Brief aan V. Elsenaar

Ik werd vrijdag verrast met een open brief van V. Elsenaar in het weekblad Huis aan Huis. Zo mag ik het zien, een dialoog!
 Ik ben het geheel met VE eens, dat de rol van een columnist niet vergeleken mag worden met die van een journalist. Dat ik kritiek heb op columnisten hier in IJmuiden (en nog meer op journalisten en combi's daarvan) is echter mijn goed recht. Ook ik heb de vrijheid om in mijn blogs mijn mening te verkondigen. Het is waarschijnlijk de herhaling van de herhaling, die de columns in Velsen zo vreselijk irritant maken. Een goede columnist gaat verder, heeft zijn zegje gedaan en pakt een volgend onderwerp aan. Dat de Velsense columnist blijft hameren op hetzelfde onderwerp (de één op de VVD, de ander op het HOV) doet daardoor verdacht veel denken aan het manipuleren van de publieke opinie. Ik ontken niet, dat dat de bedoeling van de columnist kan en mag zijn, maar niet van de journalist. We zouden immers willen dat een krant onpartijdig is voortdurend meerdere kanten van een zaak belicht, het liefst in hetzelfde artikel. Dan kan de lezer zelf een mening vormen. Die gelegenheid geeft de krant niet. Als de lezer de andere kant van het verhaal wil horen, moet hij struinen op internet om dat te vinden. Dat wekt bij mij grote ergernis op.
   Wat bij mij tot meer ergernis leidt is het feit dat in de berichtgeving, of die nu in column of in journalistieke vorm in de krant verschijnt, voortdurend niet klopt. Dan hebben we het niet over meningen, maar over feiten. Iedereen heeft recht op zijn eigen mening. Ook binnen de raad, soms zelfs binnen fracties, verschillen mensen van mening. Maar als het over feiten gaat, dan kan geen raadslid daar omheen. Nu ja, het kan wel, maar dan komt hij zichzelf op den duur wel keihard tegen.
   In een eerdere blog vermoedde ik dat de schadepost voor de gemeente, indien het HOV project zou worden stopgezet, zo'n 15 miljoen euro zou bedragen. Op dat moment had ik nog geen harde cijfers van het college. De feitelijke schade loopt tegen de 17 miljoen. Een uitleg: de kosten die al zijn gemaakt voor o.a. de Kromhoutstraat moeten worden terugbetaald (5,1 mln) en de infrastructuur van Velsen loopt een opknapbeurt mis (11,6 mln). Je zou kunnen stellen, dat het laatste geen 'schade' is, maar het is maar hoe je dat bekijkt. Als mijn oprit dringend moet worden opgeknapt en ik hoef dat niet uit eigen budget te doen, dan houd ik geld over voor andere doeleinden. Zo kan ik me indenken, dat de gemeente wel blij is, als er in plaats van een oud, ongebruikt spoor eerdaags een berijdbaar wegdek ligt, zonder dat daar gemeentegeld voor moest worden uitgetrokken.
   Waar het echter om gaat is die 5,1 miljoen, die moet worden terugbetaald. Dat geld is er niet. Dat zou ten koste gaan van andere programma's op de begroting. Het HOV project werd in 2008 door de raad aangenomen en sinds die tijd is er geld in gestoken, zowel door gemeente als provincie.
   Ik kan me voorstellen dat ik hier op het punt kom waar de tegenstanders zeggen "Nou, stop er dan mee, dan maar dat verlies. Doe wat anders met dat geld!" En dat is nou juist het hete hangijzer, dat kan niet! Ten eerste is het niet ons geld, maar dat van de provincie. Ten tweede is het geld 'gelabeld'. Dat wil zeggen, dat het in de pot 'Openbaar Vervoer' zit (al sinds 2008) en alleen daaraan mag worden uitgegeven. Als Velsen afziet van het HOV, dan gaat het naar een andere gemeente in Noord-Holland, die wel HOV wil aanleggen. Als GroenLinks Velsen nu de keuze zou kunnen maken, om al die miljoenen in de zorg te stoppen, dan zou ik vooraan met een groot spandoek in het protest lopen, maar die keuze is er niet. Het geld verdwijnt naar een OV-doel elders en de gemeente blijft zitten met de rekening van ruim 5 miljoen. In plaats van wijzer, worden we er dus armer door, want het betalen van die rekening gaat ten koste van het budget voor andere programma's, onder andere de zorg.
   Hoe vaak we dat ook uitleggen, de NEE-HOV lobby blijft maar doorroepen, dat dat toch moet gebeuren. En de krant schrijft (columnist of journalist) ook voortdurend, dat het geld aan betere zaken uitgegeven kan worden. Hiermee wordt het antwoord op die stelling hardnekkig genegeerd, weg gegumd, verzwegen. Daarmee gaat u voorbij aan feiten. Daarom ben ik van mening, dat u uw lezers onjuist informeert.
   Wat betreft de inspraakprocedure op het tracé ben ik het ook niet eens met uw visie. Van meet af aan heeft de gemeente de burgers geïnformeerd en heeft bijeenkomsten georganiseerd om duidelijk te krijgen, hoe de bevolking deze plannen wilde invullen. Het is niet de schuld van de gemeente, dat mensen de informatie niet lezen of er laconiek tegenover staan, tot het moment dat hun eigen straat in het geding is. Bewoners van de minister van Houtenlaan kwamen pas inspreken tijdens een raad, toen alle beslissingen omtrent het tracé in hun buurt al waren genomen. De inspreker gaf toe, dat hij inderdaad niet zo goed had opgelet in de jaren daarvoor, maar als mosterd na de maaltijd toch nog gehoord wilde worden. Dan kwam er een groep die wilde, dat het tracé zou worden verschoven, dichter bij de straat aan de andere kant, alsof de bewoners daar beter bestand zouden zijn tegen eventuele overlast. De groep kreeg zijn zin niet, en dus weer boze burgers. En zo kan ik nog wel even doorgaan.
   Wethouder Baerveldt (ik stond er vlakbij met mijn schilderij) werd op Plein 1945 uitgejouwd en uitgescholden, toen ze het woord nam tijdens de overhandiging van de handtekeningen. Ze moest oprotten, hoorde ik een aantal keren luid schreeuwen. Als Merhottein of ik in een blog kritiek hebben op journalisten of columnisten krijgen we de meest grove woorden naar ons hoofd. De HOV-NEE club wil gerespecteerd worden in haar mening, maar een andere mening respecteert zij zelf absoluut niet en die wordt beantwoord met scheldkanonnades. Niet met een weloverwogen uitleg van hun standpunten, geen inhoudelijke zaken, maar puur met gal. Ook gaat de groep voorbij aan de feiten, die wij niet kunnen veranderen. Waar is dan het wederzijds respect? En moet ik een journalist ontzien, die de zogenaamde 'edelachtbaren' (zie mijn vorige blog) nicknames geeft en op grove wijze belachelijk maakt? Plaatsvervangende schaamte kreeg ik ervan. Ik heb de bewuste fractievoorzitter een steunmail gestuurd, zo ellendig voelde ik me daarover. Dat is niet de manier waarop wij met andere fracties, of het nou coa of oppo is, omgaan. Wij respecteren de mening van een ander en kijken daar de persoon niet op aan. Onder mijn vrienden zitten ook VVDers, CDAers, SPers, CUers. Ik houd geen minuut minder van ze, als ze zeggen GroenLinks te verafschuwen. Alleen racisten duld ik niet.
   De grofheid die ons raadsleden ten deel valt is niet van de laatste maanden, het begon al direct na de verkiezingen. Hoe ik ook uitlegde, dat de deelname van Merhottein aan onze fractie uitermate belangrijk was, ik werd meteen met de grond gelijk gemaakt toen ik in eerste instantie mijn verworven zetel aan hem afstond. Het argument, dat hij ervaren was en ik toendertijd nog niet, speelde geen enkele rol. Ik deed aan kiezersbedrog, maar dezelfde kiezer zou toch een sterkte fractie moeten willen, met juist veel ervaring. Daarbij moet diezelfde kiezer bedenken, dat het ontzettend moeilijk is om mensen te vinden, die raadslid willen worden. Het is voor vrijwel iedere partij altijd weer een gevecht om goede kandidaten te vinden, want naast een mening moet je ook wel over wat vaardigheden beschikken, bijvoorbeeld durven te praten in het openbaar.
   Tot slot, ik zou heel blij zijn als meer burgers, ook meer GroenLinksers, ons tussentijds hun mening lieten weten. Ik zou heel blij zijn, als meer burgers de sessies en de raadsvergaderingen zouden bijwonen, ik zou een grote opkomst willen tijdens ledenvergaderingen en bijeenkomsten. Wij zijn volksvertegenwoordigers en zitten in de raad dankzij hun stem. Maar het merendeel van onze kiezers lijkt het prima te vinden wat we doen, want ik zie of hoor ze nooit. Merhottein en ik vertegenwoordigen GroenLinks en die partij is voorstander van de uitbreiding van het OV netwerk in Nederland. Dat weet iedereen die op GL stemt. Logisch dan dat wij de HOV-NEE lobby niet steunen. Wat ik wil benadrukken is, dat verschil van mening niets te maken heeft met een mens wel of niet aardig vinden. Ik scheld een ander ook niet uit, omdat hij van Gogh een waardeloze schilder vindt. Ik verafschuw de politiek van Geert Wilders, maar hoor telkens weer dat hij in de omgang een hele aardige vent is. Wij zijn allen opgevoed met bepaalde principes, normen en waarden. Dat maakt ons allemaal verschillend en dat dienen we te respecteren, zolang de grenzen van onfatsoen niet worden overschreden. En een pen mag best scherp zijn, maar hij dient wel eerlijk te zijn.

