Leon de Winter over Islam"debat"

In Elsevier van 6 augustus schrijft Leon de Winter onder de kop "Schofterig antwoord", dat de linkse media na het bloedbad van Breivik direct in de aanval gingen om het islamdebat te smoren. Is er wel sprake van een islamdebat in Nederland, dat kan je je als eerste afvragen. Voor een debat gelden regels en eenzijdig gescheld op alle tekortkomingen van de Islam en de Moslims is naar mijn mening geen debat. Dan noemt de Winter deze schreeuwers bovendien 'critici van de politieke Islam'. Iemand die vrouwen in boerka 'tuig' noemt (nog zwak in vergelijking met andere gehanteerde termen zoals 'varkens') is niet met politiek bezig, noch met politieke Islam (wat dit ook mag inhouden?), maar met regelrechte rassen- en/of godsdiensthaat.

        De Winter noemt Breivik, zoals velen dat doen, een psychopaat en vergelijkt hem met de Palestijnse psychopatische zelfmoordenaars, die hun omstanders met zich meetrekken in de dood. Een Israëlisch meisje heeft dezelfde menselijkheid als een Noors meisje. Absoluut, maar het verschil ligt hem wel degelijk in het feit, dat Palestijnen zich in totaal andere omstandigheden bevinden dan een Breivik, die vrij over de hele wereld kon reizen en kon zeggen en schrijven wat hij wil(de) en niet behoort tot een volk, dat generaties lang in een hoek wordt gedreven (lees vooral eens: "Fuck Israel. Fuck Hamas. Fuck Fatah. Fuck UN. Fuck UNRWA. Fuck USA!" http://post.thing.net/node/3275).
        Leon de Winter is in alles 'half'. Onze wetenschappelijke vooruitgang maakte het ons mogelijk natuur en kosmos te observeren en te begrijpen. Op zoek naar de waarheid, en niet alleen die van de kerk. Hiermee verklaart hij waarom er in de Arabisch-islamitische wereld zoveel armoede en achterlijkheid is.  Leuke stelling met een kern van waarheid, maar hoe zit het met de achterlijkheid in de westerse wereld? Hoeveel armoede is er nog steeds in landen als de VS, een land waarin bovendien de stelling 'Ieder voor zich en God voor ons allen'  tot wet is verheven. En veel PVVers mogen dan wellicht geen geloof meer aanhangen, maar hun politieke keuze getuigt niet van enige intelligentie.
        Ook aan het feit dat in veel Islamitische landen sprake is van een dictatuur gaat de Winter voorbij. Stelselmatige onderdrukking is nou niet bepaald de wijze waarop een volk zich kan ontwikkelen. En deze onderdrukking heeft ook weer niets te maken met geloof, maar alles met macht, want er zijn vele dictaturen in de wereld, waar godsdienst geen rol van belang speelt, zelfs eerder atheïsme. De grap is zelfs, dat de discussie over de multiculturele samenlevingen in het westen juist wordt gevoerd op basis van godsdiensten en niet, zoals zou moeten, over de werkelijke problematiek als acceptatie en integratie. En dat in landen, waar een godsdienstvrijheid heerst. Op deze manier jaag je iedereen tegen je in het harnas en creëer je juist een vorm van extremisme.
        Dan zegt de Winter nog, dat samenlevingen, gebaseerd op westerse normen en waarden meestal leefbaarder, rijker en gezonder zijn, dan samenlevingen die op andere normen en waarden zijn gebouwd. Misschien kunnen we, afgezien van de al genoemde dictatuur, ook nog kijken naar klimatologische omstandigheden, naar (burger)oorlogen, naar uitbuiting van de westerse wereld, naar erfenissen van de koloniale tijd en nog zoveel meer.

        Juist in armoede zullen mensen houvast hebben aan een geloof, dat geldt niet alleen voor de Arabische/Afrikaanse/Aziatische wereld, maar ook voor die van Latijns Amerika (Katholicisme). En juist als men ver van huis is, zal een geloof veiligheid bieden in een vreemde wereld.
        De nagedachtenis aan de slachtoffers van Breivik wordt niet geperverteerd door mensen die het multiculturele debat verafschuwen, zoals de Winter meent dat links Nederland doet, integendeel. Het debat is welkom, maar niet het ongenuanceerde gescheld van mensen, die de helft of nog minder van de werkelijkheid zien, die Marokkanen allen over één kam scheren, die geloofsovertuigingen per definitie als achterlijk bestempelen. Dan gaan we terug in een tijd, dat alleen de Ariër recht had op bestaan. Dan doen we dat, wat we juist veroordelen.

