Ik bevind me voor het eerst van mijn leven in een situatie, dat het verstandiger is mijn mond te houden, dan die open te doen. Dat geldt niet alleen in het land waar ik op dit moment ben, maar ook in Nederland. Vorig jaar spitte de gemeente Haarlem mijn Facebook profiel door om te kijken, wanneer ik me in Turkije en in Nederland bevond, want ik had de plicht vier maanden per jaar in Nederland te zijn. Ik voldoe graag aan mijn plichten, maar zonder woning werd het een klus om dat te realiseren. Een rechter zag dat gelukkig in en gaf me wat ruimte. Sinds september hebben we een woning in Nederland en is het probleem opgelost. Maar die zoektocht van de gemeente Haarlem is me niet in mijn koude kleren gaan zitten. Ik walgde van de manier waarop zij woorden uitlegde als 'wonen in Turkije', alsof acht maanden per jaar in een land vertoeven geen 'wonen' genoemd mag worden. Er werd verschil gesuggereerd tussen 'verblijven' en 'wonen' en er werd gekeken naar data waarop foto's van Turkije op de account waren geplaatst.
Gelijktijdig veranderde Turkije steeds meer in een dictatuur. Rond de tijd dat we hier arriveerden verklaarde de premier zich president en na de verkiezingen weigerde zijn partij coalitiebesprekingen, waarop nieuwe verkiezingen werden uitgeschreven. En vreemd genoeg sloeg het eerdere verlies plots om in een absolute meerderheid. Een paar terroristische aanslagen zijn genoeg om een volk bang te maken. Vervolgens een 'coup', die recht gaf op tienduizenden arrestaties en nog meer ontslagen. Een 'noodtoestand' rechtvaardigt alles. Anders denken is in dit land niet geoorloofd. Dat ondervonden de media. Journalisten werden opgepakt en kranten verboden. Macht is heel eng: vaardig een verbod uit en je hebt een vrijbrief om normale zaken ineens tot misdaad te bombarderen. Openlijk praten over politiek is erg onverstandig, want ook de Mao-tactiek van sociale controle en klikken is dit land niet ontgaan.
In de aanzet tot een dictatuur wordt de rechterlijke macht geleidelijk vervangen door aanhangers van het regime en worden mensen beschuldigd van misdaden die ze niet hebben begaan. Alles is gericht op uitschakeling van de andersdenkende tegenstander. En helaas is dat niet moeilijk, we doen er in Nederland aan mee: Wilders wordt ook vervolgt voor verwerpelijke uitspraken. Dat maakt de weg voor zijn populisme net zo vrij om uiteindelijk de weldenkende mens op 'verkeerde uitspraken' te betrappen.
Om de dictatuur in Turkije te vervolmaken, komt er eerdaags een referendum over het staatsbestel: een premier is niet meer nodig, vindt de president, en dus mag het volk zeggen of ze hem als totalitaire sultan willen. Dat komt overeen met het Amerikaanse systeem, maar daar worden geen oppositiepartijen verboden, vooralsnog niet althans. Het volk is eerst gepaaid met allerlei kleine cadeautjes en complimenten. Een minister liet op de televisie weten, dat de wijsheid van het volk, van boeren, ongeletterden en zo meer, veel meer waard is dan die van de gestudeerden. De laatsten ruïneerden het land met hun linkse, goddeloze wijsheden. Welke kneus voelt zich dan niet op een sokkel gezet? Welke trol zal niet op zo'n complimenteuze leider stemmen? De president heeft zo'n drie jaar nodig gehad om van een democratisch land een dictatuur te maken. En neem van mij aan, dat kan in ieder land met het grootste gemak.
Op de eerste dag van Trump als president liet hij de Twitter account van een departement afsluiten, omdat een medewerker had getwitterd, dat de opkomst tijdens de inauguratie mager was. Waar je je al niet druk om kan maken! Maar dat is nu juist wat de machtswellusteling persé niet wil: een andere mening dan hij zelf is toegedaan, zelfs al is die mening gestoeld op feiten. Feiten bestaan voor deze mensen niet, alleen hun eigen waarheden en die maken ze waar, door anderen voor leugenaars uit te maken. Het betreffende departement kreeg de Twitter account weer terug, maar moest een rectificatie en excuses twitteren. En natuurlijk deed het dat. Waarom, is de grote vraag? Ook dat is simpel te beantwoorden: anders vallen er ontslagen. Wat kan het die medewerker schelen een excuus aan te bieden voor zo'n bagatel, als hij daarmee zijn baan behoudt! Zo gaat het met macht: flink wat dreiging en het merendeel van het volk kiest eieren voor zijn geld.
Amerika, Turkije...maar dat is geen Europa! En Polen dan? De hervorming van het constitutionele hof, waardoor het vrijwel onmogelijk wordt om omstreden wetten te blokkeren. De nieuwe media wet, die bepaalt dat de regering de directie en hoofdredactie van de publieke omroep zelf kan benoemen en ontslaan. Dat is vaste prik in dictaturen! En waarheen leidt de oorlog, die Trump aan de journalisten heeft verklaard?
