Stuiterende Wethouder

De hondjes kijken me verwonderd aan. 't Komt niet vaak voor dat ik al om negen uur 's morgens een lachstuip krijg. Meestal moet er eerst wat melk en koffie in voordat ik op iets reageer. Maar vanochtend ligt er een brief van het bestuur van GroenLinks Velsen voor mij klaar. Ernst heeft dezelfde gekregen. Die was wat eerder op en nu begrijp ik ook die olijke oogjes waarmee hij mij aankeek, toen ik hem goede ochtend zoende. Da's leuk, samen in hetzelfde traject: de terugroepingprocedure van GroenLinks Velsen.
   Twaalf leden hebben gisteravond voor gestemd: die Reina en Ernst moeten eruit! Ik kan ze zo met naam noemen, maar dat doe ik maar niet. Van de twaalf is er één wethouder, vier zijn bestuursleden, drie zijn nieuw op de kandidatenlijst. Dat is bijzonder triest. Echt ontzettend triest, want het geeft wel aan hoe onvoorstelbaar dom die mensen zijn. En dat moet zometeen de politiek in! Eentje heeft er zelfs politicologie gestudeerd. Dat moet zometeen weer een politieke partij leiden! Wat ontzettend triest!
   Ik laat jullie meedelen in de grote verwondering, die gelijktijdig op mijn lachspieren werkt en mij doet huiveren over het niveau dat GroenLinks hier in de gemeente te wachten staat. De argumenten:

• Overwegende dat E. Merhottein en R.W. de Haan hebben besloten zich terug te trekken van de kandidatenlijst van GL voor de GRverkiezingen '14, naar aanleiding van het besluit van de ledenvergadering van GLV op 20 nov. de heer Merhottein niet te kandideren voor de plaatsen 1 of 2,
• Overwegende dat beide leden daarop in media en op websites ernstige verwijten naar de partij, afdelingsbestuur en de GL wethouder hebben gemaakt, wat heeft geleid tot schade aan het beeld van GL Velsen,
• Overwegende dat het landelijk bestuur daarop, op verzoek van het afdelingsbestuur hun toegang tot de GLV-website heeft ontnomen,
• Overwegende dat de fractie sinds 5 november '13 geen afstemming meer heeft gepleegd met bestuur of wethouder,
• Overwegende dat de fractie sinds 5 nov. '13 zonder enige consultatie met het afdelingsbestuur of de wethouder een motie van wantrouwen tegen de GL wethouder heeft ingediend
• Gezien de grote schade aan het beeld van GL en de schade aan de positie van de wethouder, alsmede dat de actie is uitgevoerd vlak voor de GRverkiezingen, midden in de campagnetijd,

Daarna wordt er nog het een en ander betreurd en besluiten ze het vertrouwen in ons op te zeggen. Volgende vergadering: 19 februari. Voor die tijd mogen we ons verweren. Voor verweer (beroep of bezwaar) staat een wettelijke termijn (Algemene Wet Bestuursrecht) van 6 weken, maar daar houdt het bestuur zich niet aan. Bovendien mag een weekend volgens de termijnenwet niet meegerekend worden, dus wij krijgen vijf dagen. Wij hebben het bestuur daarvan op de hoogte gesteld, maar het bestuur beantwoordt sinds 5 november geen enkele vraag of brief meer.
   Maar goed, bovenstaande overwegingen komen dus hierop neer:

• Een gemeenteraadslid van GL mag zich kennelijk niet terugtrekken als kandidaat voor verkiezingen. Sinds wanneer is dat zo? Dat zou wel ellenlange lijsten opleveren, zo door de eeuwen heen.
• Een gemeenteraadslid mag haar bestuur en wethouder niets verwijten en dat zeker niet naar buiten brengen. Ik dacht dat wij in Nederland vrijheid van meningsuiting hadden? Kennelijk geldt die vrijheid alleen voor een wethouder, die fractieleden met allerlei leugens mag zwartmaken.
• Als een afdelingsbestuur naar het landelijk belt en zegt, dat Pietje of Klaasje (toevallig de goede namen, grappig!) voortaan de website beheert, dan verandert het WEBTEAM de toegang. Daar staat het partijbestuur volledig buiten. Die houden zich niet bezig met die futiliteiten.
• Sinds 5 november heeft het bestuur, en sinds 20 november de wethouder, geweigerd te reageren op mails en vragen van de fractie. De enige reactie van het bestuur op 14 vragen van mij was 'Jammer, dat je dat zo vindt'.
• Er is zoiets als dualisme. Wij moeten het bestuur en de wethouder dat nog eens uitleggen (eerder pogingen daartoe hebben kennelijk gefaald), maar dat bestaat al sinds 2002. Dat houdt in, dat fractie en wethouder niet op een lijn hoeven te zitten. Bovendien, de fractie is er voor de politiek en het bestuur voor de ondersteuning van fractie en wethouder.
• Schade aan GroenLinks werd berokkend op het moment, dat de wethouder eens even had besloten, dat de huidige fractie hem niet meer zinde. Toen hij met zijn twee secondanten de vergadering van 5 november binnenliep was al direct duidelijk, dat de man op oorlogspad was. Dan nog flink wat zand en stront in de ogen van een paar leden gooien, het bestuur in al haar domheid meetrekken (zelf denken is erg moeilijk) en je hebt een beerput gecreëerd, waar geen Velsenaar de lucht van kan omzeilen. Bestuur en wethouder meenden, dat wij ook volgzame hondjes zouden zijn, ons dociel in een hoekje zouden laten trappen. Miskleun!

