(Sociale) Media: Dom, dommer, domst...

Vandaag moet ik een keuze maken. Welk bericht was nou dommer: dat van 'onze verslaggever' op pagina IJmond 2 van de IJmuider Courant met de kop 'Advocaat krijgt alsnog namen commissie', of 'De nieuwe saamhorigheid' pal daaronder, van columnist Bart Boele? Misschien moet ik de keuze maar aan u overlaten.
   Als verslaggever van een raadsvergadering is het mijns inziens een vereiste, om even de raadsvoorstellen door te lezen om te weten, waar de raad voor of tegen stemt. Kennelijk is dat voor een verslaggever van de IJmuider niet zo van belang, want een verkeerd bericht in de krant, daar kraait geen haan naar. Eh, dat klopt niet, deze wel. Deze haan heeft een raadsvoorstel aangenomen om de eerder genoemde advocaat (van een groep referendum-aanvragers) curricula en nevenfuncties van de bezwarencommissie te laten inzien. Geen namen van de commissieleden, want dat mag niet. Dat is schending van de privacy. Ik vraag me af, hoeveel Velsenaren na het lezen van dit foutieve bericht gewoon verder lezen, zonder dat er een bel gaat rinkelen. Massa's mensen schreeuwen om bescherming van hun privacy recht, maar ik denk dat dit artikel geen hond wakker schudt, niemand iets interesseert en eerder is vergeten dan dat de krant bij het oud papier ligt.
   Telkens weer word ik geconfronteerd met foutieve berichten over raadsbesluiten, over de inhoud of resultaten van bijeenkomsten en dergelijke, maar niemand lijkt erover te vallen. Sinds ik mijn gedrag en dat van mijn mede raadsleden in de krant kan lezen, vraag ik me voortdurend af, wat ik in godsnaam met een krant moet, want wat kan ik geloven en wat niet? Als ik over mijn gedrag en dat van mijn collega's al zoveel foute berichtgeving tegenkom, hoe zit dat dan met al die zaken, die ik niet kan controleren? GroenLinks heeft de redactie direct gewezen op de fout en gevraagd om een rectificatie in haar volgende editie. Ik ben benieuwd.
   Ach en dan Boele. Hij verwijt de Velser Gemeenschap, dat ze het Witte Theater zomaar weggeven. Dat zou niet mogen als je koepelorganisatie bent van vijftig amateurverenigingen, die van dit laagdrempelige en goedkope podium gebruik maken. Laria laria logica! Wat moet de VG dan doen? 167.000 euro ophoesten om het Witte Theater te subsidiëren? Zoals het er nu uitziet zal het Witte Theater, wellicht onder een andere naam, commercieel verder gaan. De VG zou natuurlijk subsidie kunnen aanvragen voor de bekostiging van het podium, want volgens mij verdient niemand binnen deze club een salaris boven de balkenendenorm. Eén fractielid van GroenLinks staat daar in ieder geval positief tegenover.
   Boele stapt vervolgens over naar het Pieter Vermeulen Museum, dat zich in een schoenendoos bevindt. Helemaal met hem eens, maar het merendeel van de gemeenteraad wil het museum echt niet kwijt. Wethouder Westerman had prima plannen, maar de crisis gooit behoorlijk wat roet in het eten. Inmiddels heeft hij weer nieuwe plannen, want de man zit nooit stil en is nooit thuis, maar die moeten nog verder worden uitgewerkt voor ze op tafel komen. Ik wacht ze ongeduldig af.
   Boele gaat nogal voorbij aan het feit, dat de centrale overheid het begrotingstekort wil bedwingen en de decentrale overheden daarom worden gekort. Tuurlijk, wij willen als raad niets liever, dan smijten met geld en iedereen gelukkig maken, maar als het geld er niet is, dan wordt dat bijzonder moeilijk. Ik noem het dom, dommer of wellicht het domst, dat Boele zo ongenuanceerd maar wat inkt uit zijn pen gooit.
   Tot slot: Remco Glas heeft besloten toch geen kandidaat raadslid te worden. Ik had eigenlijk verwacht van wel. Boele meldt in zijn column, dat hij wenste dat iedereen dezelfde gedegen afweging zou maken als Remco deed op Facebook. Dus u weet het: Boele weet dat anderen dat niet hebben gedaan, want dan had hij dat wel op Facebook gezien. Wat niet op Facebook staat bestaat niet, dat u het weet! Bestaat iemand eigenlijk wel, als hij geen Facebook profiel heeft? Ik weet wel van twee personen, die niet meer bestaan en nog steeds een Facebook profiel hebben. Omgekeerd kan het dus wel.

   Ik heb Remco nog wel even laten weten, dat hij een verstandige keuze heeft gemaakt. Dat kwam met name door een paar reacties op zijn openbaring. Ene Barend van de Ree meldde: 'Vind het wel jammer dat er nu niemand komt die wel open en eerlijk is die 'gewoon' voor het volk opkomt.' en Fred Wubbenhorst schreef: 'Is beter zo Remco...t is een vreselijke slangenkuil...verrel je later wel wat ik xakt bedoel.' Voor je het weet verword je tot reptiel en ben je een oneerlijke konkelaar, maar dat is Remco bespaard gebleven.
Nee, ik ken Barend en Fred niet, heb nooit een woord met ze gewisseld en weet niet hoe ze eruit zien, maar kennelijk weten ze alles van mij (en mijn collega's). Ik moet ze toch eens vragen welke cursus helderziendheid hieraan is voorafgegaan.
   Ik begin steeds beter te begrijpen waar complottheorieën vandaan komen. Ik kende dit soort mensen nog niet. Vooralsnog kom ik tot de conclusie, dat de sociale media een super podium bieden om gif te verspreiden. Iedereen kan zijn ei kwijt. Wat vroeger op waarheid moest worden getoetst voor het ergens werd afgedrukt, kan nu miljoenen mensen bereiken, waarvan velen erin happen als in gesneden koek. Maar zelfs als er nog een toetsing bestaat, neem de hoofdredactie van een krant, dan stelt die niets meer voor. Men schrijft maar wat. Het was zelfs één man, die zoveel onzin over Irak verzamelde, dat de VN een oorlog legitimeerde. En dat pikken we allemaal.