Democratie is een goede zaak, maar een absolute meerderheid voor partijen als PiS in Polen, AKP in Turkije en Trumpisme in de VS is rampzalig. En er staan al langere tijd nieuwe landen op het lijstje te popelen om zich bij deze verkeerde voorbeelden aan te sluiten: het Frankrijk van het Front National, het Nederland van de PVV, het Oostenrijk van de FPÖ. En in een land als Hongarije is de islamhaat al gevestigd.
Overal is de roep hetzelfde: Macht aan het Volk! Maar wie is dat volk en welke macht willen ze? Het was de roep van ongeveer iedere dictator in de geschiedenis van de wereld, maar niemand van dat 'volk' schijnt het te herkennen: de volksrepublieken, de uitroepen één volk, één rijk / één vaderland, één leider? En het was die leiders nooit om het volk te doen, dat hebben ze met miljoenen doden bewezen. We zeiden ooit: Nooit Meer! We huiverden van beelden van Hitler, begrepen niet hoe het mogelijk was dat een volk hierin meeging, in de mensenhaat, de destructie, maar nu gebeurt hetzelfde weer. Dat kan alleen als 'het volk' oliedom is.
Als het tegenzit gaan Frankrijk en Nederland in de komende maanden dezelfde kant uit als de Polen en de Amerikanen. Niets garandeert dan nog, dat ik mijn blog kan blijven schrijven, want iedere populist heeft tot nu toe bewezen, dat hij intolerant is. Hij duldt geen tegenspraak, geen informatie die zijn onzin weerlegt, geen feiten die hem niet uitkomen. En de controle daarop is tegenwoordig bijzonder gemakkelijk, muilkorven is een fluitje van een cent: blokkeer sociale media accounts en je bent er van af. Trump deed dit binnen een dag! Ik kan al weken de NOS app en site hier niet openen, omdat Turkije deze boos heeft geblokkeerd. Ik kan geen VPN meer instellen, omdat Turkije al dergelijke Virtuele Netwerken blokkeerde, anders raakt het de controle kwijt en kunnen journalisten blokkades omzeilen.
Vanmiddag, in het zonnetje, had ik een felle discussie met Ernst over 'wat wel en wat niet'. Ik wilde niet meer doorgaan met de zelf opgelegde censuur, terwijl hij het zekere voor het onzekere koos: geen namen, want die zijn niet nodig voor de boodschap. Daarin heeft hij gelijk, maar dan geef je toe! Dan doe je dat, wat de onderdrukker wil. Het is de tweede stap naar onvrijheid, want sinds de zoektocht van Haarlem is mijn Facebook profiel alleen nog door vrienden te volgen; ik ben me dood geschrokken van deze Nederlandse Big Brother. Ik ben het dus niet met Ernst eens en toch noem ik hier op zijn verzoek geen namen, simpelweg omdat ik ook verantwoordelijk ben voor zijn positie en voor vier huisdieren, die ik niet aan hun lot over kan laten, mocht ik plotseling onder geleide het land worden uitgezet. Bovendien, wij zijn in Nederland drie jaar geleden alles kwijtgeraakt en willen dat niet nog eens meemaken.
Showing posts with label Geert Wilders. Show all posts
Showing posts with label Geert Wilders. Show all posts
23.1.17
23.4.14
Dare to be different!
Een 'representatief onderzoek' van Maurice de Hond gaf als uitkomst, dat 43 procent van de Nederlanders 'minder Marokkanen' in Nederland zou willen. De vraag werd beantwoord door 2500 mensen. Als deze 2500 respondenten een a-selecte groep Nederlanders betrof, dan zou de groep groot genoeg zijn voor een representatieve uitkomst van de steekproef van de Hond. Maar zo zit het niet.
De Hond laat mensen via internet reageren op een vraagstelling. Dan ontstaat direct al een selectie: het zijn mensen, die graag hun mening geven. De volgende selectie ontstaat op basis van de inhoud van de vraag: iemand die fel gekant is tegen Marokkanen zal dat graag eens aan de wereld laten weten. Wie weet beïnvloedt de uitkomst van de enquete ook wel andere politici!
Vergelijkbaar slecht onderzoek doen heel veel andere organisaties op internet; 'beantwoord de vragen en u krijgt x punten. xxx Punten is zoveel waard!' Het is mij opgevallen dat veel moeders van wat minder bedeelde gezinnen mij hebben gewezen op die lucratieve onderzoek sites. Er valt namelijk wat de verdienen. De uitkomst van de onderzoeken zijn onbetrouwbaar, want er heeft al direct een selectie plaatsgevonden, waardoor de respondenten niet meer representatief zijn voor de Nederlandse bevolking.
