accountant had kunnen worden. Enig begrip en medeleven voor de met wat minder IQ bedeelde medemens hebben we nauwelijks in Nederland. Laat staan dat we zeggen: "Kom maar hier werken, ik heb nog wel een taak die bij jou past." Dat zou onze staat per gehandicapte een behoorlijke duit schelen. Geld dat dan naar mensen kan gaan, die echt buiten de boot vallen.

   Mijn dochter zou ook graag in een eigen appartement wonen, net als iedere andere vrouw van 24. Met wat hulp van buitenaf en mijn levenslange moederliefde zou dat goed mogelijk zijn, maar het grootste dilemma is vereenzaming. Onze maatschappij is zo hard. Als je moeilijk meekomt, dan is er maar één plek, de gehandicaptenzorg. Ooit, in een andere wereld, zou ze de staat geen cent kosten.

   Verbeter de wereld, begin bij jezelf.

Rutte & de rest

De cruciale fout van Mark Rutte is wel, dat hij zijn vertrouwen volledig heeft neergelegd bij de PVV, in de waan dat hij met gedoogsteun van ex-VVDer Wilders ongestoord een rechtse politiek kon voeren. Dat mislukte, want de PVV werd door de jaren heen op een aantal vlakken steeds linkser.

     Rutte had met het oog op het financieringstekort volkomen anders te werk kunnen gaan. Bij iedere partij heerste het besef, dat er bezuinigd moest worden, maar aan een kamerbreed gesteund bezuinigingspakket heeft hij niet gedacht. De politiek die Rutte voerde was er een voor zichzelf en zijn eigen partij, niet voor het land. Hij is voorbij gegaan aan het feit, dat de helft van Nederland heeft gestemd op de oppositie en dat die helft ook zijn rechten had.
     In plaats van een gevallen premier had hij nu een gevierd premier kunnen zijn, als hij zich had gerealiseerd, dat hij met zijn minderheidskabinet ook de oppositie had moeten betrekken in het grote spel van de enorme bezuinigingen. Dan was hij de eerste premier geworden, die zijn totale bevolking serieus had genomen.

     Kars Veling (oud CU) zegt in de Groene Amsterdammer van 19 april: "Pas als je je verantwoordelijk voelt voor het geheel doe je het als politicus echt goed. Je vraagt het vertrouwen van de kiezer niet alleen voor je eigen achterban maar voor iedereen, dat wordt wel eens vergeten. (...) Als je namens een groep in de Tweede Kamer zit en je hebt niets anders te vertellen dan dat die groep zijn zin moet krijgen, schiet je tekort en wordt het land moeilijk bestuurbaar." Dat getuigt nou eens van intelligentie!
     We kijken naar de toekomst en in denk naar twee mogelijkheden: óf die hele Tweede Kamer blijft tot st. Juttemis doorvechten, ieder vanuit zijn eigen straatje, óf dat kamerbreed gesteunde bezuinigingspakket gaat 30 april naar Brussel. Wat zal het worden? Waarschijnlijk een boete van 1 miljard komma nog wat, want de ego's zijn te groot.

Boerkaverbod, de morele dictatuur

Mijn antwoord op een blog van Ernst (ernstmer.blogspot.com):

Paternalisme van de overheid, dat geen halt toe te roepen lijkt te zijn. We worden geperst in het pak van een modelburger, gaan terug naar moralisme uit vroeger tijden, dat niet door de wet maar door kerken werd opgedrongen. Nu moet de wet de moraal van het geloof met haar eigen middelen bestrijden.
    Waar is het liberalisme van de VVD? Het begon met de autogordel (wie zich dood wil rijden, rijde zich dood), rookverbod (wie zich dood wil roken, roke zich dood), vetverbod (wie zich vet wil mesten, meste zich vet). Er komt geen einde aan. Wanneer komt er een verbod op minirokken, topless zonnen in je achtertuin? Overdreven? Niet als de gedoogpartner de volgende keer de SGP is. Stop de grillen en grollen van politieke partijen, stop het paternalisme, stop het populisme, stop de angst voor de bekrompen burger, voor de haters, voor de moralisten, de populisten!!
    Vanaf nu sta ik met sluier, sigaret en wijn op deze en andere sites, omdat ik MIJN vrijheid, om te zijn wie ik ben, wil tonen. Omdat ik respect heb voor wat anderen denken, voelen en vinden te moeten doen. Omdat ik begrijp dat iemand zich niet voor zijn lol dik eet. Omdat ik weet, dat een boerka in bepaalde gevallen  een vrouw meer vrijheid geeft dan beperkingen. Omdat ik vind, dat ik niet mag oordelen over de keuzes van andere mensen. Omdat een overheid respect moet hebben voor al haar burgers. Omdat vrijheid geen grenzen kent, behalve die van criminaliteit. Omdat fatsoen voor de één een blote buik met piercings inhoudt en voor de ander het dragen van een boerka. Omdat ik niet terug wil in de tijd, waarin een paar individuen bepaalden, wat fatsoen was, waar tolerantie ophield. Ik wens niet te leven in een morele dictatuur!
    Wij verwijten Islamitische landen de sharia te respecteren, maar wij zijn niet anders, als wij onze westerse normen en waarden (hoe fatsoenlijk zijn die?) opdringen aan anders denkenden. Dit gedrag ondermijnt de democratie, de vrijheid van meningsuiting en die van het individu. Niet verboden en beperkingen, maar alleen de vrijheid van meningsuiting kan zorgen voor toenadering, acceptatie en begrip.
Iyi Aksamlar!