OpFOKKE

Er zijn goede, minder goede en slechte kranten. Er zijn goede, minder goede en slechte journalisten. En er zijn journalisten, die bewust de boel belazeren.
   In augustus stelt raadslid Dreijer uitgebreide vragen aan het college over het HOV. Onder andere over het 'point of no return' en de kosten, die de gemeente zou moeten ophoesten als het project nu zou worden stopgezet. De gedegen antwoorden van het college worden onlangs rondgestuurd en zijn voor iedere burger zichtbaar. Gezien het feit, dat het hele project 'hot item' in Velsen is, zou je dan toch denken, dat die antwoorden door een journalist worden opgepakt, maar dat gebeurt in Velsen niet. Hier vindt de krant, dat de burger zelf maar moet gaan zoeken naar antwoorden, als deze al weet dat die er zijn en dat er vragen werden gesteld. Maar de berichtgeving gaat door. Een overstaphalte op plein 1945 is aanleiding voor Fokke Zaagsma om vandaag in de IJmuider Courant mee te delen, dat het stoppen van het HOV-project de gemeente geld oplevert! Namelijk wel 167.000 euro per jaar voor de komende 12 jaar. Klopt helemaal, kijk maar wat het college schrijft:

Zoals  in de Samenwerkingsovereenkomst is afgesproken wordt de gemeentelijke bijdrage van € 3.000.000 (met aftrek van de waarde van de door de gemeente in te brengen gronden) in 15 jaarlijkse termijnen van € 167.000 voldaan. Dit betekent dat bij het stopzetten van het HOV project er een jaarlijks voordeel in te boeken is op de investeringbegroting van € 167.000,- voor de komende 12 jaar.