Hoogmoed

Ik wilde schrijven over een land van onbegrensde mogelijkheden, maar dat komt zo wel. Het is zaterdag en de kranten zijn dik, de nacht was slecht, de week vermoeiend, vooral gisteren. Een bus met burgemeesters, wethouders, griffieren, en (steun)raadsleden, in totaal 60 man uit Velsen, Beverwijk, Heemskerk en Uitgeest, begaf zich voor een werkbezoek naar Leiderdorp. Onderwerp: regionale samenwerking, iets wat ze in die regio al heel goed doen. Het was vooral goed luisteren. Dat kan niet iedereen, want aan het eind riep iemand 'En het is vooral duur', terwijl eerder nog het percentage van de bezuiniging werd gemeld.
   Half zeven, weer terug in Velsen, nodigde Wim ons uit voor het eten. We spraken af bij Grand Café Milarca in het voormalige station van Santpoort-Zuid, gerund door Milarca Böhm. Geen eten, want het was de avond van de officiële opening. Milarca vult de mooie ruimte met veel warmte en straalt een enorme kracht uit, ondanks de recente dood van haar man. Welke ondernemer zoen je gedag, direct na de eerste kennismaking? Nou, Milarca dus. Na een half uur praten heb je het gevoel elkaar al een leven lang te kennen.
   Maar we moesten toch eten, dus zakten we verder af naar Bloemendaal, waar Bartje in de voormalige Ridders van Brederode een bistro is begonnen. Het is de plaats waar Ernst en ik elkaar de eerste zoen gaven. Alleen daarom is het al een leuke stek, maar de verbouwing heeft van het ooit zo donkere etablissement een prachtig, licht restaurant gemaakt. Lekker eten, geen frutsels, tikje prijzig, maar de bediening is goed en oer gezellig. En de gesprekken gingen, hoe kan het ook anders, over politiek. Drie GroenLinksers aan een tafel.
   In de bus sprak ook iedereen over politiek, met name over de verschillende begrotingen, want die liggen overal ter goedkeuring. Die van Velsen is redelijk uniek, begreep ik al snel. Hij sluit en wij teren de komende jaren niet in op de algemene reserve. Goed gedaan jochies, denk je dan, zeg je dan. Nee, zo gaat dat niet, begreep ik vanmorgen uit de krant. Positiviteit is des duivels oorkussen. Je noemt zo'n begroting dan onwaarschijnlijk gunstig en beweert dat het een kwestie van tijd is dat zal blijken, dat de realiteit veel slechter is. Drie keer raden...juist, BB. In dit geval Bart Boele, niet die kleine in Bloemendaal.
   Je kan de man ook niet één keer een compliment geven, of hij wordt weer super zuur. Maar wat me aanzette om mijn voorgenomen blog nog even uit te stellen was wel de hilariteit van zijn column. BB vergelijkt zichzelf met een Volkskrant columnist. Jawel, met Pieter Hilhorst. Oei. Was het niet een reactie van één van Boeles trouwe lezers op mijn blog 'Boele Beu', dat je het niveau van de IJmuider niet mag vergelijken met dat van de Volkskrant? Dat is BB kennelijk ontgaan. Er zijn tal van wethouders die aanvankelijk geen bestuurlijke ervaring hadden, maar wel hersens genoeg om wethouder te worden. En er zijn ook veel wethouders die geen politicoloog zijn, zoals Hilhorst, zelfs niet hebben gestudeerd. Het gaat toch vooral om die hersens en de aard van het beestje, dunkt me. Kortom, de ene columnist is de andere niet.
   Ik vind het wel een uitdaging trouwens, om Boele wethouder te maken. Dat wordt lachen! Niet voor burgers natuurlijk, want hij zal al zijn voornemens er doorheen jassen, ongeacht meningen van anderen. Boele is namelijk voorstander van een dictatuur. Als zijn raad hem opdracht geeft om subsidies stop te zetten, omdat het geld ontbreekt, dan gaat Boele dat toch uitgeven. "Wat raadsbesluit? Niets raadsbesluit! Ach ja, die begroting kan me wat, ik zei toch al dat die te rooskleurig was." "Geen lokalen op een grasveldje, zegt u? Opzouten met die burgerparticipatie! Bouwen die handel, want dan is het maar gebeurd!"
   Zo zuur als vanochtend, heb ik het nog niet eerder gegeten. Zie ik hier een flinke dosis jaloezie? Zie ik hier een man krachtig naar boven trappen? Calimero heeft zijn ventiel gevonden en blaast zich op tot wonderbaarlijke afmetingen. Ik moet denken aan standbeelden als die van Sadam Houssein, Stalin, en zoveel andere dictators van heden en verleden. Ik zie ze omvallen of stilletjes worden afgevoerd. Maar deze waait weg als een gasgevulde ballon en wat zwartgallige donsjes dwarrelen verlaten op de grond.
   Sukkelend, stuntelend en soebattend kijkt de raad haar wethouder Boele na met de grote vraag, of zij nu weer haar burgers mag vertegenwoordigen. "Dus we stemmen weer gewoon zoals vroeger?" vraagt de een. "Volgens mij wel." antwoordt de ander en zet zijn voeten stevig op de grond. "Ik ben bang," zeg ik als rechtgeaarde GroenLinkser, "dat er niets anders op zit. Het was natuurlijk wel makkelijk onder Boele en het is natuurlijk ook doodvermoeiend om met iedereen rekening te houden, maar zoals Boele wil ik niet eindigen." "Ach," zegt Franc, "het deed geen pijn, hij is niet hard gevallen. Dat heb je met hoogmoed. Dan stijg je tot hoogtes, die behoren bij het goddelijke, die niemand meer kan bevatten."

Bravo Boele!

Rien Floris verwoordt het geweldig in zijn 'Webwinkelen' (gekleurd, IJC 26/10/12). We maken ons bijna allemaal schuldig aan de ondergang van de Lange Nieuw. Hij koopt kleding via internet, mijn man cd's bij Bol, ik boeken en software en zelfs één keer Ahhhhh...(sorry), maar mijn buurvrouwen doen nog meer internet aankopen, want ik ben bijna wekelijks opslagplaats voor hun dozen, tot ze uit hun werk komen. Tot tv's aan toe.