Kortom, non-argumenten, een stuiptrekking, een jij-bak bovendien, want wij hebben met de motie van wantrouwen al het vertrouwen in de wethouder opgezegd. Wij hebben al sinds wij geen antwoord op onze vragen aan het bestuur kregen het vertrouwen in het bestuur opgezegd en wij hebben al een klacht ingediend bij het landelijk partijbestuur over deze wethouder en dit bestuur, die alle regels en wetten aan hun laars hebben gelapt, nog afgezien van het onfatsoen, dat zij manifesteerden.
   Je kan erom lachen, maar het is natuurlijk diep triest, dat dit stelletje onbenullen in de politiek blijft of komt. Dat moet zometeen besluiten nemen over het heil van jullie gemeente, maar nadenken over een onzinnig gegeven als een terugroepingprocedure gaat ze al boven hun pet. Sterker nog, de regel van GL, dat iemand zijn zetel moet inleveren is in strijd met de wet. Een raadslid wordt op persoonlijke titel gekozen. Dat werd ons door de griffie voor de zekerheid nog even meegedeeld. Lief hè? Iedereen is zo met ons begaan.
   En waar is dit nou allemaal mee begonnen? Nou gewoon, met een machtsspelletje. De wethouder wilde macht. Macht krijg je alleen over mensen, die bang zijn en geen ruggengraat hebben. Bang om hun positie te verliezen, bang om tot de verliezers te behoren. Die angst zag je bij de NSBer. Mensen zonder angst kiezen voor standpunten, voor hun overtuiging en zijn bereid te vechten en te verliezen. Die gaan in het verzet. Dat betekent dat je kop eraf kan gaan, zoals bij ons gebeurde, maar wij kunnen nog steeds in de spiegel kijken zonder schaamte. Dat kunnen die angsthazen niet. En uiteindelijk verliezen de angsthazen meer dan ze lief is: alle respect. Zelfs al ben je 72 en al jaren grijs, praat je geaffecteerd, kan je twee keer dr. dr. voor je naam zetten, als je je fatsoen verliest, verlies je ieder aanzien. Dan is iedere glimlach in jouw richting alleen nog een etiquette. Mijn advies aan deze mensen: vooral niet achterom kijken, want daar liggen wolven op de loer, klaar om aan te vallen. Zeker in de politiek!

   Laat ik er voor deze keer weer eens een leuk fotootje bijdoen. Wij hebben immers iets te vieren: eindelijk verlost van die onnozelheid.

Verschrikkelijk boos!