Nou, is me dat even een voordeel, denkt de lezer! Direct stoppen dat project! Wat Zaagsma echter niet vermeldt in zijn bericht is, dat dit slechts een stukje van het antwoord is. Het college geeft ook inzicht in de kosten, die tot op heden gemaakt zijn en moeten worden vergoed. Daarnaast loopt het een bedrag voor infrastructurele projecten mis, dat de gemeente zelf onmogelijk kan ophoesten. Benieuwd? Hier dan de cijfertjes:

Resumé
• Uw gemeenteraad heeft keuzes gemaakt op basis waarvan het HOV-project in gang is gezet.
• Bij stopzetten van de medewerking aan het HOV-project zal de gemeente in ieder geval de kosten moeten dragen die door de provincie tot op heden gemaakt zijn. Dit is een bedrag van ongeveer € 5.132.500,-  Hiervoor is geen dekking in de begroting aanwezig.
• Bij stopzetten vervallen de provinciale bijdragen aan nog te realiseren infrastructurele projecten. Deze bijdrage is geraamd op € 11.570.000,-  
Lijn 75 gaat bij stopzetten van het HOV project geen deel uitmaken van R-net.

 Wilt u het hele verhaal lezen, dan verwijzen wij u naar de site van de gemeente Velsen, bij raad/raadsvragen (staan ze er nog niet op, dan zal dat snel gebeuren).
  Al jaar en dag erger ik me wezenloos aan de berichtgeving in de IJmuider Courant, die ik noodgedwongen moet lezen om op de hoogte te blijven van het lokale nieuws. Van de Volkskrant overstappen op dat vod was een zware zaak. Al eerder schreef ik, dat ik in de verslaggeving vaak niet de bijeenkomsten herkende, waar ik zelf bij zat. Dat kan met het kaliber journalist te maken hebben, maar steeds meer ging ik denken, dat het met kleur te maken heeft. Fokke Zaagsma heeft dit nu bevestigd. Geweldig Fokke, je schept licht in de duisternis! Nu weet ik zeker dat ofwel de gehele krant/redactie, ofwel de journalisten die over Velsen rapporteren, gewoon vel gekleurd zijn en de burger op alle mogelijke slinkse manieren informatie onthouden.
  Doet dat er wat toe? Ja, het is een grof schandaal, dat een journalist op deze wijze handelt, terwijl de juiste informatie voor het oprapen ligt, hem of de redactie waarschijnlijk gewoon is toegestuurd. Stemmingmakerij, misleiding, beïnvloeding van stemgedrag, zwartmakerij, wat kan je het al niet noemen? Het lijkt er verdacht veel op, dat dit college, deze coalitie, volgens de journalisten zijn biezen moet pakken en dus manipuleer je de berichtgeving dusdanig, dat het zo slecht mogelijk uit de verf komt. Daarbij, de durf om zulke informatie in een krant te zetten, om zo doorzichtig te werk te gaan, dat grenst niet meer aan een brutale leugen, dat IS een brutale leugen!
   Is er dan ook nog sprake van vriendjespolitiek? Ik denk het wel. De onvolledige berichtgeving over het HOV is vooral een opsteker voor de tegenstanders, die behoorlijk zijn vertegenwoordigd in twee lokale politieke partijen of bij een groep die overweegt een nieuwe partij op te richten. Kennelijk is de band van deze tegenstanders met de krant en/of de betreffende journalisten bijzonder goed.
   Doet het er wat toe? Ja, want zo krijgt iemand de neiging op een partij te stemmen, die met halve informatie haar kiezers paait. Een partij die vervolgens zijn beloftes niet waar kan maken, want die ruim 5 miljoen euro is nergens vandaan te halen, tenzij u er natuurlijk voor kiest om die uit een ander programma te halen, zorg en welzijn, cultuur, noemt u het maar!

(Sociale) Media: Dom, dommer, domst...