   De winkeliers zelf doen ook mee aan de ondergang. Tijdens een bijeenkomst op de Kennermerlaan, met als doel te kijken hoe daar de klandizie kon worden verbeterd, vertelde de straatcoach van de Haarlemmerdijk in Amsterdam  (of in ieder geval had de vrouw een beroep met ongeveer die benaming), dat vooral winkeliers iets moesten doen aan hun uitstraling. Gezelligheid in een winkelstraat begint bij de gevels, bij de inrichting van etalages de aankleding van de zaak, maar ook met exclusiviteit. Dat ontbreekt er behoorlijk aan in IJmuiden. In Velsen is eigenlijk alleen de Hoofdstraat in Santpoort-Noord een uitzondering.

   En tot zover kwam ik gisteren met dit geschrijf. Andere verplichtingen. De zaterdagochtend begint voor mij met een nest op de bank, tussen drie hondjes in, een beker melk en de krant. In de IJmond van het IJC tref ik de column van Bart Boele over de leegloop van winkels in IJmuiden. Ik hoef niet meer verder te schrijven, want hij slaat de spijker op de kop. Beter kan ik het niet. Dus: IJmuider Courant, zaterdag 27 oktober 2012, IJmond 2. Een beetje overvloedig, want wie weet nou niet, waar Boele's column staat?

   Zo'n coach voor een winkelstraat of centrum is zo'n gek idee nog niet, dat heeft de Haarlemmerdijk inmiddels dik bewezen. Je kan een projectontwikkelaar wel aan het werk zetten, maar als panden onbetaalbaar worden voor de kleine middenstander, dan blijven ze leeg. V&D zal namelijk pas terugkomen, als er wat te verdienen valt en dat zullen de huidige ondernemers voor elkaar moeten krijgen. In samenwerking met de gemeente? Ja! Want die gemeente heeft een visie en die gemeente wil 5 miljoen opzij leggen voor die visie. Daarin past een mannetje of vrouwtje (fte behoor ik dat in vakjargon te noemen), die zich met de uitstraling van het huidige winkelgebied van IJmuiden bezig houdt. Die kennis van zaken heeft en adviseert.

Boele, het is kermis in de hel!

Zowaar, ik ben het weer eens met Bart Boele: komt allen, ja allen, naar de raadsvergaderingen van de gemeente Velsen, en u leert uw volksvertegenwoordigers kennen. Het is hartverwarmend, zoals Boele zijn best doet, om de lokale politiek onder de aandacht van de Velsenaren te brengen. Mijn grote dank hiervoor, Bart.
   En zowaar, ik ben het weer eens niet met Bart Boele eens: het gaat heerlijk in de politiek! Wij hebben denkers, dichters, pragmatici, populisten en combinaties daarvan. De denkers knarsen, de dichters dromen, de pragmatici zijn op zoek en de populisten vallen in de smaak. Jammie. Geef Boele een groot blik en hij stoft ze voor u bij het chemisch afval (ik twijfel over de grijsbak, in verband met leeftijden en medicijngebruik), ongeacht het feit, dat u deze volksvertegenwoordigers zelf heeft gekozen. Van één Velsenaar krijgt hij zeker hulp: V. Elsenaar. De beste stuurlui van deze gemeente.
   'Ik krijg mijn zin niet, dus deugt de politiek niet', een toch wat primitief statement, passend bij een Wiske, ongeduldig stampend met haar voeten. Zo gaat dat niet in grote mensen land, maar in krantenland wel. Je kunt daar kennelijk niet populistisch genoeg zijn, want anders verlies je lezers. Bovendien schoppen mensen liever, want een rel is spannender dan je stilzwijgend neerleggen bij je verlies of ongelijk.
   In de verordening van het Velsens referendum staat, dat een referendum mogelijk is over te nemen en genomen besluiten van de raad. Vervolgens worden de regels verder gespecificeerd: de burger kan een referendum aanvragen op basis van een te nemen besluit van de raad. De raad zelf kan een referendum aanvragen op basis van te nemen of genomen besluiten. De tekst is door een jurist nog eens bekeken. Die deugt. Geen spelt tussen te krijgen. Ja maar, zegt ons college, een burger is geen jurist, dus ook voor die burger moet het duidelijk zijn. En dus stelt het college in het raadsvoorstel voor, om 1: het referendumverzoek op basis van de verordening af te wijzen en 2: om de tekst iets duidelijker te maken. Stem je tegen het raadsvoorstel, dan doe je het volgende:
- Je stemt in tegen de verordeningen die je zelf ooit hebt opgesteld en vastgelegd.
- Je zegt, dat de tekst van de verordening vooral onduidelijk moet blijven voor de leek.
Een weldenkend mens zou zich niet zo populistisch moeten willen profileren, maar toch waren er (hoofdelijk) 11 raadsleden, die hiervoor kozen. Pfff...zeg ik dan. Deze raadsleden steunden daarna een motie, die aan de raad vroeg, om dan zelf een referendum aan te vragen over het HOV. Immers, de raad kan op die wijze wel een genomen besluit terugdraaien. 13 Raadsleden steunden deze motie, 20 waren tegen. Met andere woorden, het referendum komt er niet. Twee raadsleden, waaronder Korf van de CU, deden het goed: ze stemden niet tegen hun eigen verordening en tegen de verduidelijking van de tekst, maar vonden wel dat een referendum via een andere weg op zijn plaats was. Dat is eerlijk, duidelijk. Dat kan ik niet zeggen van de 11, die hun eigen verordening onderuit wilden halen. Je stelt geen regels op om ze met voeten te treden als ze niet uitkomten.
   Dan was het nog mogelijk, dat de motie een meerderheid had gekregen, maar dat het merendeel van de raadsleden dit afwees vind ik ook bijzonder redelijk, want wat stel je als fractie nou voor, als je dan weer dit, dat weer dat denkt of doet? Nou ja, hoe GroenLinks over het HOV en OV in het algemeen denkt, dat weet u, en anders moet u een van mijn eerdere blogs maar lezen.
   Boele is populist eerste klas. Hij maakt van de raad de vijand van de Velsense bevolking, de vuile rakkers van de macht. Is dat terecht? Nee, want hij vraagt van ons, dat wij onze eigen regels negeren. Wat nog veel erger is: dat er raadsleden zijn, die zich in dit populisme laten meeslepen, waarmee ik doel op de 11, die het raadsvoorstel afschoten.