Het 'Polen-meldpunt' van Wilders was net zo onbetrouwbaar. Natuurlijk is het mogelijk om duizenden Nederlanders te vinden, die gretig het knopje 'weg met de Polen' indrukken, maar hoeveel mensen mijden de site van de PVV en hoeveel mensen willen niets met dat Polen-meldpunt te maken hebben? De respondenten vertegenwoordigen dus in de verste verte de Nederlandse bevolking niet. Het was terecht, dat andersdenkenden de Nederlander opriepen, om vooral wel het meldpunt te bezoeken om een andere mening te laten horen, maar daarmee kom je er nog steeds niet.
Een werkelijk representatieve steekproef bestaat niet, tenzij een a-selecte, qua aantal representatieve groep Nederlanders wordt gedwongen tot deelname. En dan nog moet in die groep iedere typische en a-typische Nederlander vertegenwoordigd zijn. Dus niet alleen Henk en Inge, maar ook de 'Ouwe Hoeren'.
Het is bijzonder triest dat uitkomsten van onbetrouwbare onderzoeken in de media worden aangehaald als representatief. Het zet de kijker/lezer op het verkeerde been en beïnvloedt de publieke opinie op negatieve wijze. De mens is namelijk een kuddedier en sluit zich graag aan bij de grootste groep met de grootste 'gemene deler'. Dat geeft zekerheid, een veilig gevoel van herkenning. Hoe intelligenter de mens is, hoe minder behoeft hij heeft aan de veiligheid van de massa. Dat uit zich in afwijkende kleding, afwijkende inrichting van een huis en afwijkende meningen. Daarvoor is behalve intelligentie ook durf nodig. De moed om jezelf te verdedigen, om vaak alleen te staan, om de uitzondering op de regel te zijn.
Schone voorbeelden van kuddegedrag zie je overal: twee identieke vazen voor het raam, 'kunst' uit Ikea aan de muur, het 'wat zij hebben moet ik ook' aankoopgedrag, de 'plantenmode' van huis & tuin, de Boeddha's, 'schilderijen' in de tuin en ja, de mode! Het is de smaak afkijken van anderen en vooral aantrekken wat een ander draagt.
Dare to be different!
De Hond laat mensen via internet reageren op een vraagstelling. Dan ontstaat direct al een selectie: het zijn mensen, die graag hun mening geven. De volgende selectie ontstaat op basis van de inhoud van de vraag: iemand die fel gekant is tegen Marokkanen zal dat graag eens aan de wereld laten weten. Wie weet beïnvloedt de uitkomst van de enquete ook wel andere politici!
Vergelijkbaar slecht onderzoek doen heel veel andere organisaties op internet; 'beantwoord de vragen en u krijgt x punten. xxx Punten is zoveel waard!' Het is mij opgevallen dat veel moeders van wat minder bedeelde gezinnen mij hebben gewezen op die lucratieve onderzoek sites. Er valt namelijk wat de verdienen. De uitkomst van de onderzoeken zijn onbetrouwbaar, want er heeft al direct een selectie plaatsgevonden, waardoor de respondenten niet meer representatief zijn voor de Nederlandse bevolking.
Het 'Polen-meldpunt' van Wilders was net zo onbetrouwbaar. Natuurlijk is het mogelijk om duizenden Nederlanders te vinden, die gretig het knopje 'weg met de Polen' indrukken, maar hoeveel mensen mijden de site van de PVV en hoeveel mensen willen niets met dat Polen-meldpunt te maken hebben? De respondenten vertegenwoordigen dus in de verste verte de Nederlandse bevolking niet. Het was terecht, dat andersdenkenden de Nederlander opriepen, om vooral wel het meldpunt te bezoeken om een andere mening te laten horen, maar daarmee kom je er nog steeds niet.
Een werkelijk representatieve steekproef bestaat niet, tenzij een a-selecte, qua aantal representatieve groep Nederlanders wordt gedwongen tot deelname. En dan nog moet in die groep iedere typische en a-typische Nederlander vertegenwoordigd zijn. Dus niet alleen Henk en Inge, maar ook de 'Ouwe Hoeren'.
Het is bijzonder triest dat uitkomsten van onbetrouwbare onderzoeken in de media worden aangehaald als representatief. Het zet de kijker/lezer op het verkeerde been en beïnvloedt de publieke opinie op negatieve wijze. De mens is namelijk een kuddedier en sluit zich graag aan bij de grootste groep met de grootste 'gemene deler'. Dat geeft zekerheid, een veilig gevoel van herkenning. Hoe intelligenter de mens is, hoe minder behoeft hij heeft aan de veiligheid van de massa. Dat uit zich in afwijkende kleding, afwijkende inrichting van een huis en afwijkende meningen. Daarvoor is behalve intelligentie ook durf nodig. De moed om jezelf te verdedigen, om vaak alleen te staan, om de uitzondering op de regel te zijn.