Vandaag moet ik een keuze maken. Welk bericht was nou dommer: dat van 'onze verslaggever' op pagina IJmond 2 van de IJmuider Courant met de kop 'Advocaat krijgt alsnog namen commissie', of 'De nieuwe saamhorigheid' pal daaronder, van columnist Bart Boele? Misschien moet ik de keuze maar aan u overlaten.
   Als verslaggever van een raadsvergadering is het mijns inziens een vereiste, om even de raadsvoorstellen door te lezen om te weten, waar de raad voor of tegen stemt. Kennelijk is dat voor een verslaggever van de IJmuider niet zo van belang, want een verkeerd bericht in de krant, daar kraait geen haan naar. Eh, dat klopt niet, deze wel. Deze haan heeft een raadsvoorstel aangenomen om de eerder genoemde advocaat (van een groep referendum-aanvragers) curricula en nevenfuncties van de bezwarencommissie te laten inzien. Geen namen van de commissieleden, want dat mag niet. Dat is schending van de privacy. Ik vraag me af, hoeveel Velsenaren na het lezen van dit foutieve bericht gewoon verder lezen, zonder dat er een bel gaat rinkelen. Massa's mensen schreeuwen om bescherming van hun privacy recht, maar ik denk dat dit artikel geen hond wakker schudt, niemand iets interesseert en eerder is vergeten dan dat de krant bij het oud papier ligt.
   Telkens weer word ik geconfronteerd met foutieve berichten over raadsbesluiten, over de inhoud of resultaten van bijeenkomsten en dergelijke, maar niemand lijkt erover te vallen. Sinds ik mijn gedrag en dat van mijn mede raadsleden in de krant kan lezen, vraag ik me voortdurend af, wat ik in godsnaam met een krant moet, want wat kan ik geloven en wat niet? Als ik over mijn gedrag en dat van mijn collega's al zoveel foute berichtgeving tegenkom, hoe zit dat dan met al die zaken, die ik niet kan controleren? GroenLinks heeft de redactie direct gewezen op de fout en gevraagd om een rectificatie in haar volgende editie. Ik ben benieuwd.
   Ach en dan Boele. Hij verwijt de Velser Gemeenschap, dat ze het Witte Theater zomaar weggeven. Dat zou niet mogen als je koepelorganisatie bent van vijftig amateurverenigingen, die van dit laagdrempelige en goedkope podium gebruik maken. Laria laria logica! Wat moet de VG dan doen? 167.000 euro ophoesten om het Witte Theater te subsidiëren? Zoals het er nu uitziet zal het Witte Theater, wellicht onder een andere naam, commercieel verder gaan. De VG zou natuurlijk subsidie kunnen aanvragen voor de bekostiging van het podium, want volgens mij verdient niemand binnen deze club een salaris boven de balkenendenorm. Eén fractielid van GroenLinks staat daar in ieder geval positief tegenover.
   Boele stapt vervolgens over naar het Pieter Vermeulen Museum, dat zich in een schoenendoos bevindt. Helemaal met hem eens, maar het merendeel van de gemeenteraad wil het museum echt niet kwijt. Wethouder Westerman had prima plannen, maar de crisis gooit behoorlijk wat roet in het eten. Inmiddels heeft hij weer nieuwe plannen, want de man zit nooit stil en is nooit thuis, maar die moeten nog verder worden uitgewerkt voor ze op tafel komen. Ik wacht ze ongeduldig af.
   Boele gaat nogal voorbij aan het feit, dat de centrale overheid het begrotingstekort wil bedwingen en de decentrale overheden daarom worden gekort. Tuurlijk, wij willen als raad niets liever, dan smijten met geld en iedereen gelukkig maken, maar als het geld er niet is, dan wordt dat bijzonder moeilijk. Ik noem het dom, dommer of wellicht het domst, dat Boele zo ongenuanceerd maar wat inkt uit zijn pen gooit.
   Tot slot: Remco Glas heeft besloten toch geen kandidaat raadslid te worden. Ik had eigenlijk verwacht van wel. Boele meldt in zijn column, dat hij wenste dat iedereen dezelfde gedegen afweging zou maken als Remco deed op Facebook. Dus u weet het: Boele weet dat anderen dat niet hebben gedaan, want dan had hij dat wel op Facebook gezien. Wat niet op Facebook staat bestaat niet, dat u het weet! Bestaat iemand eigenlijk wel, als hij geen Facebook profiel heeft? Ik weet wel van twee personen, die niet meer bestaan en nog steeds een Facebook profiel hebben. Omgekeerd kan het dus wel.

   Ik heb Remco nog wel even laten weten, dat hij een verstandige keuze heeft gemaakt. Dat kwam met name door een paar reacties op zijn openbaring. Ene Barend van de Ree meldde: 'Vind het wel jammer dat er nu niemand komt die wel open en eerlijk is die 'gewoon' voor het volk opkomt.' en Fred Wubbenhorst schreef: 'Is beter zo Remco...t is een vreselijke slangenkuil...verrel je later wel wat ik xakt bedoel.' Voor je het weet verword je tot reptiel en ben je een oneerlijke konkelaar, maar dat is Remco bespaard gebleven.
Nee, ik ken Barend en Fred niet, heb nooit een woord met ze gewisseld en weet niet hoe ze eruit zien, maar kennelijk weten ze alles van mij (en mijn collega's). Ik moet ze toch eens vragen welke cursus helderziendheid hieraan is voorafgegaan.
   Ik begin steeds beter te begrijpen waar complottheorieën vandaan komen. Ik kende dit soort mensen nog niet. Vooralsnog kom ik tot de conclusie, dat de sociale media een super podium bieden om gif te verspreiden. Iedereen kan zijn ei kwijt. Wat vroeger op waarheid moest worden getoetst voor het ergens werd afgedrukt, kan nu miljoenen mensen bereiken, waarvan velen erin happen als in gesneden koek. Maar zelfs als er nog een toetsing bestaat, neem de hoofdredactie van een krant, dan stelt die niets meer voor. Men schrijft maar wat. Het was zelfs één man, die zoveel onzin over Irak verzamelde, dat de VN een oorlog legitimeerde. En dat pikken we allemaal.