Ridder Arnoudje

Misschien word ik nu grof, dus kijk uit. Maar wat vind ik de mensheid toch oerdom! Zo oerdom dat het me bijna woedend maakt. Ik verklaar: Haags PVV raadslid Arnoud van Doorn gebruikte het tempelierskruis als symbool op zijn twitteraccount. Tuurlijk: hij is trots op de Katholieke Tempeliers, die tijdens de kruistochten de Islamieten in het Heilige Land, hun eigen land, uitroeiden. Het Heilige Land moest 1000 jaar na de dood van Jezus (hoeveel generaties zijn dat?) Katholiek worden. Was het niet een van de beschamendste perioden in onze geschiedenis? Maar nee, we romantiseren de boel: waren er nog maar ridders, met grote paarden en lange zwaarden, dan konden de domme volwassen jongetjes hun oorlogje tegen de Islam verder spelen. Sommigen, zoals Breivik, die naar eigen zeggen behoort tot de orde van de Nieuwe Tempelridders, komen een heel eind. Hij verwisselde het zwaard voor wat moderne wapens en roeide uit. Hij zal ongetwijfeld de Da Vinci Code hebben gelezen. Zo'n boek, dat de halve wereld nog serieus neemt ook.

        Van Doorn veranderde zijn twitterafbeelding nadat het manifest van Breivik bekend werd. Gossie, was dat nou rot: een man in Oslo had dezelfde ideologie, maar per ongeluk moordde die massaal en daar kan Arnoud niet mee vereenzelvigd worden. Dus weg die afbeelding. Maar waarom realiseert niemand zich dat Arnoudje eigenlijk zo graag dat grote kruis op zijn buik zou willen hangen en dat hij zo graag op dat paard met zwaard de Islam zou willen bevechten?

        Het is larie, dat zulke(!) PVVers geweld afkeuren. Zouden ze dat doen, dan zouden ze er wel voor passen om dergelijke symbolen aan hun persoon te verbinden. In de politiek gaat het allemaal om diplomatie: je moet nooit knalhard zeggen wat je denkt, maar vooral om de hete brei heendraaien. Met mooie woorden, die het venijn verdoezelen. Trouwens, uit al het getwitter is allang gebleken dat een enorm zooitje PVVers de acties van Breivik goedkeuren.

        Terugkerend op domheid: een mens kan met deze kennis met goed fatsoen de PVV niet blijven aanhangen. Doet hij dat wel, dan vereenzelvigd hij zich met bovengenoemde praktijken en idealen. Ik blijf de strijd aangaan met deze partij, al is het maar om één PVVer op andere gedachten te brengen.

http://www.joop.nl/politiek/detail/artikel/haags_pvv_raadslid_schoffeert_rouwende_noren/

Geroemd door Anders Breivik

Ik probeer me voor te stellen hoe of wat het is, om geroemd te worden door een kwalijk sujet. Een terrorist, een massamoordenaar of een mens die zwaar verwerpelijke ideeën the ether ingooit, zoals dictators doen. Wat zegt dat over mij?
        (Een deel van) mijn opvattingen zouden dus overeenkomen met die van hem. Anders roemt hij mij niet. Of misschien neigen mijn opvattingen naar zijn mening, komen ze er zo dichtbij, dat hij mij verkozen heeft tot lichtend voorbeeld van zijn eigen gelijk. Er zijn volgens mij drie mogelijkheden ten aanzien van mijn gevoel in zo'n  geval. Als eerste kan ik iedere overeenkomst verwerpen. Ik distantieer me van de acties van het sujet en veroordeel deze. Ik beweer dat mijn opvattingen verkeerd zijn uitgelegd, verkeerd worden begrepen of anderszins een andere strekking hebben. Vervolgens wijk ik niet van mijn pad. Daarmee stop ik mijn kop behoorlijk in het zand. Immers, waar één sujet mijn opvattingen interpreteert als gelijk aan de zijne, kunnen ook vele anderen dezelfde interpretatie hebben. Toch wel een reden om eens goed na te denken.
        Als tweede kan ik enorm schrikken en me bedenken, dat mijn opvattingen weliswaar voor een gedeelte overeenkomen met die van het sujet, maar dat zij genuanceerder liggen. Ik realiseer me dan, dat ik me kennelijk zo heb uitgelaten, dat mensen als het sujet mijn meningen aanhangen. Een reden om mij op een andere manier te profileren. Geen kop in het zand, maar de start van een zoektocht naar hoe ik mijn gedachtegoed op een dusdanige manier de ether in kan gooien, zodat mensen als het sujet niets in mij herkennen.
        Als laatste kan ik mij mij heimelijk blij maken over mijn rol als lichtend voorbeeld. Natuurlijk moet ik in mijn positie de acties van het sujet afkeuren, of keur ik die daadwerkelijk af, maar diep in mijn hart vind ik het geweldig, dat ik kennelijk internationaal zo beroemd ben, dat mijn naam wordt genoemd. Het versterkt het geloof in mijzelf.
        Ik hoop dat Geert geschrokken is. Ik hoop dat hij zich realiseert, dat zijn harde overtuigingen koren op de molen zijn van een gek als Breivik. Het is de zoveelste keer, dit maal gecombineerd met een massaslachting, dat Geert onaangenaam geconfronteerd wordt met extremisme van zijn volgers, ook uit zijn eigen partij. Hoe lang kan hij zich nog wentelen in onschuld?