Schone voorbeelden van kuddegedrag zie je overal: twee identieke vazen voor het raam, 'kunst' uit Ikea aan de muur, het 'wat zij hebben moet ik ook' aankoopgedrag, de 'plantenmode' van huis & tuin, de Boeddha's, 'schilderijen' in de tuin en ja, de mode! Het is de smaak afkijken van anderen en vooral aantrekken wat een ander draagt.
Dare to be different!
28.3.14
LIEVE MAROKKANEN
Lieve Marokkanen,
Het spijt mij en heel veel Nederlanders bijzonder, en wij schamen ons diep, voor alle domme Nederlanders die u en uw kinderen bedreigen, uitschelden en u aanraden uw land, Nederland, te verlaten. Het spijt ons enorm, dat u wordt geconfronteerd met deze walgelijke hetze, met name veroorzaakt door Geert Wilders.
U moet weten, dat een groot deel van een volk in een land een IQ heeft, dat zo laag is, dat nadenken een bijna onmogelijke taak is. Als een kopstuk in de politiek dan waanzin verkondigt, hollen zij klakkeloos en onnadenkend achter zo'n figuur aan. Zij denken, dat Wilders gezien zijn status wel 'gelijk zal hebben'.
Haat jegens anders gekleurde mensen en mensen met een ander geloof komt voort uit onwetendheid. Deze onwetende mensen hebben zelf nauwelijks een opleiding genoten en zijn niet in staat om de wereld te begrijpen. Vaak zijn zij nooit over de grens geweest, vieren hun vakantie in een park ergens in Nederland of staan jaar in jaar uit op dezelfde camping in Drenthe. Hun wereld is klein en bekrompen.
Alleen al het feit, dat u ooit de weg van Marokko naar Nederland heeft afgelegd, dat u in staat bent gebleken (al dan niet gedwongen) om in een volledig vreemde cultuur uw leven op te bouwen, maakt van u een burger, die met kop en schouders boven dit domme volk uitsteekt. Uw kinderen, geboren in Nederland, zijn net zoveel Nederlander als wij allen, met als enige positieve verschil, dat zij de wijsheid delen van twee culturen. Een verworvenheid, die bij de u aanvallende racisten volkomen ontbreekt.
In de vorige eeuw, toen Nederland nog weinig 'allochtonen' telde, was het de arme, vaak ongeletterde Nederlandse bevolkingsgroep die zorgde voor de criminaliteit. De verschuiving naar andere etnische groepen in later tijden is het volkomen logische gevolg van de verschuiving van de armoede naar een andere bevolkingsgroep. Allochtonen werden slecht geaccepteerd en moesten het ongeschoolde werk opknappen. Daarnaast heeft de haat, zoals die nu door Wilders maar eerder al door anderen werd aangewakkerd, uw jeugd een minderwaardigheidsgevoel gegeven, dat slechts gecompenseerd kon worden door uiterlijk vertoon, waarvoor geld nodig was. De autochtone Nederlander zelf is verantwoordelijk voor de slechte behandeling en uitsluiting van uw dierbaren.
Als wij autochtone Nederlanders zo zouden zijn behandeld als uw volk, maar ook die uit andere landen, dan zou de criminaliteit hoogtij vieren bij onze eigen jeugd, met name bij de kinderen van de mensen, die u nu discrimineren.
U heeft met uw verhuizing naar Nederland een enorme moeilijk taak gekregen: het opvoeden van uw kinderen in een cultuur die niet de uwe is. U heeft wellicht binnen onze samenleving kunnen vasthouden aan uw eigen normen en waarden, die doorgaans meer voorstellen dan de losgeslagen mentaliteit in Nederland, maar uw kinderen leven tussen twee culturen in. In veel gevallen is dat goed gegaan, in andere gevallen niet. De moeilijkheidsgraad van opvoeden voor u als ouders ligt vele malen hoger dan iedere autochtone Nederlander zich kan voorstellen.
Verzeker u ervan, dat het merendeel van uw Nederlandse landgenoten u absoluut niet weg wil hebben. Wij zijn u, of uw voorouders, dankbaar voor het feit, dat u ons vuile werk wilde opknappen, waarvoor een Nederlander zich te goed voelde. Wij genieten van uw cultuur, uw kunst, uw keuken. U geeft kleur aan onze maatschappij. Uw kleding en uw hoofddoek horen hier ook bij. Laat u niet uit het veld slaan door een groep bekrompen mensen met het IQ en de mentaliteit van apen. Houd uw hoofd fier omhoog en wees trots op wat u bent!
Het spijt mij en heel veel Nederlanders bijzonder, en wij schamen ons diep, voor alle domme Nederlanders die u en uw kinderen bedreigen, uitschelden en u aanraden uw land, Nederland, te verlaten. Het spijt ons enorm, dat u wordt geconfronteerd met deze walgelijke hetze, met name veroorzaakt door Geert Wilders.