Witte Theater

Meldde mijn man, annex fractievoorzitter, vanochtend al dat hij de krant vooral 's morgens liever overslaat, omdat hij al gelijk braakneigingen krijgt, mij overkomt dat ook in de middag nog. Ik lees er twee door elkaar, de IJmuider en de Volkskrant. De laatste informeerde mij uitgebreid over Tanja Nijmeijer bij Farc, maar wat kan mij het schelen wat die meid doet? De eerste bericht over het Witte Theater met de kop 'Witte Theater hoopt op raad', geschreven door Dorien Knijnenberg. Oei oei, wat laten journalisten zich toch voor een karretje spannen!
   Boosdoener is natuurlijk de gemeente, in de vorm van wethouder Westerman, hoe kan het ook anders. Maar dat, als eerste, klopt al niet. De raad heeft ervoor gekozen de subsidie aan het Witte Theater stop te zetten, maar nam ook een motie aan om het theater de gelegenheid te geven te vercommercialiseren. Het college gaf het theater dus de tijd. Ruim de tijd.
   Die tijd werd door directeur Dirk van Zonderen en voorzitter van het bestuur Piet Burgering besteed aan het opstellen van een businessplan. Dat businessplan is door de gemeente afgewezen, het deugde niet. Enkele weken geleden hebben Dirk en Piet veel raadsleden bezocht om hun standpunten duidelijk te maken en de heer Westerman te verwijten, dat hij hen niet op het goede spoor had gezet. Dat was voor GroenLinks natuurlijk even schrikken, want het gaat hier om onze eigen wethouder. Navraag leerde, dat Westerman veel gesprekken heeft gevoerd met de heren van het theater, maar niet, zoals zij beweerden, heeft mee geschreven aan het plan. Zelfs al was dat wel zo geweest: wie vraagt er nou een wethouder om een businessplan op te zetten? Dan ga je naar de KvK, of ieder ander bureau, dat daarin gespecialiseerd is. Maar niet naar een wethouder, die nog nooit ondernemer is geweest.
   Ik heb wat ondernemerservaring en dus bekeek ik dat businessplan eens goed. Het begint goed, met leuke ideeën. Dan volgen de ideeën, die wat minder simpel overkomen, dan ze worden voorgesteld. Zo willen ze de bar uitbreiden tot restaurant. Oei, denk ik als ervaringsdeskundige dan meteen, dat is wel wat erg rooskleurig voorgesteld, want een restaurant benodigd een behoorlijke investering en het duurt vervolgens jaren, voordat je die eruit hebt en echt winst gaat draaien. Zeker in een tijd als deze. Daarbij, een beetje kok kost behoorlijk wat en als er iets arbeidsintensief is, dan is het wel een restaurant.

   Bij de cijfers aangekomen worden de inkomsten van 2012 in 2013 verdubbeld. 100% meer inkomsten. Maar waar komen die vandaan? Waarop is dat gebaseerd? De heer van Zonderen verwijst naar de ideeën. Ja goed, maar ik zou wel willen weten hoe die cijfers tot stand zijn gekomen. Hij belooft me de informatie toe te sturen, maar helaas heb ik die nog steeds niet ontvangen. Het lijkt, zeker zolang ik die informatie niet heb, dus nog steeds natte vinger werk.
   Het businessplan sluit met cijfers, dat er nog wel subsidie nodig is, maar dat er flink wordt bespaard. Even goed doorgerekend kom ik echter op een besparing van 35.000 euro voor de komende drie jaar en dat is niet genoeg, want de hele subsidie moet volgens de raad vervallen, uiteindelijk meer dan drie ton.
   Schrijft Dorien Knijnenberg in de krant, dat de gemeente één theater genoeg vindt (Stadsschouwburg) en dat daarom het andere weg moet, dan vermeldt ze onzin. Niemand wil van het Witte Theater af, de raad niet en het college niet, maar in ieder geval stel je één podium zeker. Het tweede is helaas voor de gemeente niet te betalen in zijn huidige vorm. Het is dus niet het Witte Theater dat hoopt op de raad, maar de raad die hoopt op het Witte Theater!

Raadsvoorlichter in Beverwijk

Proficiat raad van Beverwijk, die een motie aannam om een raadsvoorlichter aan te stellen. Hij of zij zal journalistieke verslagen en persberichten maken over de raadsvergaderingen, een begrotingskrant van de raad en zich bovendien bezig houden met twitter en facebook. De functie gaat de gemeente 25.000 euro kosten, maar soms gaat de kost echt voor de baat uit.

     Bij 'gekleurd' (passende plek overigens) haalt Bart Vuijk in de IJmuider Courant van vandaag de functie hard onderuit, maar helaas met allemaal drogredenen. Zo zouden de verslagen van zo'n voorlichter niet onafhankelijk en de journalistieke waarde een illusie zijn. Daarvoor heb je een onafhankelijke pers nodig. Ik moet even heel hard lachen. Een onafhankelijke pers? Nooit geweten dat die bestond!
     Ik wil de heer Vuijk even wijzen op het verschil tussen een journalist en een voorlichter. Een voorlichter geeft sec informatie over de organisatie waarvoor hij werkt, niet gekleurd en opgepoetst, maar gort droog de feiten. Voor velen zou het heerlijk zijn, als journalisten dat ook zouden doen, maar helaas is dat niet zo. En waarom niet? Leg de Volkskrant en de Telegraaf naast elkaar en u heeft de reden.
     Een aantal weken geleden schreef Friso Bos in de IJmuider, dat de perspectiefnota van het Velsense college van de raad weer de kast in kon. Dat was totaal verkeerde informatie. De perspectiefnota werd namelijk door de raad aangenomen, maar wel met een amendement waarin zij het beleid loskoppelde van de centen. De genoemde euro's zouden slechts als richtlijn gelden. Dat is ook waar een perspectiefnota voor is: beleid. Voor de centen hanteren we een begroting.