   Ik kijk naar buiten en het is 'kermis in de hel': het regent terwijl de zon schijnt. Vroeger noemden we dat zo, maar misschien kan ik nu beter zeggen: ha, 'de raad besluit': voor de een regent het, voor de ander schijnt de zon.

Boele + HOV

De eerlijkheid gebiedt mij om nu ook eens positief over de column van Bart Boele te schrijven. Bij het zien van zijn kop 'Laat toch komen, dat referendum' dacht ik direct 'Oh, daar gaan we weer!', maar dat pakte verbazend anders uit. Vandaag is Bart mijn vriendje (ofschoon we altijd wel on speaking terms zijn, hoor).
   In zijn column stelt hij zeer terecht, dat de komst van het HOV (hoogwaardig openbaar vervoer) in Velsen een democratisch genomen besluit is en dat hieraan voorafgaand door de gemeente geen fouten zijn gemaakt ten aanzien van burgerparticipatie. En ja, dat mensen de politiek niet in de gaten houden, de krant niet lezen en uitnodigingen voor bijeenkomsten over het hoofd zien, dat is de gemeente niet aan te rekenen. De gemeente informeert de bevolking al jaren op dezelfde wijze en breidt dit via internet steeds verder uit.
   Het past hier goed om de burgers van Velsen nogmaals te vragen om de politiek wel te volgen, want het gaat in alle gevallen om hun leefomgeving. Iemand die beweert dat politiek oninteressant en saai is begrijp niet, dat in de politiek vrijwel alles wordt beslist, waar we in ons leven mee te maken hebben.
   Een referendum kost een boel geld en wat dat aangaat ben ik het iets minder met Boele eens. Bovendien zou je dan een referendum kunnen loslaten op ieder besluit dat de gemeenteraad ooit heeft genomen. Waar is dan het eind? En ook het tijdstip van dit referendum is onjuist. Zijn er plannen en neigt een gemeenteraad die aan te nemen, terwijl er bij de bevolking wellicht een meerderheid tegen is, dan kan een referendum de boel tegenhouden. Maar vier jaar na dato hier nog eens mee aankomen is toch wat mal. Bovendien, er zijn hooguit nog wat beslissingen te nemen over de route van deeltracé's (waar ook burgers zich, zoals in Santpoort, nog steeds druk mee bezig houden), maar er staat geen enkel besluit op de agenda van de raad, dat het referendum zou kunnen beïnvloeden.
   Waarom moet er eigenlijk HOV komen? Dat is de vraag, die ik nergens gesteld zie. Voor het antwoord daarop kan je terug naar de Romeinse tijd, toen wegen werden verhard voor beter vervoer van legers, want de burger had nog weinig met reizen. In WOII legden de Duitsers wegen aan (ook voor legers): de basis van het huidige autobahn netwerk en bijvoorbeeld de zeeweg van Overveen naar Zandvoort. Legers reizen inmiddels nog nauwelijks over de weg, maar burgers des te meer. En er komen steeds meer burgers. In Nederland kunnen die zich op den duur niet meer allemaal verplaatsen in een auto, tenzij het onze wens is, om het hele land te asfalteren. Ergens zal de rek om die auto's allemaal kwijt te kunnen eruit zijn en zal een netwerk van modern openbaar vervoer noodzakelijk zijn. Dat netwerk zal zoveel mogelijk vrij baan moeten hebben, omdat dat de reisduur constant houdt. Een factor waar je, als je met openbaar vervoer reist, op moet kunnen bouwen. Alleen dan kan het openbaar vervoer het winnen van de auto.
   Als ik in Barcelona op de metro wacht, dan telt een klok de minuten af, waarop die binnenkomt (altijd korter dan drie). Je hoeft daar niet te rennen om nog een metro of bus te halen, want de frequentie is hoog. Het zal niet in mijn kop opkomen om in die stad de auto te nemen. Ook in Wenen is het OV zo goed geregeld, dat ik niet aan de auto denk. Hier in Nederland wel. Waarom? Omdat het OV nog lijkt op prutswerk. Ten eerste is het duur, ten tweede wordt er niet frequent genoeg gereden, ten derde zijn veel plaatsen heel moeilijk bereikbaar, ten vierde sta je met de bus net zo lang in de file als met de auto. Van IJmuiden naar Zandvoort kan je het beste maar voor een wandeling over het strand kiezen. Dat moet dus allemaal veranderen en niet over 20 jaar, als de nood werkelijk aan de man is, maar nu al. Om dat netwerk over enkele decennia klaar te hebben zal je nu moeten beginnen met de planning en gedeeltelijke uitvoering.
   Velsen is geen eiland op zich, dat zich kan onttrekken aan de wereld eromheen. Het maakt deel uit van de Randstad, heeft zijn economische belangen en moet zorgen, dat het up-to-date blijft en meegaat in tal van ontwikkelingen. Daar hoort  het HOV ook bij. We kunnen behoudend trachten Calimero-behoeften te koesteren, maar dan sluiten we ons af en zullen bedrijven andere locaties zoeken om zich te vestigen.
   Mocht de nieuwe HOV lijn problemen opleveren, omdat bepaalde locaties niet meer worden bereikt, dan zal het overige netwerk dat moeten oplossen. En natuurlijk zal je altijd zien, dat de een er juist mee is gebaat, terwijl de ander verder moet lopen. Ook zijn er mensen, die nu een busbaan vlakbij hun huis krijgen, maar daar lag al een spoor en de kans dat die route weer eens voor OV gebruikt zou worden lag wel voor de hand. Gelukkig wordt het geen weg met auto's en brommers.
   Ik ben niet altijd blij met de vooruitgang en alle ontwikkelingen die daarmee gepaard gaan, met name omdat de natuur zo verschrikkelijk onder druk komt te staan. Maar het HOV is nu net een ontwikkeling die ik toejuich. Ik droom ervan, dat ik ooit de mogelijkheid zou hebben, om in schoon vervoer van hot naar her te reizen, zonder een moment spijt te hebben van de verkoop van mijn auto. Voor een andere droom heb ik nog wel benzine nodig: een kleine camper, waarmee ik door heel Europa kan reizen. Weer eens terug naar de via Appia Antica, waarvan de Romeinen van toen misschien ook vonden, dat die te dicht bij hun huis werd aangelegd of zich afvroegen, waar dat nou allemaal voor nodig was. Maar het duurt nog wel even voordat dat realiseerbaar is en misschien zijn er dan ook elektrische campers.