U moet weten, dat een groot deel van een volk in een land een IQ heeft, dat zo laag is, dat nadenken een bijna onmogelijke taak is. Als een kopstuk in de politiek dan waanzin verkondigt, hollen zij klakkeloos en onnadenkend achter zo'n figuur aan. Zij denken, dat Wilders gezien zijn status wel 'gelijk zal hebben'.
Haat jegens anders gekleurde mensen en mensen met een ander geloof komt voort uit onwetendheid. Deze onwetende mensen hebben zelf nauwelijks een opleiding genoten en zijn niet in staat om de wereld te begrijpen. Vaak zijn zij nooit over de grens geweest, vieren hun vakantie in een park ergens in Nederland of staan jaar in jaar uit op dezelfde camping in Drenthe. Hun wereld is klein en bekrompen.
Alleen al het feit, dat u ooit de weg van Marokko naar Nederland heeft afgelegd, dat u in staat bent gebleken (al dan niet gedwongen) om in een volledig vreemde cultuur uw leven op te bouwen, maakt van u een burger, die met kop en schouders boven dit domme volk uitsteekt. Uw kinderen, geboren in Nederland, zijn net zoveel Nederlander als wij allen, met als enige positieve verschil, dat zij de wijsheid delen van twee culturen. Een verworvenheid, die bij de u aanvallende racisten volkomen ontbreekt.
In de vorige eeuw, toen Nederland nog weinig 'allochtonen' telde, was het de arme, vaak ongeletterde Nederlandse bevolkingsgroep die zorgde voor de criminaliteit. De verschuiving naar andere etnische groepen in later tijden is het volkomen logische gevolg van de verschuiving van de armoede naar een andere bevolkingsgroep. Allochtonen werden slecht geaccepteerd en moesten het ongeschoolde werk opknappen. Daarnaast heeft de haat, zoals die nu door Wilders maar eerder al door anderen werd aangewakkerd, uw jeugd een minderwaardigheidsgevoel gegeven, dat slechts gecompenseerd kon worden door uiterlijk vertoon, waarvoor geld nodig was. De autochtone Nederlander zelf is verantwoordelijk voor de slechte behandeling en uitsluiting van uw dierbaren.
Als wij autochtone Nederlanders zo zouden zijn behandeld als uw volk, maar ook die uit andere landen, dan zou de criminaliteit hoogtij vieren bij onze eigen jeugd, met name bij de kinderen van de mensen, die u nu discrimineren.
U heeft met uw verhuizing naar Nederland een enorme moeilijk taak gekregen: het opvoeden van uw kinderen in een cultuur die niet de uwe is. U heeft wellicht binnen onze samenleving kunnen vasthouden aan uw eigen normen en waarden, die doorgaans meer voorstellen dan de losgeslagen mentaliteit in Nederland, maar uw kinderen leven tussen twee culturen in. In veel gevallen is dat goed gegaan, in andere gevallen niet. De moeilijkheidsgraad van opvoeden voor u als ouders ligt vele malen hoger dan iedere autochtone Nederlander zich kan voorstellen.
Verzeker u ervan, dat het merendeel van uw Nederlandse landgenoten u absoluut niet weg wil hebben. Wij zijn u, of uw voorouders, dankbaar voor het feit, dat u ons vuile werk wilde opknappen, waarvoor een Nederlander zich te goed voelde. Wij genieten van uw cultuur, uw kunst, uw keuken. U geeft kleur aan onze maatschappij. Uw kleding en uw hoofddoek horen hier ook bij. Laat u niet uit het veld slaan door een groep bekrompen mensen met het IQ en de mentaliteit van apen. Houd uw hoofd fier omhoog en wees trots op wat u bent!
3.5.12
Tien jaar na Pim Fortuyn
Ik lees net in mijn 'Groene' dat 6 mei 2002 bij de meeste Nederlanders als de dag van gisteren in hun geheugen staat gegrift. Ik behoor niet tot die Nederlanders. Dat ik weet wat er op die dag gebeurd is komt, omdat kranten, tijdschriften en andere media ons al dagen, misschien wel weken, overstelpen met herinneringen aan 'de politieke moord' van Nederland. Ik kan er niet omheen, onderdoor, achterlangs.
Nee, ik weet niet waar ik was, toen Fortuyn werd vermoord en nee, ik was geen treurende Nederlander. Ik was de verbaasde Nederlander, die de moord weliswaar als volkomen onzinnig en onrechtvaardig beoordeelde, maar tegelijkertijd stomverbaasd was over de enorme heisa, die deze daad op gang bracht. Ik begreep niet dat mensen, die de man nog nooit hadden ontmoet, huilend de straat opgingen. Ik begreep niet waarom een vriend van ons met bloemen en tranen naar zijn graf ging en ik begreep niet, waarom deze moord zoveel erger was, dan al die andere moorden hier in Nederland.