     Met een dergelijke berichtgeving in de krant wordt de burger volkomen verkeerd geïnformeerd, maar nergens heb ik ooit een rectificatie aangetroffen. Je kan je afvragen hoe zo'n bericht ontstaat. Was het een kleur, die de journalist aan het bericht wilde geven of had hij het echt niet goed begrepen? Ik houd dat in het midden. Maar een voorlichter van de raad zou zo'n bericht nooit naar buiten hebben gebracht. Hij heeft geen enkele journalistieke vrijheid. U moet weten dat alle raadsvergaderingen worden opgenomen en genotuleerd. Het zou toch wel erg idioot overkomen, als de raad vervolgens informatie naar buiten brengt, die niet op die bandjes en notulen voorkomt.
     'Wiens brood men eet, wiens woord met spreekt' gaat hier letterlijk op, schrijft Bart Vuijk. Ja, daar ben ik het roerend mee eens en dat is me al eens te meer gebleken, meneer Vuijk. Sinds ik in de politiek zit, heb ik met stomme verbazing mijn dagelijkse kranten gelezen. Ik herkende in de verslaggeving in uw krant bijna nooit de vergaderingen en bijeenkomsten, waar ik zelf aanwezig was.
     De felle reactie van Vuijk kan ik mij voorstellen. Op een gegeven moment zal de burger tot de ontdekking komen, dat hij de krant niet meer nodig heeft als het gaat om getrouwe informatie over de handel en wandel van de politiek. Het zal de burger duidelijk worden, dat hij met de droge feiten van de voorlichter zelf een mening kan vormen en daarvoor de toegevoegde kleur van de journalist niet nodig heeft.

     Aan het eind van 'gekleurd' gaat Vuijk wat in het wilde weg schoppen, zo van: en dat en dat deugde ook niet! Dat heeft iets kinderlijks, maar het middel zal werken: er zullen weer veel mensen op hun achterste poten gaan staan, die het besluit van de raad zullen veroordelen op basis van wat Vuijk hen heeft aangegeven. En dát bedoel ik nou! Stel dat Vuijk geschreven zou hebben, dat het wellicht een goed plan is. Dat er nog even afgewacht moet worden hoe het allemaal uitpakt, maar dat het een goede zaak is, dat de burgers van Beverwijk goed worden ingelicht. En daarbovenop dan nog even de mededeling, dat de gemeente voor een halve man extra werkgelegenheid biedt. Dat zou wel heel anders overkomen, maar dat is de kleur van óf Vuijk zelf óf de IJmuider niet.

     Ik heb hier in Velsen ook al eens aan raadsleden voorgelegd, of de raad niet zelf de informatie naar buiten toe moet brengen. Daar zal na het reces ongetwijfeld nog op worden teruggekomen. De reden daarvoor is u inmiddels wel duidelijk, maar ik zal er nog een toevoegen. Weet u dat het wel of niet noemen van partijen in een artikel in de krant u volkomen op het verkeerde been kan zetten? Een journalist met VVD voorkeur kan er voor kiezen om die partij alleen in positieve berichten te noemen en bijvoorbeeld de PvdA alleen als het om negatieve informatie gaat. Een partij doodzwijgen kan ook. Leest u nooit iets over het CDA, dan zult u denken dat die partij weinig doet. Zo beïnvloeden de kranten op subtiele wijze uw mening.

Boele Beu (2)

Wat wilt u lezen in de krant? Ik weet het niet. Ik weet alleen wat ik zelf wil lezen in de krant: dat wat er gebeurd is en dan zo waarheidsgetrouw mogelijk. Nee, het is niet waar wat ik zeg. Ik weet dat een heleboel mensen in mijn omgeving dat ook willen. En daarom maak ik me druk om mijn krant, de IJmuider.

        In mijn krant vermeldde Bart Boele vanmorgen, dat Marc Hillebrink GroenLinks ziet als een gepasseerd station. Mooi. Maar ziet GroenLinks Hillebrink ook als een gepasseerd station? Hoe zit dat nou met die ruim 1000 GroenLinksers, die ooit op deze lijsttrekker van GL stemden? Als verslaggever zou ik daar toch heel benieuwd naar zijn, veel meer dan naar het feit, dat Hillebrink zijn keuze met mooie woorden weet te omkleden. We hadden niet anders verwacht.