Boele Beu 4

Luisteren én schrijven zijn vakken, Bart. En als het dan niet zo snel allemaal te volgen is, dan staat het meeste nog op papier. Handig om nog even te checken of het allemaal wel klopt wat de oren hebben gehoord.

     PvdA, CU en BD hebben inderdaad een amendement op de nota 'Dierenwelzijn' ingediend. Daarin stelden zij de raad voor, om de budgetverhoging van € 65.576,-- voor de wettelijke taken van de dierenwelzijnsnota voor 2012  te schrappen uit het raadsvoorstel en ook, om deze meerjarige budgetverhoging in de Voorjaarsnota 2012 niet te verwerken. In overleg met wethouder Westerman lieten zij het bezwaar tegen verwerking in de voorjaarsnota vallen. Het amendement werd door de raad dus aangenomen met alleen het schrappen van de budgetverhoging.
     Om dat uit te leggen als 'Op voorstel van PvdA, CU en BD is het bijbehorende budget verhoogd met € 65.576,--' is dan wel een hele vreemde uitleg van zaken. Dat bedrag is namelijk geschrapt! Het gewijzigde amendement, dat door de raad werd aangenomen, heeft de wethouder financieel carte blanche gegeven: hij vroeg om ruim 65 duizend, maar kreeg eigenlijk een blanco cheque.

     GroenLinks is natuurlijk in zijn nopjes. Want in tegenstelling tot wat je vervolgens schrijf, Bart, is het niet Marc Hillebrink die de aanzet tot de dierenwelzijnsnota heeft gegeven, maar GroenLinks. De eerste stap werd gezet in de vorige raadsperiode, toen Westerman en Hillebrink nog samen GroenLinks vertegenwoordigden. Hillebrink was dus portefeuillehouder voor GroenLinks, iets wat Merhottein bij zijn vertrek heeft overgenomen. Pas veel later werd Marc onafhankelijk raadslid. En zoals je heel goed weet, is het niet de woordvoerder, maar altijd de partij, die verantwoordelijkheid draagt, zowel voor heden als verleden. Maar ik heb Wim en Marc na de raadsvergadering natuurlijk van harte gefeliciteerd met het behaalde resultaat, want het was immers hun 'kind'.
     Oh ja, het gaat hier niet om jouw column, maar om gewone verslaggeving, dus wat dat aangaat mag ik deze keer onverholen kritiek hebben. Het klopt van geen kanten wat je schrijft! Heb je nou echt niet begrepen, wat er in die raad gaande was, of heb je de boel opzettelijk zo verdraaid, dat jouw politieke voorkeur weer even de schijnwerpers haalde? Dat zou dan toch redelijke volksverlakkerij zijn, moet ik zeggen. En zo niet, doe dan eens wat aan je vakbekwaamheid.

Boele Beu 3

Even voor de duidelijkheid een stukje reactie op mijn eerste 'Boele Beu': "Journalisten en lezers hebben vice versa de vrijheid om "onwaarheden" (er is verschil tussen column en verslaglegging) aan de kaak te stellen. Ik zelf kan enorm genieten van het "uitvergroten" van, en de spot, waarmee columnisten in de verschillende dag- en weekbladen de waan van de dag te lijf gaan."
     Oké, dus ik moet Boeles verslaglegging serieus nemen, maar zijn column met een grote korrel zout lezen, de humor ervan inzien en de uitvergroting waarderen. Vreemd dan, dat dezelfde Boele erop heeft gewacht tot een aantal partijen naar aanleiding van zijn columns nu 'eindelijk eens' vragen stellen aan het College. Huh? Dat doe je toch niet over uitlatingen in een column? Die kan je toch niet serieus nemen? Dat was toch uitvergroot, de spot drijven met? Ik mocht toch ook geen kritiek hebben op zijn geschrijf, want dan ontging mij het doel daarvan? Maar positief reageren met serieuze vragen aan het college mag dus wel. Het is kennelijk maar hoe het uitkomt.

     Ik wil best wel vragen stellen over de gang van zaken bij de sociale dienst Velsen, maar dan moet ik daar toch een zeer goede reden voor hebben en behalve via de columns van Boele is mij niets ter ore gekomen over alle zaken die hij noemt. Geen ambtenaar heeft mij benaderd, geen burger heeft mij via de normale wegen op de hoogte gesteld van misstanden (Boele is ook burger). In tegendeel, van één ambtenaar hebben wij (in privésfeer) juist het tegenovergestelde vernomen. Is er dus wel 'stront aan de knikker'?
     Ja, dat er met uitkeringen gefraudeerd wordt in Nederland weten we al jaar en dag. De uitvoering en controlerende taken liggen echter bij de sociale dienst zelf. 

En natuurlijk kunnen er vragen worden gesteld aan de hand van signalen van betrokkenen, maar zoals ik al zei, als die er niet zijn, wordt dat moeilijk. Behalve dat Boele zijn kritiek uit via zijn column, worden er geen achtergronden, geen bronnen en geen feiten vermeld en ik kom geen namen tegen. Is er sprake van een klokkenluider? Ik zou het niet weten. Op basis van dergelijke informatie is het redelijk zot om vragen aan het college te stellen. Dát is kip-zonder-kop politiek.

     Vervolgens geeft Boele in zijn column van vandaag een basislesje lokale politiek. Redelijke onderschatting van zijn lezers (eerste regel: schat je lezer niet dom in). Vervolgens verwijt hij de vijf coalitiepartijen het college de hand boven het hoofd te houden. Ach ja, we zijn immers geen coalitie aangegaan, om deze om zeep te helpen. Ook de wethouders die wij als partijen hebben geleverd, zijn naar onze smaak, anders hadden we voor andere gekozen.