Ik zag de moord ook niet als een politieke moord. Het was een moord op een bekende Nederlander. Maar voor mij waren en zijn bekende Nederlanders niet meer waard dan onbekende Nederlanders. De waanzin van de moordenaar, zijn kaliber, deden ook helemaal niet denken aan een politieke moord, maar gewoon aan de zoveelste waanzindaad, waarvan we er later nog vele (en ergere) hebben zien volgen in Nederland en daarbuiten.

Voor mij was Pim Fortuyn een charlatan, een narcist en snob. Een rijke lul, die met populisme een mensenmassa wist te bewerken voor zijn eigen eer en glorie. Een massa, die hij diep in zijn hart minachtte om hun gebrek aan eruditie, datgene waar zijn hele wezen prat op leek te gaan.
Politiek gezien stelde de man niets voor. Ik kan mij nog herinneren, dat ik me tijdens ieder interview zat te ergeren aan het feit, dat hij nergens een zinnig antwoord op kon geven, de hete brei omzeilde of met een wedervraag zijn snor drukte. Op andere momenten gooide hij de deur dicht. Maar Nederland leek te vallen voor de theatrale acteur (ja, dubbelop). En toen het theatrale hoofd zelf viel, was de martelaar van het volk geboren. Theo van Gogh had het zelfs over een heilige.
Nu zou ik me moeten bezighouden met 'de erfenis van Pim'. Welnee, geen erfenis. In zijn kielzog zijn een aantal nieuwe populisten opgestaan, want wat hij niet kon afmaken en zijn LPF om zeep bracht, kon een ander oppakken. Kiezers zat om een plaats in Den Haag te veroveren. Opportuun gedrag van zielige mensen, die macht ambiëren. Een macht waar ze vervolgens niet mee om kunnen gaan, zonet bewezen door Geert Wilders. Macht die hij alleen in stand kon houden, zolang hij alleenheerser was in zijn partij (dank aan de recente dissidenten) en zolang hij geen verantwoordelijkheid hoefde te nemen voor minder prettige beslissingen.
Pim Fortuyn is voor mij dood. Ik had hem absoluut een natuurlijke dood gegund, maar een gek dacht daar anders over. Dat hij martelaar is geworden van de zielige bange Nederlander, was eigenlijk wel te voorzien, maar is me nog steeds een enorm raadsel.
Laten we Geert Wilders in godsnaam in leven houden, want anders krijgen we er nog een. Dan moeten we eerdaags nog een kerk oprichten voor de gewezen katholieken, die de kruistochten weer tot leven hebben gebracht.
Nee, ik weet niet waar ik was, toen Fortuyn werd vermoord en nee, ik was geen treurende Nederlander. Ik was de verbaasde Nederlander, die de moord weliswaar als volkomen onzinnig en onrechtvaardig beoordeelde, maar tegelijkertijd stomverbaasd was over de enorme heisa, die deze daad op gang bracht. Ik begreep niet dat mensen, die de man nog nooit hadden ontmoet, huilend de straat opgingen. Ik begreep niet waarom een vriend van ons met bloemen en tranen naar zijn graf ging en ik begreep niet, waarom deze moord zoveel erger was, dan al die andere moorden hier in Nederland.
Ik zag de moord ook niet als een politieke moord. Het was een moord op een bekende Nederlander. Maar voor mij waren en zijn bekende Nederlanders niet meer waard dan onbekende Nederlanders. De waanzin van de moordenaar, zijn kaliber, deden ook helemaal niet denken aan een politieke moord, maar gewoon aan de zoveelste waanzindaad, waarvan we er later nog vele (en ergere) hebben zien volgen in Nederland en daarbuiten.

Politiek gezien stelde de man niets voor. Ik kan mij nog herinneren, dat ik me tijdens ieder interview zat te ergeren aan het feit, dat hij nergens een zinnig antwoord op kon geven, de hete brei omzeilde of met een wedervraag zijn snor drukte. Op andere momenten gooide hij de deur dicht. Maar Nederland leek te vallen voor de theatrale acteur (ja, dubbelop). En toen het theatrale hoofd zelf viel, was de martelaar van het volk geboren. Theo van Gogh had het zelfs over een heilige.
Nu zou ik me moeten bezighouden met 'de erfenis van Pim'. Welnee, geen erfenis. In zijn kielzog zijn een aantal nieuwe populisten opgestaan, want wat hij niet kon afmaken en zijn LPF om zeep bracht, kon een ander oppakken. Kiezers zat om een plaats in Den Haag te veroveren. Opportuun gedrag van zielige mensen, die macht ambiëren. Een macht waar ze vervolgens niet mee om kunnen gaan, zonet bewezen door Geert Wilders. Macht die hij alleen in stand kon houden, zolang hij alleenheerser was in zijn partij (dank aan de recente dissidenten) en zolang hij geen verantwoordelijkheid hoefde te nemen voor minder prettige beslissingen.