        In de column van Boele worden een paar uitkeringsoplichters genoemd. Dat naar aanleiding van de motie van Beryl Dreijer om een meldpunt voor uitkeringsfraude op de website van Velsen te zetten, waar men anoniem kan klikken over zo'n oplichter. Want, vindt Boele, dat is een prima manier om die oplichters te ontmaskeren. Het merendeel van de raad is tegen een anoniem meldpunt en al die fracties hebben duidelijk aangegeven waarom: praktijken, die je niet wilt in een fatsoenlijke samenleving. Het onfatsoen van de één, hoeft geen reden te zijn om dit met onfatsoen te vergelden. Dat Boeles diepe liefde voor (de politiek van of de persoon?) Beryl geen grenzen kent, was een ieder al duidelijk, want zij is ongeveer de enige van de raad, die nog positief in de IJmuider wordt genoemd. Maar mensen, de raad bestaat niet enkel en alleen uit Beryl Dreijer, dat wist u toch? De mening van 32 anderen heeft hij niet gehoord, want hij schrijft: "Waarom ze tegen zijn? Ik weet het niet." Ik weet het wel, want ik zat erbij en luisterde.

        Maar waarom zou je als verslaggever, journalist, columnist of nar (ik weet echt niet meer wat Boele nou precies is) het hele verhaal vertellen, als dat je in de liefde niet uitkomt? Dan hou je wijselijk de dop op de pen. Goed, onderwerp uitkeringsfraude stond in zijn column en dus zou ik het leuk moeten vinden, of dan misschien spitsvondig. Ik kom helaas weer niet verder dan 'bedrog'. Als 'Een Boele' (om maar af te zijn van een goede benaming voor zijn functie) heb je de plicht, om de lezer te informeren over wat er gaande is, in dit geval in de raad van Velsen die u allen, burgers van Velsen, vertegenwoordigt. Laat u niet in de luren leggen door deze 'Een Boele', want de andere partijen hadden wel degelijk woorden bij hun mening. Meningen verschillen, maar om slechts 3% daarvan als belanghebbend in een krant weer te geven is toch wel erg brutaal.
        Mijn vorige 'Boele Beu' werd gelezen door 346 mensen, maar alleen negen Boele aanhangers reageerden. Boos natuurlijk. Boele had vrijheid van  meningsuiting, zo vertelden zij. Dat heeft in Nederland iedereen, dacht ik. Maar volgens de Boele aanhangers is dat niet zo. Mevrouw de Kip moest haar kukelende snavel houden. Trouwens, ik begreep er ook nog eens niets van. Nee, inderdaad, ik begrijp er niets van. Waarvan? Dat een krant zich tot dit niveau van verslaggeving verlaagd.

PS: het klikje 'mee eens' is anoniem hoor!

Boele Beu

Wij hadden een politiek verslaggever in Velsen, die enige maanden geleden plaats maakte voor een andere. Met gepaste bombarie namen B&W en de raad afscheid van de man. Op de kaart schreef ik 'We redden het wel zonder je', en dat meende ik ook, want ik was geen fan van deze meneer Boele.

        Ik was gewend de 'Volkskrant' te lezen, maar toen ik ging samenwonen met Ernst ging dat abonnement verloren. Lokale aangelegenheden staan namelijk in de regionale krant en niet in een landelijk dagblad en als lokaal politicus is het zaak op de hoogte te blijven van wat er in je gemeente speelt. Het 'Haarlems Dagblad' van Ernst werd daarom omgezet in de 'IJmuider Courant' en inmiddels zit ik zelf ook in die politiek en zie de noodzaak ervan in. Maar mijn hemel, wat mis ik die Volkskrant! Wat een niveauverschil.

        Nou mag je geen enkele journalist vertrouwen, want ieder mens heeft zijn kleur, zijn mening, zijn gevoel, en je kan niet van journalisten verwachten dat zij dat geheel uit kunnen schakelen, maar er is een verschil tussen onzin produceren en enigszins gekleurd de feiten weergeven.

        Meneer Boele is helaas niet gestopt met zijn werk. Hij schrijft nog trouw zijn column en probeert waar het even kan nog zijn politieke voorkeur in artikelen onder de aandacht te brengen. Dat is zijn recht, maar dan is het toch ook mijn recht om het totaal niet met hem eens te zijn.

        Het probleem met Boele is, dat hij niet grappig is, niet leerzaam, een mens niet aanzet tot denken of op een andere manier bijdraagt aan enige bewustwording. Daarbij heeft hij een wanhopig slechte schrijfstijl, maar smaken verschillen.

        Vandaag belicht hij in zijn column de perikelen van de raad over de agendacommissie, die de onderwerpen op de vergaderingen van de raad plant. Die bestaat (o.a.) uit een grote groep raadsleden, die tevens voorzitters van de vergaderingen zijn. Dat werkte niet helemaal. Teveel gepraat over en weer en daardoor soms neigend naar politiek, terwijl het een niet-politiek orgaan is. Dus ging de commissie op de schop en is er, onder voorbehoud van goedkeuring door de raad, een kleinere commissie in het leven geroepen met slechts vier raadsleden erin. 

        Omdat alles wat verandert binnen het stadhuis altijd via allerlei officiële wegen moet verlopen, neemt zo'n wijziging tijd in beslag. Dat is ook goed, want als volksvertegenwoordigers moeten wij alles kunnen verantwoorden. Enerzijds is dat soms erg bureaucratisch, anderzijds wil niemand ondoorzichtigheid.

        Boele weet er in zijn column weer een negatieve draai aan te geven: 'ruzie maken over wie van hen een vergadering mag voorzitten'. Het raakt kant noch wal, want de voorzitters blijven gewoon de voorzitters. En dan: de volksvertegenwoordiging was hard bezig om zo in zichzelf gekeerd te raken, dat niemand meer wist dat ze er was. Dat laatste steekt en is bijzonder onterecht, maar het geeft vooral aan, dat Boele totaal niet weet wat raadsleden doen. Daarom leg ik dat maar eens uit.