     Vervolgens vliegen de one-liners je om de oren: - GroenLinks en het CDA willen ten koste van alles hun wethouders beschermen. Ik zou niet weten voor wat die moeten worden beschermd en zeker niet te koste waarvan. Come to the point, Boele! - D66Velsen is het braafste jongetje van de klas. Doet er alles aan om B&W te ondersteunen, inclusief het creatief interpreteren van eigen uitgangspunten. Nou, vertel! Kom met een voorbeeld. - De PvdA had de leidinggevende rol van de VVD moeten overnemen, en dat op basis van het feit, dat Boele de fractievoorzitter van de VVD niet ziet zitten. Maar zegt hij: 'de PvdA loop als een kip-zonder-kop achter de VVD aan. Niet bepaald mijn indruk, Boele, maar kom met feiten, zou ik zeggen. - De huidige collegepartijen doen niets. Waarop baseer je dat, Bart? En wat moet er dan gebeuren, wat er niet gebeurt? Vertel, leg uit!

'Kom niet aan Boele, dat is heiligschennis!' kreeg ik als reactie op mijn eerste 'Boele Beu'. Nooit geweten, dat de man ooit heilig is verklaard, behalve dan wellicht door zichzelf en een aantal lezers. Waar het op neer komt: Heb het lef niet, om kritiek op hem te hebben! Nou staat Boele zelf niet achter deze stelling, want ik ben hem sindsdien al enkele malen tegengekomen en hij vindt de discussie zeer vermakelijk, maar zijn lezers wil ik er toch op wijzen, dat iedere criticus kritiek terug kan verwachten. En zeker als je je zo verlaagd, dat je een fractievoorzitter 'Juffrouw Ooievaar' gaat noemen. Dan komen we terug op het niveau 'Mevrouw de Kip' (ja, ik). Ordinair gescheld van zeer laag allooi en dan nog op de 'man', terwijl zij een partij vertegenwoordigt.
     Stel, morgen is er een ander college en zijn er andere coalitiepartijen. Loopt de politiek dan allemaal wél op rolletjes? Is een college dan ineens perfect? Ik liep al met die vraag rond na de goedkeuring van de jaarrekening en de begroting.  Een ander college moet het doen met hetzelfde ambtenaren bestand, met dezelfde accountant, die de cijfers goedkeurt. Het enige wat eventueel verandert zijn politieke keuzes. Maar ook dat college zal moeten bezuinigen, ook dat college zal keuzes moeten maken, waar sommige inwoners van Velsen zich in kunnen vinden en anderen zich van zullen afkeren.
     Kritiek is een groot goed, als er andere mogelijkheden of oplossingen zouden zijn, maar als een college geen keus heeft, dan zal je kritiek moeten omzetten in begrip, ook al is het zuur. Domweg schijten op alles, zonder ook maar met een alternatief te komen, heeft geen enkele zin. En domweg schijten, zonder te zeggen waarop je nou eigenlijk schijt, is nog kwalijker.

Deze derde 'Boele Beu' zal ongetwijfeld niet de laatste zijn. De eerste jaren als raadslid heb ik met opengevallen bek zijn columns gelezen. Inmiddels pik ik het niet langer, dat het college en de raad zo onheus bejegend worden. Bart Boele is iemand die, met populaire one-liners zonder bodem, een groep lezers wil verkopen, dat de politiek een verdorven, schlemiel zooitje is: de lezers die roepen, dat het politici alleen maar gaat om het pluche, of dat partijen nooit hun 'beloften' nakomen. Partijen 'beloven' niets. Partijen hebben wensen en ideeën, die zij graag ten uitvoer zouden willen brengen, maar om dat te doen heb je genoeg stemmen nodig, ook van andere partijen, of geld, om maar eens iets te noemen. Mijn hemel, is het nog steeds niet tot iedereen doorgedrongen, dat we in een democratie leven? Je stemt op een partij, omdat je hoopt dat die iets voor elkaar zal krijgen, maar niemand kan dat garanderen.

Boele Beu (2)

Wat wilt u lezen in de krant? Ik weet het niet. Ik weet alleen wat ik zelf wil lezen in de krant: dat wat er gebeurd is en dan zo waarheidsgetrouw mogelijk. Nee, het is niet waar wat ik zeg. Ik weet dat een heleboel mensen in mijn omgeving dat ook willen. En daarom maak ik me druk om mijn krant, de IJmuider.

        In mijn krant vermeldde Bart Boele vanmorgen, dat Marc Hillebrink GroenLinks ziet als een gepasseerd station. Mooi. Maar ziet GroenLinks Hillebrink ook als een gepasseerd station? Hoe zit dat nou met die ruim 1000 GroenLinksers, die ooit op deze lijsttrekker van GL stemden? Als verslaggever zou ik daar toch heel benieuwd naar zijn, veel meer dan naar het feit, dat Hillebrink zijn keuze met mooie woorden weet te omkleden. We hadden niet anders verwacht.

        In de column van Boele worden een paar uitkeringsoplichters genoemd. Dat naar aanleiding van de motie van Beryl Dreijer om een meldpunt voor uitkeringsfraude op de website van Velsen te zetten, waar men anoniem kan klikken over zo'n oplichter. Want, vindt Boele, dat is een prima manier om die oplichters te ontmaskeren. Het merendeel van de raad is tegen een anoniem meldpunt en al die fracties hebben duidelijk aangegeven waarom: praktijken, die je niet wilt in een fatsoenlijke samenleving. Het onfatsoen van de één, hoeft geen reden te zijn om dit met onfatsoen te vergelden. Dat Boeles diepe liefde voor (de politiek van of de persoon?) Beryl geen grenzen kent, was een ieder al duidelijk, want zij is ongeveer de enige van de raad, die nog positief in de IJmuider wordt genoemd. Maar mensen, de raad bestaat niet enkel en alleen uit Beryl Dreijer, dat wist u toch? De mening van 32 anderen heeft hij niet gehoord, want hij schrijft: "Waarom ze tegen zijn? Ik weet het niet." Ik weet het wel, want ik zat erbij en luisterde.