Pim Fortuyn is voor mij dood. Ik had hem absoluut een natuurlijke dood gegund, maar een gek dacht daar anders over. Dat hij martelaar is geworden van de zielige bange Nederlander, was eigenlijk wel te voorzien, maar is me nog steeds een enorm raadsel.
Laten we Geert Wilders in godsnaam in leven houden, want anders krijgen we er nog een. Dan moeten we eerdaags nog een kerk oprichten voor de gewezen katholieken, die de kruistochten weer tot leven hebben gebracht.
25.4.12
Rutte & de rest
De cruciale fout van Mark Rutte is wel, dat hij zijn vertrouwen volledig heeft neergelegd bij de PVV, in de waan dat hij met gedoogsteun van ex-VVDer Wilders ongestoord een rechtse politiek kon voeren. Dat mislukte, want de PVV werd door de jaren heen op een aantal vlakken steeds linkser.
Rutte had met het oog op het financieringstekort volkomen anders te werk kunnen gaan. Bij iedere partij heerste het besef, dat er bezuinigd moest worden, maar aan een kamerbreed gesteund bezuinigingspakket heeft hij niet gedacht. De politiek die Rutte voerde was er een voor zichzelf en zijn eigen partij, niet voor het land. Hij is voorbij gegaan aan het feit, dat de helft van Nederland heeft gestemd op de oppositie en dat die helft ook zijn rechten had.
In plaats van een gevallen premier had hij nu een gevierd premier kunnen zijn, als hij zich had gerealiseerd, dat hij met zijn minderheidskabinet ook de oppositie had moeten betrekken in het grote spel van de enorme bezuinigingen. Dan was hij de eerste premier geworden, die zijn totale bevolking serieus had genomen.
Kars Veling (oud CU) zegt in de Groene Amsterdammer van 19 april: "Pas als je je verantwoordelijk voelt voor het geheel doe je het als politicus echt goed. Je vraagt het vertrouwen van de kiezer niet alleen voor je eigen achterban maar voor iedereen, dat wordt wel eens vergeten. (...) Als je namens een groep in de Tweede Kamer zit en je hebt niets anders te vertellen dan dat die groep zijn zin moet krijgen, schiet je tekort en wordt het land moeilijk bestuurbaar." Dat getuigt nou eens van intelligentie!
We kijken naar de toekomst en in denk naar twee mogelijkheden: óf die hele Tweede Kamer blijft tot st. Juttemis doorvechten, ieder vanuit zijn eigen straatje, óf dat kamerbreed gesteunde bezuinigingspakket gaat 30 april naar Brussel. Wat zal het worden? Waarschijnlijk een boete van 1 miljard komma nog wat, want de ego's zijn te groot.
Rutte had met het oog op het financieringstekort volkomen anders te werk kunnen gaan. Bij iedere partij heerste het besef, dat er bezuinigd moest worden, maar aan een kamerbreed gesteund bezuinigingspakket heeft hij niet gedacht. De politiek die Rutte voerde was er een voor zichzelf en zijn eigen partij, niet voor het land. Hij is voorbij gegaan aan het feit, dat de helft van Nederland heeft gestemd op de oppositie en dat die helft ook zijn rechten had.
In plaats van een gevallen premier had hij nu een gevierd premier kunnen zijn, als hij zich had gerealiseerd, dat hij met zijn minderheidskabinet ook de oppositie had moeten betrekken in het grote spel van de enorme bezuinigingen. Dan was hij de eerste premier geworden, die zijn totale bevolking serieus had genomen.
Kars Veling (oud CU) zegt in de Groene Amsterdammer van 19 april: "Pas als je je verantwoordelijk voelt voor het geheel doe je het als politicus echt goed. Je vraagt het vertrouwen van de kiezer niet alleen voor je eigen achterban maar voor iedereen, dat wordt wel eens vergeten. (...) Als je namens een groep in de Tweede Kamer zit en je hebt niets anders te vertellen dan dat die groep zijn zin moet krijgen, schiet je tekort en wordt het land moeilijk bestuurbaar." Dat getuigt nou eens van intelligentie!
We kijken naar de toekomst en in denk naar twee mogelijkheden: óf die hele Tweede Kamer blijft tot st. Juttemis doorvechten, ieder vanuit zijn eigen straatje, óf dat kamerbreed gesteunde bezuinigingspakket gaat 30 april naar Brussel. Wat zal het worden? Waarschijnlijk een boete van 1 miljard komma nog wat, want de ego's zijn te groot.
24.7.11
Geroemd door Anders Breivik
Ik probeer me voor te stellen hoe of wat het is, om geroemd te worden door een kwalijk sujet. Een terrorist, een massamoordenaar of een mens die zwaar verwerpelijke ideeën the ether ingooit, zoals dictators doen. Wat zegt dat over mij?