Ik ben zo verschrikkelijk boos. In de krant staat een twee pagina's groot artikel over GroenLinks Velsen, maar dat is het punt niet. Mooi Friso, al klopt de info in de eerste kolom niet helemaal. Nee, ik ben boos, omdat wethouder Westerman en het bestuur van de afdeling wegkomen met een zaak die, als de verkiezingen verder in het verschiet hadden gelegen, nooit doorgang had kunnen vinden. Ik ben boos omdat bemiddeling van de partij vanuit andere niveau's treurig slap is geweest en niemand heeft ingegrepen. Ik ben boos omdat regels en statuten met voeten getreden zijn en niemand zijn nek heeft uitgestoken om onrecht tegen te gaan. En dat alles, zodat GroenLinks vooral niet negatief in het nieuws komt. Om te zorgen voor stilte. Dat Ernst en ik die stilte niet hebben bewaard wordt ons kwalijk genomen, maar dat stilte mensen afmaakt, dat maakt niet uit.
   Met een grote kop "We wilden de fractie niet beschadigen" liegt de afdeling minus fractie erop los. Als er een ding is, wat zowel wethouder als bestuur nastreefden, dan was het wel de fractie beschadigen. Dat daarmee GroenLinks Velsen om zeep werd gebracht, dat hebben de dames en heren van tevoren niet bedacht.
   Ernst had een reputatie opgebouwd in Velsen als een redelijke GroenLinkser, die niet alleen maar hamerde op milieu en groen, maar ook een heldere kijk had op de economische belangen van bijvoorbeeld MKB en ZZP'er. Ondanks het feit, dat GroenLinks landelijk nog steeds niet veel stemmers meer trekt, leek het er in Velsen op, dat GroenLinks haar zetels wel zou kunnen behouden en misschien zelfs kon vermeerderen. We hadden het als fractie de afgelopen vier jaar best goed gedaan.
   Voor enige vorm van succes tijdens de verkiezingen heeft Westerman met 'zijn' bestuur een flinke stok gestoken. Vond hij in augustus nog, dat de kandidatenlijst minstens uit twaalf mensen moest bestaan, nu gaat hij de verkiezingen in met een magere zeven, waarvan er vijf geen enkele ervaring hebben en eentje twee jaar steunfractielid is geweest, maar die is reëel gezien niet verkiesbaar. De ervaring van de huidige fractie heeft Westerman met 'zijn' bestuur in het vuilnisvat gegooid. De kennis over de IJmond-regio, de VRK, de MRA en veel meer, de trainingen, de contacten, wie-is-wie, de overleg structuur die de fractie opbouwde in de regio...allemaal het vuilnisvat in. Alsof je als raadslid na vier jaar nog steeds het groentje bent van weleer. Alsof het raadswerk geen moer voorstelt.
   Raadslid word je bij GroenLinks Velsen met ellebogen, met intrige en bedrog, met dociel gedrag. Kennis moet je blijkbaar niet hebben, je moet alleen weten wiens kont je moet likken. Als over vier jaar een raadslid van GroenLinks Velsen (komen die er nog?) te assertief is geworden dan zal, als Westerman nog steeds de scepter zwaait, ook die zijn biezen moeten pakken. Westerman kan zijn macht niet uit handen geven. Hij is het gezicht van GroenLinks Velsen en weet de goegemeente zo te manipuleren, dat iedereen er nog intrapt ook.
   Maar wat heeft hij feitelijk voor elkaar gekregen in de afgelopen vier jaar? Het Witte Theater is om zeep geholpen. Waarom heeft hij niet gewoon gezegd: zonder die subsidie ben ik niet in staat die motie van de raad uit te voeren? Het Pieter Vermeulen Museum, speerpunt in de verkiezingen van 2010, laat hij wegrotten in een oud schoolgebouwtje en na drie jaar positieve, hoopvolle informatie vraagt hij vlak voor zijn aftreden een ton om te kijken of er überhaupt geïnteresseerden zijn voor zijn Kust Informatie Centrum. Zijn WMO en alle mooie teksten op een rijtje, komen uit de koker van de zorgorganisaties, die zelf zijn gaan denken over hoe ze de decentralisaties vorm kunnen geven. In zijn Kunst en Cultuurnota komt Kunst niet voor en zijn zogenaamde uitwisseling van kunst met Chindao is een farce: een idee, meer niet. Hier laat ik het even bij, anders wordt deze blog zo lang. Alleen bovenstaande was al genoeg voor een pittige motie van wantrouwen. Wij kijken terug op een wethouderschap, dat niet eens zijn speerpunten kon waarmaken. Hadden wij die ook ingediend, als de breuk binnen de afdeling niet was ontstaan? Ja (we stonden al veel eerder op het punt), want als fractie moet je eerlijk zijn, ook over je eigen wethouder.
   In de tijd dat hij samen met Marc Hillebrink in de fractie zat (2006-2010) 'durfde hij geen coalitie aan te gaan, omdat hij dan het gezag in de fractie moest overdragen aan Hillebrink' en dat was geen optie, dat kon Hillebrink niet aan, vond hij. Of iemand hem in een coalitie wilde, dat heeft hij nooit duidelijk gemaakt. Wij hebben Westerman leren kennen. Hier, op de bank met een glas wijn, gemiddeld twee keer per maand. Joviaal, gezellig, maar draai je niet om, want dan word je afgemaakt.