        Maar waarom zou je als verslaggever, journalist, columnist of nar (ik weet echt niet meer wat Boele nou precies is) het hele verhaal vertellen, als dat je in de liefde niet uitkomt? Dan hou je wijselijk de dop op de pen. Goed, onderwerp uitkeringsfraude stond in zijn column en dus zou ik het leuk moeten vinden, of dan misschien spitsvondig. Ik kom helaas weer niet verder dan 'bedrog'. Als 'Een Boele' (om maar af te zijn van een goede benaming voor zijn functie) heb je de plicht, om de lezer te informeren over wat er gaande is, in dit geval in de raad van Velsen die u allen, burgers van Velsen, vertegenwoordigt. Laat u niet in de luren leggen door deze 'Een Boele', want de andere partijen hadden wel degelijk woorden bij hun mening. Meningen verschillen, maar om slechts 3% daarvan als belanghebbend in een krant weer te geven is toch wel erg brutaal.
        Mijn vorige 'Boele Beu' werd gelezen door 346 mensen, maar alleen negen Boele aanhangers reageerden. Boos natuurlijk. Boele had vrijheid van  meningsuiting, zo vertelden zij. Dat heeft in Nederland iedereen, dacht ik. Maar volgens de Boele aanhangers is dat niet zo. Mevrouw de Kip moest haar kukelende snavel houden. Trouwens, ik begreep er ook nog eens niets van. Nee, inderdaad, ik begrijp er niets van. Waarvan? Dat een krant zich tot dit niveau van verslaggeving verlaagd.

PS: het klikje 'mee eens' is anoniem hoor!

Hofnar Bart

Nar, door Frans Hals

Een lezer wees mij, mevrouw de Kip (ja, wat een vondst hè?), op het feit dat Boele de hofnar van de gemeente is en dat ik niets begrijp van zijn column en zijn rol als nar. Domme gans die ik daar ben (ik houd het bij pluimvee).
        De door grappen gecamoufleerde eigen wijsheden van de hofnar vonden hun weg naar de oren, die op een andere manier moeilijk te bereiken waren. Woorden die relativeerden, tot denken aanzetten of stimuleerden in een bepaalde richting. Maar ook woorden die belachelijk maakten, of een spiegel voorhielden. Een hofnar was het geweten van zijn baas.
        Wat mij bijzonder spijt is dat ik Bart Boele nooit met een muts met belletjes in de raadzaal heb zien rondspringen. Dat had me goed gedaan en de kijkers via Seaport zeker ook. Ik stel me daarbij voor dat hij op het moment suprème naar een spreker was gedanst en met een pittige grap de rede van deze onfortuinlijke ziel de grond in had geboord. Niets van de alles. Bart zat gedwee op zijn stoel notities te maken over zaken waar hem ofwel de helft van ontging, of een deel van had moeten ontgaan (ja, er wordt ook wel eens gezwetst in die raad). Dat is jammer, want B&W en de raadsleden hadden, als hij dan echt de nar wilde spelen, toch zijn doelgroep moeten zijn. Als nar had hij, in dit moderne politieke bestel, hun spiegel kunnen zijn.

        Om de grap van een cabaretier te begrijpen, moet je weten waar het over gaat. Als iemand Balkenende persifleert, dan is daar geen zak aan als je niet weet wie Balkenende is. Zo is het ook met de 'grappen' van Boele. Als je niet weet wat de achtergronden zijn, dan kan je ook niet lachen om zijn grappen. De wijziging in samenstelling van de agendacommissie bijvoorbeeld, is een interne aangelegenheid van de raad. Geen ziel buiten die raad weet waarover het gaat en daarmee wordt zijn 'grap' hierover slechts een loze mededeling, die de column lezer alleen maar doet veronderstellen, dat we als raad niets beters te doen hebben. En ken je de achtergronden wel, dan blijkt de 'grap' (want daar houd ik het dan maar even op) ook niet op enige lachspier te werken. Dat geldt voor zoveel dingen die hij schrijft.
        Grappen maken is moeilijk. Dat bewijst Boele. Het is een kunst, die maar weinigen echt beheersen. Je komt er niet met alleen maar sneren of zwart maken. Dat heet 'schijten op'. Er zijn natuurlijk mensen die daarom kunnen lachen, maar die vinden mevrouw de Kip ook spitsvondig en om te gieren.
        Laat ik het nog anders uitleggen. Ik zit in die politiek en dus zou ik, als insider, hard moeten kunnen lachen om een opmerking van Boele over bijvoorbeeld een andere partij, maar dat gebeurt niet. Ik lees zijn column en er vertrekt geen spier. Het enige wat beklijft is stomme verbazing dat een krant zo'n column jaar in jaar uit plaatst. Kan ik dan, als insider, wellicht lering uit zo'n stukje trekken of mijn geweten tegen komen, zoals de nar van weleer dat voor elkaar kreeg? Nee, ook dat is niet het geval. Het doet niets, er gebeurt niets en dat komt, omdat Boele er niet uit kan halen wat eruit te halen valt.
        Wat Boele met zijn column doet is niet de nar uithangen. Hij schijt er wat frasen uit en dat is dat. En door de jaren heen zijn die frasen allemaal voortdurend hetzelfde. Neem je hem serieus, dan kan je alleen maar tot de conclusie komen, dat de politiek niet deugt en niets doet. Ja, daar zijn altijd gewillige lezers voor te vinden. Neem je hem niet serieus, dan lach je voortdurend om een scheet. Het eerste is dom, maar het tweede net zo goed.

Wat die agendacommissie betreft: het is niet te zeggen hoe lang dat nog allemaal gaat duren. Het wachten is op de agendacommissie, die het raadsvoorstel op de agenda zet.

Boele Beu

Wij hadden een politiek verslaggever in Velsen, die enige maanden geleden plaats maakte voor een andere. Met gepaste bombarie namen B&W en de raad afscheid van de man. Op de kaart schreef ik 'We redden het wel zonder je', en dat meende ik ook, want ik was geen fan van deze meneer Boele.

        Ik was gewend de 'Volkskrant' te lezen, maar toen ik ging samenwonen met Ernst ging dat abonnement verloren. Lokale aangelegenheden staan namelijk in de regionale krant en niet in een landelijk dagblad en als lokaal politicus is het zaak op de hoogte te blijven van wat er in je gemeente speelt. Het 'Haarlems Dagblad' van Ernst werd daarom omgezet in de 'IJmuider Courant' en inmiddels zit ik zelf ook in die politiek en zie de noodzaak ervan in. Maar mijn hemel, wat mis ik die Volkskrant! Wat een niveauverschil.