(Een deel van) mijn opvattingen zouden dus overeenkomen met die van hem. Anders roemt hij mij niet. Of misschien neigen mijn opvattingen naar zijn mening, komen ze er zo dichtbij, dat hij mij verkozen heeft tot lichtend voorbeeld van zijn eigen gelijk. Er zijn volgens mij drie mogelijkheden ten aanzien van mijn gevoel in zo'n geval. Als eerste kan ik iedere overeenkomst verwerpen. Ik distantieer me van de acties van het sujet en veroordeel deze. Ik beweer dat mijn opvattingen verkeerd zijn uitgelegd, verkeerd worden begrepen of anderszins een andere strekking hebben. Vervolgens wijk ik niet van mijn pad. Daarmee stop ik mijn kop behoorlijk in het zand. Immers, waar één sujet mijn opvattingen interpreteert als gelijk aan de zijne, kunnen ook vele anderen dezelfde interpretatie hebben. Toch wel een reden om eens goed na te denken.
Als tweede kan ik enorm schrikken en me bedenken, dat mijn opvattingen weliswaar voor een gedeelte overeenkomen met die van het sujet, maar dat zij genuanceerder liggen. Ik realiseer me dan, dat ik me kennelijk zo heb uitgelaten, dat mensen als het sujet mijn meningen aanhangen. Een reden om mij op een andere manier te profileren. Geen kop in het zand, maar de start van een zoektocht naar hoe ik mijn gedachtegoed op een dusdanige manier de ether in kan gooien, zodat mensen als het sujet niets in mij herkennen.
Als laatste kan ik mij mij heimelijk blij maken over mijn rol als lichtend voorbeeld. Natuurlijk moet ik in mijn positie de acties van het sujet afkeuren, of keur ik die daadwerkelijk af, maar diep in mijn hart vind ik het geweldig, dat ik kennelijk internationaal zo beroemd ben, dat mijn naam wordt genoemd. Het versterkt het geloof in mijzelf.
Ik hoop dat Geert geschrokken is. Ik hoop dat hij zich realiseert, dat zijn harde overtuigingen koren op de molen zijn van een gek als Breivik. Het is de zoveelste keer, dit maal gecombineerd met een massaslachting, dat Geert onaangenaam geconfronteerd wordt met extremisme van zijn volgers, ook uit zijn eigen partij. Hoe lang kan hij zich nog wentelen in onschuld?
(Een deel van) mijn opvattingen zouden dus overeenkomen met die van hem. Anders roemt hij mij niet. Of misschien neigen mijn opvattingen naar zijn mening, komen ze er zo dichtbij, dat hij mij verkozen heeft tot lichtend voorbeeld van zijn eigen gelijk. Er zijn volgens mij drie mogelijkheden ten aanzien van mijn gevoel in zo'n geval. Als eerste kan ik iedere overeenkomst verwerpen. Ik distantieer me van de acties van het sujet en veroordeel deze. Ik beweer dat mijn opvattingen verkeerd zijn uitgelegd, verkeerd worden begrepen of anderszins een andere strekking hebben. Vervolgens wijk ik niet van mijn pad. Daarmee stop ik mijn kop behoorlijk in het zand. Immers, waar één sujet mijn opvattingen interpreteert als gelijk aan de zijne, kunnen ook vele anderen dezelfde interpretatie hebben. Toch wel een reden om eens goed na te denken.
Als tweede kan ik enorm schrikken en me bedenken, dat mijn opvattingen weliswaar voor een gedeelte overeenkomen met die van het sujet, maar dat zij genuanceerder liggen. Ik realiseer me dan, dat ik me kennelijk zo heb uitgelaten, dat mensen als het sujet mijn meningen aanhangen. Een reden om mij op een andere manier te profileren. Geen kop in het zand, maar de start van een zoektocht naar hoe ik mijn gedachtegoed op een dusdanige manier de ether in kan gooien, zodat mensen als het sujet niets in mij herkennen.
Als laatste kan ik mij mij heimelijk blij maken over mijn rol als lichtend voorbeeld. Natuurlijk moet ik in mijn positie de acties van het sujet afkeuren, of keur ik die daadwerkelijk af, maar diep in mijn hart vind ik het geweldig, dat ik kennelijk internationaal zo beroemd ben, dat mijn naam wordt genoemd. Het versterkt het geloof in mijzelf.
Ik hoop dat Geert geschrokken is. Ik hoop dat hij zich realiseert, dat zijn harde overtuigingen koren op de molen zijn van een gek als Breivik. Het is de zoveelste keer, dit maal gecombineerd met een massaslachting, dat Geert onaangenaam geconfronteerd wordt met extremisme van zijn volgers, ook uit zijn eigen partij. Hoe lang kan hij zich nog wentelen in onschuld?
Subscribe to:
Posts (Atom)