   De breuk in GroenLinks Velsen had niets te maken met inhoud, maar alles met macht en positie. Het stond al in dat artikel in de krant: als fractievoorzitter Merhottein lijsttrekker was geworden, dan had de partij waarschijnlijk gekozen voor onderhandelingen met de LGV. Helaas heeft Westerman, zoals de LGV laatst ook al in 'Huis aan huis' liet weten, raadsleden van die partij door de jaren heen zo zwart gemaakt, dat geen LGVer iets met hem te maken wil hebben. Dat zou dus geen nieuw wethouderschap opleveren. Enige mogelijkheid om dat tegen te gaan was voor Westerman dus om zelf lijsttrekker te worden. Dan kon hij met zijn huidige college onderhandelen. Iets waar de fractie na deze vier jaar niet veel meer voor voelde.
   Allerlei gesprekken voor de vaststelling van de kandidatenlijst zijn tot nu toe buiten de media gebleven, maar spreken boekdelen. Zo heeft Westerman over zijn aanvankelijk plaats twee op de lijst gezegd, dat hij niet perse raadslid wilde worden. Als hij onverhoopt niet als wethouder aan de slag zou kunnen, zou hij even de raad ingaan en dan zijn zetel overdragen aan een ander. Dat heet kiezersbedrog, zeker van een kopstuk als Westerman, maar hij zou zijn leeftijd dan als reden doen gelden.
   Dan wordt er in de vergadering gestemd over nummer 1 en 2: Ernst en Wim. Wim wordt gekozen op 1 en dus denk je: Ernst op twee. Nee, ineens komt er een lijstduwer, die zich tijdens de schorsing van de vergadering heeft aangemeld en die opteert ook voor plaats 2. Dat mag allemaal zomaar en afgaand op de viezigheid, die Westerman onder de aanwezige leden heeft verspreid, wint die lijstduwer en wordt, volkomen onervaren, ineens nummer 2. De reden dat Ernst en ik ons terug hebben getrokken. Zie je de huidige fractievoorzitter en beoogd en gevierd lijsttrekker op de advieslijst ineens op de derde plaats staan en in het beste geval raadslid worden onder een leiding van een groentje? Wij niet. Daarbij, de kans dat de gemanipuleerde leden hem ook niet op drie hadden gekozen was bijzonder groot.
   Hoe durf je als wethouder en bestuur dan te zeggen, dat je 'de fractie niet wilde beschadigen'? Het is de wethouder met 'zijn' bestuur, die de fractie met eigen handen en eigen vuil om zeep heeft geholpen en in de vuilnisbak heeft gegooid. Voor vragen hierover hoef je bij het bestuur van GroenLinks Velsen niet aan te komen. Daarop komen geen antwoorden. Het eerste antwoord op de 14 vragen die ik stelde was: 'Het is jammer, dat je het zo ervaart, maar wij hebben vertrouwen in de kandidatencommissie'. Ook in het tweede antwoord wordt dat vertrouwen weer genoemd, maar het was helaas behoorlijk fragiel. Toen de kandidatencommissie weigerde om tijdens de schorsing van de vergadering nog nieuwe kandidaten toe te laten, werd zij hiertoe gedwongen. Aangezien Landelijk GroenLinks verzot is op veel kandidaten, lapten zij de regels aan hun laars. Niet kwaliteit maar kwantiteit is daar belangrijk en mensen tellen alleen als nummertjes.
   Ja ik ben razend boos. Ik was al eerder razend boos, maar toen mocht ik het niet zijn, omdat het 'not done' is om in de ether razend boos te zijn. Omdat je alle gekkigheid in dit land over je heen moet laten komen, omdat je de vuiligheid niet aan de waslijn mag hangen, omdat je altijd moet blijven denken aan het belang van anderen (een partij of persoon), maar onderwijl zelf afgemaakt mag worden. Niet klagen, niet boos zijn, zo vies is de politiek nou eenmaal.
   Ik wil dit soort viezigheid aan de kaak stellen, omdat mensen hier heel veel schade van ondervinden. Iemand die in volle eerlijkheid en capabel zijn werk doet en dan bij het afval wordt gezet, die verliest alle vertrouwen in de mensheid. Iemand op die manier krenken tot op het bot heeft een levenslange impact. Dat ontgaat de meeste mensen op dit moment en dat vind ik diep triest.
   Ernst en ik hebben ons gerealiseerd, dat we niet in deze wereld thuishoren. Niet alleen de politieke, maar ook de 'normale wereld', want normaal is die niet. Het is niet de eerste keer, dat we zoveel onrecht tegenkomen. Na een fusie werd Ernst na 25 jaar dienst ontslagen. 53 jaar oud, de zorgsector, dus kans op een nieuwe baan was minimaal. Een jong broekie wist het allemaal beter. Inmiddels is het bedrijf failliet, want het jonge broekie had kennelijk nog niet de wijsheid, die Ernst in de loop der jaren wel had opgedaan. Een compagnon van mij hanteert tijdens een 'vergadering' een waslijstje 'falen van Reina', een zooitje futiliteiten, en als ze naar aanleiding daarvan zelf ook wat kritiek krijgt, is de vriendschap voorbij ('meningsverschillen mogen nooit ten koste gaan van onze vriendschap, Reina!'). Dat geldt alleen als de kritiek voor mij is, maar niet voor haarzelf. Nee, dit is onze wereld niet. Dit is een wereld voor Westermannen, Sitompulen, Reda's, Stopen en aanverwante organismen.
   Nee, ik ga deze blog niet verwijderen van internet, zoals de Rat 1,2 en 3. Deze blijft staan. Laat iedereen maar weten hoe deze wereld werkt en zich naar aanleiding hiervan wapenen tegen deze organismen. Wij gaan met vervroegd pensioen (tien jaar eerder dan gepland): ons huis verkopen, proberen zo goedkoop mogelijk te wonen. Wij zijn door GroenLinks vervroegd grijs geworden. De politiek heeft ons niet de kans gegeven om tot ons 67ste door te gaan en het bedrijfsleven ook niet. Hoe mijn dochters het ooit tot hun 72 moeten volhouden is me een raadsel.