        Nou mag je geen enkele journalist vertrouwen, want ieder mens heeft zijn kleur, zijn mening, zijn gevoel, en je kan niet van journalisten verwachten dat zij dat geheel uit kunnen schakelen, maar er is een verschil tussen onzin produceren en enigszins gekleurd de feiten weergeven.

        Meneer Boele is helaas niet gestopt met zijn werk. Hij schrijft nog trouw zijn column en probeert waar het even kan nog zijn politieke voorkeur in artikelen onder de aandacht te brengen. Dat is zijn recht, maar dan is het toch ook mijn recht om het totaal niet met hem eens te zijn.

        Het probleem met Boele is, dat hij niet grappig is, niet leerzaam, een mens niet aanzet tot denken of op een andere manier bijdraagt aan enige bewustwording. Daarbij heeft hij een wanhopig slechte schrijfstijl, maar smaken verschillen.

        Vandaag belicht hij in zijn column de perikelen van de raad over de agendacommissie, die de onderwerpen op de vergaderingen van de raad plant. Die bestaat (o.a.) uit een grote groep raadsleden, die tevens voorzitters van de vergaderingen zijn. Dat werkte niet helemaal. Teveel gepraat over en weer en daardoor soms neigend naar politiek, terwijl het een niet-politiek orgaan is. Dus ging de commissie op de schop en is er, onder voorbehoud van goedkeuring door de raad, een kleinere commissie in het leven geroepen met slechts vier raadsleden erin. 

        Omdat alles wat verandert binnen het stadhuis altijd via allerlei officiële wegen moet verlopen, neemt zo'n wijziging tijd in beslag. Dat is ook goed, want als volksvertegenwoordigers moeten wij alles kunnen verantwoorden. Enerzijds is dat soms erg bureaucratisch, anderzijds wil niemand ondoorzichtigheid.

        Boele weet er in zijn column weer een negatieve draai aan te geven: 'ruzie maken over wie van hen een vergadering mag voorzitten'. Het raakt kant noch wal, want de voorzitters blijven gewoon de voorzitters. En dan: de volksvertegenwoordiging was hard bezig om zo in zichzelf gekeerd te raken, dat niemand meer wist dat ze er was. Dat laatste steekt en is bijzonder onterecht, maar het geeft vooral aan, dat Boele totaal niet weet wat raadsleden doen. Daarom leg ik dat maar eens uit.

        Het lijkt een peulenschilletje, die twee vergaderingen in de maand (soms zelfs onderbroken door een vakantie). Toch is dat het niet. Aan ieder onderwerp gaat veel leeswerk vooraf, want een groot deel van deze zaken kent een verleden, soms van jaren. Jaren, dat andere raadsleden de materie in handen hadden en als politieke partij kan je hun standpunten niet negeren. Daarnaast spelen ander zaken. Economisch kan iets goed zijn voor een gemeente, maar op andere vlakken kan een partij van mening zijn, dat het geen goede keuze is. Hoe weeg je de voors en tegens tegen elkaar af en wat geeft de doorslag? Natuurlijk kan je besturen op je gevoel en het leeswerk laten liggen, maar of je jezelf dan een goed raadslid mag noemen?

        Afgezien van de raadsvergaderingen en carrousels zijn er tal van andere bijeenkomsten op andere plaatsen. Politieke partijen in de regio organiseren regelmatig symposia om de krachten te bundelen, bijvoorbeeld op het gebied van milieu, de WMO, jeugdbeleid of de ontwikkeling van het Noordzeekanaalgebied. Dan zijn er regionale bijeenkomsten voor raadsleden, waarin zij worden geïnformeerd over nieuwe ontwikkelingen en wijzigingen, zoals de nieuw op te richten Regionale Uitvoerings Dienst in combinatie met de Milieudienst IJmond. Ach, ik vergeet te VRK en nog veel meer.

        Met het interne fractieoverleg en de zaken, die je als politieke partij nog zelf op de agenda hebt staan, kan een raadslid menig avonduur vullen. En de meesten doen dat ook. Daarnaast hebben de fractievoorzitters nog meer vergaderingen, waaraan zij deel moeten nemen, bijvoorbeeld het presidium.

        Wat levert het nou op, dat pluche? Een raadslid krijgt een vergoeding van ruim € 1000,- per maand (inclusief vergoeding voor computer en reiskosten) en kan stellen, dat hij daarvoor minstens 20 (avond- en weekend-)uren per week onder de pannen is. Van dat bedrag moet bij sommige partijen (bij GroenLinks is dat € 150 per maand) worden afgedragen aan de partij.

        Franc Weerwind is een vooruitstrevende burgemeester, die Velsen op de kaart wil zetten als een economisch gezonde gemeente, waarin het bovendien prettig wonen is. Zijn drijfkracht zet ook de raadsleden behoorlijk aan het werk. De raadsleden die al langer meedraaien in de gemeente hebben het dan ook over zeer drukke tijden. Dat Boele doet voorkomen, dat wij niet van onze krent afkomen, is bijzonder misplaatst. Nu hebben we een weekje vakantie, maar in de veertien dagen daarvoor heb ik negen vergaderingen of bijeenkomsten bezocht.

        Ik bemerk bij veel politici een angst om een journalist aan te vallen op zijn commentaar. Kranten hebben namelijk veel invloed. Met een enkel woord kan iemand je maken of breken, zelfs als het volkomen bezijden de waarheid is. Toch waag ik hier de stap om een journalist te bekritiseren. Hij maakt 33 hardwerkende mensen (veel van hen hebben ook nog een baan) volkomen zwart, zonder enige grond. Oh ja natuurlijk, dat kan je als onbelangrijk negeren, maar het is geen stimulans om door te werken en ik ben van mening, dat een krant er juist goed aan zou doen, om die stimulans wel te bieden. Daarbij verdienen die raadsleden respect. Ja allen, want het merendeel zal uw kleur niet uitdragen, maar dat heet democratie.
        Misschien word ik ooit eens Boele-proof, maar ik denk het niet.