        Het lijkt een peulenschilletje, die twee vergaderingen in de maand (soms zelfs onderbroken door een vakantie). Toch is dat het niet. Aan ieder onderwerp gaat veel leeswerk vooraf, want een groot deel van deze zaken kent een verleden, soms van jaren. Jaren, dat andere raadsleden de materie in handen hadden en als politieke partij kan je hun standpunten niet negeren. Daarnaast spelen ander zaken. Economisch kan iets goed zijn voor een gemeente, maar op andere vlakken kan een partij van mening zijn, dat het geen goede keuze is. Hoe weeg je de voors en tegens tegen elkaar af en wat geeft de doorslag? Natuurlijk kan je besturen op je gevoel en het leeswerk laten liggen, maar of je jezelf dan een goed raadslid mag noemen?

        Afgezien van de raadsvergaderingen en carrousels zijn er tal van andere bijeenkomsten op andere plaatsen. Politieke partijen in de regio organiseren regelmatig symposia om de krachten te bundelen, bijvoorbeeld op het gebied van milieu, de WMO, jeugdbeleid of de ontwikkeling van het Noordzeekanaalgebied. Dan zijn er regionale bijeenkomsten voor raadsleden, waarin zij worden geïnformeerd over nieuwe ontwikkelingen en wijzigingen, zoals de nieuw op te richten Regionale Uitvoerings Dienst in combinatie met de Milieudienst IJmond. Ach, ik vergeet te VRK en nog veel meer.

        Met het interne fractieoverleg en de zaken, die je als politieke partij nog zelf op de agenda hebt staan, kan een raadslid menig avonduur vullen. En de meesten doen dat ook. Daarnaast hebben de fractievoorzitters nog meer vergaderingen, waaraan zij deel moeten nemen, bijvoorbeeld het presidium.

        Wat levert het nou op, dat pluche? Een raadslid krijgt een vergoeding van ruim € 1000,- per maand (inclusief vergoeding voor computer en reiskosten) en kan stellen, dat hij daarvoor minstens 20 (avond- en weekend-)uren per week onder de pannen is. Van dat bedrag moet bij sommige partijen (bij GroenLinks is dat € 150 per maand) worden afgedragen aan de partij.

        Franc Weerwind is een vooruitstrevende burgemeester, die Velsen op de kaart wil zetten als een economisch gezonde gemeente, waarin het bovendien prettig wonen is. Zijn drijfkracht zet ook de raadsleden behoorlijk aan het werk. De raadsleden die al langer meedraaien in de gemeente hebben het dan ook over zeer drukke tijden. Dat Boele doet voorkomen, dat wij niet van onze krent afkomen, is bijzonder misplaatst. Nu hebben we een weekje vakantie, maar in de veertien dagen daarvoor heb ik negen vergaderingen of bijeenkomsten bezocht.

        Ik bemerk bij veel politici een angst om een journalist aan te vallen op zijn commentaar. Kranten hebben namelijk veel invloed. Met een enkel woord kan iemand je maken of breken, zelfs als het volkomen bezijden de waarheid is. Toch waag ik hier de stap om een journalist te bekritiseren. Hij maakt 33 hardwerkende mensen (veel van hen hebben ook nog een baan) volkomen zwart, zonder enige grond. Oh ja natuurlijk, dat kan je als onbelangrijk negeren, maar het is geen stimulans om door te werken en ik ben van mening, dat een krant er juist goed aan zou doen, om die stimulans wel te bieden. Daarbij verdienen die raadsleden respect. Ja allen, want het merendeel zal uw kleur niet uitdragen, maar dat heet democratie.
        Misschien word ik ooit eens Boele-proof, maar ik denk het niet.

IJmuider suffertje

‘Hilversum lokt voor moeder Yolanthe’, op de voorpagina van mijn krant! Het moet nou toch niet gekker worden. Natuurlijk, de IJmuider Courant is nou niet bepaald de krant die ik zou willen hebben, maar ik zit in de lokale politiek en heb daardoor geen keus. Die lokale politiek is nou niet bepaald een vetpot en dus moest ik de Volkskrant laten gaan. De ergernis over mijn huidige krant wordt echter steeds groter. De laatste tijd kom ik artikelen tegen, die een dag of wat eerder ook al in de krant stonden. Verder is iedere omgevallen fiets nieuws. Maar het ergste is nog dat ik vergaderingen en bijeenkomsten, waar ik zelf aanwezig was, absoluut niet meer herken in de verslaggeving daarvan in de krant. En ik ben niet de enige, heb ik al begrepen. Gelukkig kom ik dan bij Zwart/Wit Ronald Frisart tegen. Voor mij dit keer geen nieuws, want ik lees de Groene ook, maar gelukkig enige zinnigheid. Maar in de IJmond dan weer die ‘60 seconden’, waarin een redactiemedewerker iets persoonlijks dient neer te zetten (wie wil het weten?), weer twee snelheidsovertredingen (duh!) en laat ik het maar niet hebben over IJmond 3. Kan dat nou niet anders? Is het nou echt onmogelijk om van een lokale krant een goede krant te maken? Moet het nou altijd op vrijwel niveau ‘suffertje’?