Brief aan V. Elsenaar

Ik werd vrijdag verrast met een open brief van V. Elsenaar in het weekblad Huis aan Huis. Zo mag ik het zien, een dialoog!
 Ik ben het geheel met VE eens, dat de rol van een columnist niet vergeleken mag worden met die van een journalist. Dat ik kritiek heb op columnisten hier in IJmuiden (en nog meer op journalisten en combi's daarvan) is echter mijn goed recht. Ook ik heb de vrijheid om in mijn blogs mijn mening te verkondigen. Het is waarschijnlijk de herhaling van de herhaling, die de columns in Velsen zo vreselijk irritant maken. Een goede columnist gaat verder, heeft zijn zegje gedaan en pakt een volgend onderwerp aan. Dat de Velsense columnist blijft hameren op hetzelfde onderwerp (de één op de VVD, de ander op het HOV) doet daardoor verdacht veel denken aan het manipuleren van de publieke opinie. Ik ontken niet, dat dat de bedoeling van de columnist kan en mag zijn, maar niet van de journalist. We zouden immers willen dat een krant onpartijdig is voortdurend meerdere kanten van een zaak belicht, het liefst in hetzelfde artikel. Dan kan de lezer zelf een mening vormen. Die gelegenheid geeft de krant niet. Als de lezer de andere kant van het verhaal wil horen, moet hij struinen op internet om dat te vinden. Dat wekt bij mij grote ergernis op.
   Wat bij mij tot meer ergernis leidt is het feit dat in de berichtgeving, of die nu in column of in journalistieke vorm in de krant verschijnt, voortdurend niet klopt. Dan hebben we het niet over meningen, maar over feiten. Iedereen heeft recht op zijn eigen mening. Ook binnen de raad, soms zelfs binnen fracties, verschillen mensen van mening. Maar als het over feiten gaat, dan kan geen raadslid daar omheen. Nu ja, het kan wel, maar dan komt hij zichzelf op den duur wel keihard tegen.
   In een eerdere blog vermoedde ik dat de schadepost voor de gemeente, indien het HOV project zou worden stopgezet, zo'n 15 miljoen euro zou bedragen. Op dat moment had ik nog geen harde cijfers van het college. De feitelijke schade loopt tegen de 17 miljoen. Een uitleg: de kosten die al zijn gemaakt voor o.a. de Kromhoutstraat moeten worden terugbetaald (5,1 mln) en de infrastructuur van Velsen loopt een opknapbeurt mis (11,6 mln). Je zou kunnen stellen, dat het laatste geen 'schade' is, maar het is maar hoe je dat bekijkt. Als mijn oprit dringend moet worden opgeknapt en ik hoef dat niet uit eigen budget te doen, dan houd ik geld over voor andere doeleinden. Zo kan ik me indenken, dat de gemeente wel blij is, als er in plaats van een oud, ongebruikt spoor eerdaags een berijdbaar wegdek ligt, zonder dat daar gemeentegeld voor moest worden uitgetrokken.
   Waar het echter om gaat is die 5,1 miljoen, die moet worden terugbetaald. Dat geld is er niet. Dat zou ten koste gaan van andere programma's op de begroting. Het HOV project werd in 2008 door de raad aangenomen en sinds die tijd is er geld in gestoken, zowel door gemeente als provincie.
   Ik kan me voorstellen dat ik hier op het punt kom waar de tegenstanders zeggen "Nou, stop er dan mee, dan maar dat verlies. Doe wat anders met dat geld!" En dat is nou juist het hete hangijzer, dat kan niet! Ten eerste is het niet ons geld, maar dat van de provincie. Ten tweede is het geld 'gelabeld'. Dat wil zeggen, dat het in de pot 'Openbaar Vervoer' zit (al sinds 2008) en alleen daaraan mag worden uitgegeven. Als Velsen afziet van het HOV, dan gaat het naar een andere gemeente in Noord-Holland, die wel HOV wil aanleggen. Als GroenLinks Velsen nu de keuze zou kunnen maken, om al die miljoenen in de zorg te stoppen, dan zou ik vooraan met een groot spandoek in het protest lopen, maar die keuze is er niet. Het geld verdwijnt naar een OV-doel elders en de gemeente blijft zitten met de rekening van ruim 5 miljoen. In plaats van wijzer, worden we er dus armer door, want het betalen van die rekening gaat ten koste van het budget voor andere programma's, onder andere de zorg.
   Hoe vaak we dat ook uitleggen, de NEE-HOV lobby blijft maar doorroepen, dat dat toch moet gebeuren. En de krant schrijft (columnist of journalist) ook voortdurend, dat het geld aan betere zaken uitgegeven kan worden. Hiermee wordt het antwoord op die stelling hardnekkig genegeerd, weg gegumd, verzwegen. Daarmee gaat u voorbij aan feiten. Daarom ben ik van mening, dat u uw lezers onjuist informeert.
   Wat betreft de inspraakprocedure op het tracé ben ik het ook niet eens met uw visie. Van meet af aan heeft de gemeente de burgers geïnformeerd en heeft bijeenkomsten georganiseerd om duidelijk te krijgen, hoe de bevolking deze plannen wilde invullen. Het is niet de schuld van de gemeente, dat mensen de informatie niet lezen of er laconiek tegenover staan, tot het moment dat hun eigen straat in het geding is. Bewoners van de minister van Houtenlaan kwamen pas inspreken tijdens een raad, toen alle beslissingen omtrent het tracé in hun buurt al waren genomen. De inspreker gaf toe, dat hij inderdaad niet zo goed had opgelet in de jaren daarvoor, maar als mosterd na de maaltijd toch nog gehoord wilde worden. Dan kwam er een groep die wilde, dat het tracé zou worden verschoven, dichter bij de straat aan de andere kant, alsof de bewoners daar beter bestand zouden zijn tegen eventuele overlast. De groep kreeg zijn zin niet, en dus weer boze burgers. En zo kan ik nog wel even doorgaan.
   Wethouder Baerveldt (ik stond er vlakbij met mijn schilderij) werd op Plein 1945 uitgejouwd en uitgescholden, toen ze het woord nam tijdens de overhandiging van de handtekeningen. Ze moest oprotten, hoorde ik een aantal keren luid schreeuwen. Als Merhottein of ik in een blog kritiek hebben op journalisten of columnisten krijgen we de meest grove woorden naar ons hoofd. De HOV-NEE club wil gerespecteerd worden in haar mening, maar een andere mening respecteert zij zelf absoluut niet en die wordt beantwoord met scheldkanonnades. Niet met een weloverwogen uitleg van hun standpunten, geen inhoudelijke zaken, maar puur met gal. Ook gaat de groep voorbij aan de feiten, die wij niet kunnen veranderen. Waar is dan het wederzijds respect? En moet ik een journalist ontzien, die de zogenaamde 'edelachtbaren' (zie mijn vorige blog) nicknames geeft en op grove wijze belachelijk maakt? Plaatsvervangende schaamte kreeg ik ervan. Ik heb de bewuste fractievoorzitter een steunmail gestuurd, zo ellendig voelde ik me daarover. Dat is niet de manier waarop wij met andere fracties, of het nou coa of oppo is, omgaan. Wij respecteren de mening van een ander en kijken daar de persoon niet op aan. Onder mijn vrienden zitten ook VVDers, CDAers, SPers, CUers. Ik houd geen minuut minder van ze, als ze zeggen GroenLinks te verafschuwen. Alleen racisten duld ik niet.
   De grofheid die ons raadsleden ten deel valt is niet van de laatste maanden, het begon al direct na de verkiezingen. Hoe ik ook uitlegde, dat de deelname van Merhottein aan onze fractie uitermate belangrijk was, ik werd meteen met de grond gelijk gemaakt toen ik in eerste instantie mijn verworven zetel aan hem afstond. Het argument, dat hij ervaren was en ik toendertijd nog niet, speelde geen enkele rol. Ik deed aan kiezersbedrog, maar dezelfde kiezer zou toch een sterkte fractie moeten willen, met juist veel ervaring. Daarbij moet diezelfde kiezer bedenken, dat het ontzettend moeilijk is om mensen te vinden, die raadslid willen worden. Het is voor vrijwel iedere partij altijd weer een gevecht om goede kandidaten te vinden, want naast een mening moet je ook wel over wat vaardigheden beschikken, bijvoorbeeld durven te praten in het openbaar.
   Tot slot, ik zou heel blij zijn als meer burgers, ook meer GroenLinksers, ons tussentijds hun mening lieten weten. Ik zou heel blij zijn, als meer burgers de sessies en de raadsvergaderingen zouden bijwonen, ik zou een grote opkomst willen tijdens ledenvergaderingen en bijeenkomsten. Wij zijn volksvertegenwoordigers en zitten in de raad dankzij hun stem. Maar het merendeel van onze kiezers lijkt het prima te vinden wat we doen, want ik zie of hoor ze nooit. Merhottein en ik vertegenwoordigen GroenLinks en die partij is voorstander van de uitbreiding van het OV netwerk in Nederland. Dat weet iedereen die op GL stemt. Logisch dan dat wij de HOV-NEE lobby niet steunen. Wat ik wil benadrukken is, dat verschil van mening niets te maken heeft met een mens wel of niet aardig vinden. Ik scheld een ander ook niet uit, omdat hij van Gogh een waardeloze schilder vindt. Ik verafschuw de politiek van Geert Wilders, maar hoor telkens weer dat hij in de omgang een hele aardige vent is. Wij zijn allen opgevoed met bepaalde principes, normen en waarden. Dat maakt ons allemaal verschillend en dat dienen we te respecteren, zolang de grenzen van onfatsoen niet worden overschreden. En een pen mag best scherp zijn, maar hij dient wel eerlijk te zijn.

Een beetje dom, toch?

5 September, weekblad Huis aan Huis, column 'Geschikt/ongeschikt' van V. Elsenaar:
"..Reina de Haan manifesteert zich tegenwoordig met een stil protest tegen het regeringsbeleid op Plein 1945. Eigenlijk protesteert ze tegen zichzelf, want een belangrijk deel van de rijkstaken zoals de jeugdzorg en de thuiszorg wordt overgeheveld naar gemeenten. Dat zijn toevallig de taken van GroenLinks wethouder Wim Westerman, die zij als coalitiegenoot steunt. Impliciet steunt zij daarmee als gemeenteraadslid de afbraak van de sociale voorzieningen."
   De 6de september was al begonnen toen ik dat las, maar wat slaap zou misschien later op de dag wat licht werpen op de tekst. Rond een uur of elf las ik het weer, maar kon er nog steeds geen pap, soep of wat dan ook van maken. Zelfs nu ik het overschrijf blijft enig begrip volledig uit. Dat maakt het bijzonder moeilijk om op te reageren. Het enige wat ik begrijp is, dat dit een poging van Elsenaar is om GroenLinks onderuit te halen. Dat is niet nieuw. Dat doet hij al jaren. In dezelfde column van de 5de worden ook Merhottein en Westerman met allerlei waanzin om de oren geslagen. Zo zou Westerman ooit tegen het HOV hebben gestemd, maar de man zelf weet bij god niet wanneer. Merhottein zou als voorzitter van GroenLinks Haarlem tegen de Zuidtangent zijn gekant (een bestuursvoorzitter zit niet in de politiek, Elsenaar). Elsenaar wist dat niet, maar heeft dat van 'mensen die zich dat herinneren' (Facebook). Fijne bron, klakkeloos geloven! Ik moet ineens denken aan de gang van zaken rond Lucia de B. Het volkstribunaal heeft gesproken!
   "Stemmingmakerij is iets waarvan mijn haren recht overeind gaan staan. Het is een actie veelal uit onmacht, domheid en doordrammerij," schrijft Merhottein ergens in een blog. Elsenaar vindt dat hij daarmee tegenstanders wegzet als domme doordrammers. Dat Merhottein alleen doelt op de stemmingmakers, dat ontgaat Elsenaar. Wij begrijpen heel goed, dat voor ieder argument wat te zeggen is en ook vinden wij onze tegenstanders niet dom, zolang zij de realiteit maar in het oog houden. Dat is hetgeen wat deze stemmingmakers niet doen. Een HOV-project dat in 2008 door de raad is aangenomen, kan je niet in 2013, na vijf jaar investeringen, terugdraaien. Zo simpel is het. Dat gaat de gemeente miljoenen kosten. En daarbij: 1800 handtekeningen tegen (van de 67.000 inwoners) is daarvoor ook geen goed argument. Dat een aantal politieke partijen of raadsleden willen, dat het hele HOV-project nog eens wordt herbezien of zelfs wordt stopgezet, is naar onze mening dan ook verkiezingsretoriek. Het is gewoon niet mogelijk, niet betaalbaar, niet reëel. Je kunt op deze mensen stemmen, maar je komt bedrogen uit, zo simpel is het. Maar als u toch de proef op de som wilt nemen, dan moet u ook niet klagen, als de partijen niet doen wat ze toezegden. Zelfs al komt er een college van tegenstanders, dan denk ik niet dat de raad bereid is om een bedrag van bijvoorbeeld 15 miljoen neer te tellen voor schadeclaims, voor niets dus. Hoezo schadeclaims? Nou, bijvoorbeeld die Kromhoutstraat, die is al aangepast en dat zal de gemeente dan zelf moeten vergoeden. Dat de infrastructuur van de gemeente op veel plaatsen meteen wordt aangepakt, zaken waar de gemeente zelf nu absoluut het geld niet voor heeft, wordt door de tegenstanders verzwegen.
   Elsenaar gaat op meer punten volledig de mist in. Het plan 'Hofgeestlijn', dat GroenLinks indiende, gaat niet over een bus, maar over lightrail, volgt een volkomen ander traject dan het HOV en sluit daar zelfs prima op aan. Het ons zo begeerde OV-netwerk! Het traject dat Elsenaar voorstelt, namelijk langs het kanaal, is niet mogelijk. Waarom niet? Gewoon niet rendabel, omdat er geen woonkernen worden aangedaan. Vandaar dat de Hofgeestlijn een andere route volgt (o.a. langs Velserbroek).
   Zo zie je maar weer: je kan van alles opschrijven en de leek zal het voor zoete koek aannemen, maar als puntje bij paaltje komt, kom je als kiezer bedrogen uit. Dat bedoelt Merhottein met stemmingmakerij: de boel beduvelen. Dat is dom, want uiteindelijk wordt je op het niet nakomen van je beloftes afgerekend. GroenLinks kijkt wel tig keer uit, om zich zo in de verkiezingen te storten.
   Inmiddels ben ik een uurtje verder, maar nog steeds begrijp ik Elsenaar niet, waar hij over mijn actie 'Stilstaan' schrijft. Ik ben tegen de lukrake bezuinigingen van dit kabinet. Ik vind dat dit kabinet de economie om zeep helpt. Ik vind ook, dat als je rijkstaken overhevelt naar de gemeenten, je dezelfde pot geld mee moet geven. Dat doet dit kabinet niet, met gevolg dat Wim Westerman de grootste problemen heeft om de boel op orde te houden en/of te brengen. Waar moet hij het geld voor de thuiszorg bijvoorbeeld vandaan halen? De afbraak van de sociale voorzieningen wordt dus door het kabinet veroorzaakt, niet door onze wethouder, die met minder middelen maar moet zien hoe het hem lukt.
   Zo zie je maar weer: je kan van alles opschrijven en de leek zal het voor zoete koek aannemen, maar als puntje bij paaltje komt, kom je als kiezer bedrogen uit. Iedere volgende wethouder, of hij nu een SPer of een VVDer is, zal voor dezelfde problematiek komen te staan. Het voordeel van landelijke partijen is wel, dat ze een vertegenwoordiging in Den Haag hebben. Lokale partijen kunnen daar niets. Die moet lijdzaam afwachten, wat er op de gemeenten afkomt.

Conclusie 6 september, blog Reina de Haan: V. Elsenaar begrijpt heel weinig, weet heel weinig, gelooft wat hij geloven wil, heeft een diepe hekel aan GroenLinks en schopt daarom blind om zich heen. Dat is een beetje dom, toch?

Van Raadslid tot Visvoer

Begrijpend lezen, was dat niet ooit een onderdeel van ons taalonderwijs? Scheidegger zou een cursus in Velsen moeten beginnen.
Ik schoot in de lach toen ik net de ingezonden brief van Dini Prins in de IJC las, ja natuurlijk, over HET HOV (HET Hoogwaardig Openbaar Vervoer, DE HOV-lijn). De zoveelste leerling voor de nieuwe cursus, dacht ik direct. Prins denkt gelezen te hebben dat Merhottein van GroenLinks op de 14de september gaat protesteren op Plein 45. Het ontgaat haar, dat hij zichzelf slechts als voorbeeld neemt van iemand die voor het HOV is en tegen afschaffing van de FFF (Ferry). Voor welk onderwerp sta je dan op dat plein te protesteren? Allebei of een van beide?
   Prins, begaan met de gang van zaken in deze gemeente, heeft ook niet uit de kranten van het afgelopen half jaar kunnen distilleren, dat dit college zich met hand en tand heeft verzet tegen het verdwijnen van de FFF. Wethouder Baerveldt is het vleesgeworden verzet als het gaat om die boot. De provincie, mevrouw Prins, heeft die beslissing genomen. Merhottein zou dus niet protesteren tegen zijn eigen beleid, zou hij op het plein gaan staan (wat hij niet doet, want dan staat hij er ook als tegenstander van het HOV, waar hij geen tegenstander van is en wat wel zijn eigen beleid is. Ja, t'is moeilijk, maar na veel herhalen moet het te begrijpen zijn).
   Mevrouw Prins denkt ook dat Merhottein fractielid in Haarlem is geweest, maar daar is ons niets van bekend. Merhottein was voorzitter van het bestuur van GL Haarlem, en zoals bekend maakt het bestuur van een partij de politiek niet.
   1800 Handtekeningen tegen de busbaan. Ja, zo'n handtekening is zo gezet. Ik zie precies voor me hoe dat gaat:
'Jullie tekenen toch ook tegen de HOV?'
'HOV? Wat is dat?'
'Die nieuwe buslijn over het oude spoor, achter onze tuin.'
'Komt daar een bus dan? Wat handig!'
'Nee, helemaal niet! Wij krijgen daar de herrie van!'
'Nou, beter dan een trein zou ik zeggen, of een autoweg met die rottige brommertjes. Maar als ik je ermee help, geef dan maar. Ik ga toch nooit met de bus.'
En een ander: 'Oh meid, tuurlijk tekenen we en ik zal mijn buren in Velserbroek ook vragen. Dat zijn zulke schatten, die helpen altijd iedereen!'
    Prins wil Merhottein aan het werk zetten bij de gemeente (als ambtenaar?) om ander beleid te maken. Grappig dat mensen een afwijkende mening niet kunnen verteren en dan op de man gaan spelen. 'In een kamp en dan castreren, nou dan souwe se wel leren,' zong Robert Long ooit en die mening voel je als raadslid vaak aan den lijve. Verpulverd tot visvoer, omdat je anders denkt. Omdat je verder kijkt dan je neus lang is, het hele dossier goed hebt doorgenomen en in de toekomst kijkt. Ik vraag me af hoeveel ondertekenaars het dossier goed hebben gelezen voor ze hun handtekening plaatsten. Zeg eens eerlijk mensen, heeft u het 'van horen zeggen' of heeft u zich werkelijk in de materie verdiept?
   Met de opkomst van de auto als vervoermiddel voor Jan en alleman, verdween op veel plaatsen de tram en ander OV. Spijt op tand, toen de wegen dicht slibden en dat OV net zo lang in de file moest staan als de auto. Yes, we bedachten aparte busbanen om de problemen op te lossen. Nog even en die busbanen maken plaats voor rails, waarop net als in Hong Kong onbemande treintjes ons van hot naar her brengen. Waar we net als in Barcelona maar maximaal 3 minuten moeten wachten tot de volgende komt. Waar we net als in Wenen het niet in ons hoofd halen om met een auto naar de stad te gaan. Passagiers zat! 17 miljoen ofzo.
   Nederland loopt tragisch achter op allerlei ontwikkelingen maar als de politiek een inhaalslag wil maken, dan komen we in de achtertuinen terecht, waar ieder voor zich regeert en alleen God voor ons allen. Dan is vooruitgang, innovatie, een vies woord, maar kankeren we wel door over alles wat verkeerd is.