Een beetje dom, toch?

5 September, weekblad Huis aan Huis, column 'Geschikt/ongeschikt' van V. Elsenaar:
"..Reina de Haan manifesteert zich tegenwoordig met een stil protest tegen het regeringsbeleid op Plein 1945. Eigenlijk protesteert ze tegen zichzelf, want een belangrijk deel van de rijkstaken zoals de jeugdzorg en de thuiszorg wordt overgeheveld naar gemeenten. Dat zijn toevallig de taken van GroenLinks wethouder Wim Westerman, die zij als coalitiegenoot steunt. Impliciet steunt zij daarmee als gemeenteraadslid de afbraak van de sociale voorzieningen."
   De 6de september was al begonnen toen ik dat las, maar wat slaap zou misschien later op de dag wat licht werpen op de tekst. Rond een uur of elf las ik het weer, maar kon er nog steeds geen pap, soep of wat dan ook van maken. Zelfs nu ik het overschrijf blijft enig begrip volledig uit. Dat maakt het bijzonder moeilijk om op te reageren. Het enige wat ik begrijp is, dat dit een poging van Elsenaar is om GroenLinks onderuit te halen. Dat is niet nieuw. Dat doet hij al jaren. In dezelfde column van de 5de worden ook Merhottein en Westerman met allerlei waanzin om de oren geslagen. Zo zou Westerman ooit tegen het HOV hebben gestemd, maar de man zelf weet bij god niet wanneer. Merhottein zou als voorzitter van GroenLinks Haarlem tegen de Zuidtangent zijn gekant (een bestuursvoorzitter zit niet in de politiek, Elsenaar). Elsenaar wist dat niet, maar heeft dat van 'mensen die zich dat herinneren' (Facebook). Fijne bron, klakkeloos geloven! Ik moet ineens denken aan de gang van zaken rond Lucia de B. Het volkstribunaal heeft gesproken!
   "Stemmingmakerij is iets waarvan mijn haren recht overeind gaan staan. Het is een actie veelal uit onmacht, domheid en doordrammerij," schrijft Merhottein ergens in een blog. Elsenaar vindt dat hij daarmee tegenstanders wegzet als domme doordrammers. Dat Merhottein alleen doelt op de stemmingmakers, dat ontgaat Elsenaar. Wij begrijpen heel goed, dat voor ieder argument wat te zeggen is en ook vinden wij onze tegenstanders niet dom, zolang zij de realiteit maar in het oog houden. Dat is hetgeen wat deze stemmingmakers niet doen. Een HOV-project dat in 2008 door de raad is aangenomen, kan je niet in 2013, na vijf jaar investeringen, terugdraaien. Zo simpel is het. Dat gaat de gemeente miljoenen kosten. En daarbij: 1800 handtekeningen tegen (van de 67.000 inwoners) is daarvoor ook geen goed argument. Dat een aantal politieke partijen of raadsleden willen, dat het hele HOV-project nog eens wordt herbezien of zelfs wordt stopgezet, is naar onze mening dan ook verkiezingsretoriek. Het is gewoon niet mogelijk, niet betaalbaar, niet reëel. Je kunt op deze mensen stemmen, maar je komt bedrogen uit, zo simpel is het. Maar als u toch de proef op de som wilt nemen, dan moet u ook niet klagen, als de partijen niet doen wat ze toezegden. Zelfs al komt er een college van tegenstanders, dan denk ik niet dat de raad bereid is om een bedrag van bijvoorbeeld 15 miljoen neer te tellen voor schadeclaims, voor niets dus. Hoezo schadeclaims? Nou, bijvoorbeeld die Kromhoutstraat, die is al aangepast en dat zal de gemeente dan zelf moeten vergoeden. Dat de infrastructuur van de gemeente op veel plaatsen meteen wordt aangepakt, zaken waar de gemeente zelf nu absoluut het geld niet voor heeft, wordt door de tegenstanders verzwegen.
   Elsenaar gaat op meer punten volledig de mist in. Het plan 'Hofgeestlijn', dat GroenLinks indiende, gaat niet over een bus, maar over lightrail, volgt een volkomen ander traject dan het HOV en sluit daar zelfs prima op aan. Het ons zo begeerde OV-netwerk! Het traject dat Elsenaar voorstelt, namelijk langs het kanaal, is niet mogelijk. Waarom niet? Gewoon niet rendabel, omdat er geen woonkernen worden aangedaan. Vandaar dat de Hofgeestlijn een andere route volgt (o.a. langs Velserbroek).
   Zo zie je maar weer: je kan van alles opschrijven en de leek zal het voor zoete koek aannemen, maar als puntje bij paaltje komt, kom je als kiezer bedrogen uit. Dat bedoelt Merhottein met stemmingmakerij: de boel beduvelen. Dat is dom, want uiteindelijk wordt je op het niet nakomen van je beloftes afgerekend. GroenLinks kijkt wel tig keer uit, om zich zo in de verkiezingen te storten.
   Inmiddels ben ik een uurtje verder, maar nog steeds begrijp ik Elsenaar niet, waar hij over mijn actie 'Stilstaan' schrijft. Ik ben tegen de lukrake bezuinigingen van dit kabinet. Ik vind dat dit kabinet de economie om zeep helpt. Ik vind ook, dat als je rijkstaken overhevelt naar de gemeenten, je dezelfde pot geld mee moet geven. Dat doet dit kabinet niet, met gevolg dat Wim Westerman de grootste problemen heeft om de boel op orde te houden en/of te brengen. Waar moet hij het geld voor de thuiszorg bijvoorbeeld vandaan halen? De afbraak van de sociale voorzieningen wordt dus door het kabinet veroorzaakt, niet door onze wethouder, die met minder middelen maar moet zien hoe het hem lukt.
   Zo zie je maar weer: je kan van alles opschrijven en de leek zal het voor zoete koek aannemen, maar als puntje bij paaltje komt, kom je als kiezer bedrogen uit. Iedere volgende wethouder, of hij nu een SPer of een VVDer is, zal voor dezelfde problematiek komen te staan. Het voordeel van landelijke partijen is wel, dat ze een vertegenwoordiging in Den Haag hebben. Lokale partijen kunnen daar niets. Die moet lijdzaam afwachten, wat er op de gemeenten afkomt.

Conclusie 6 september, blog Reina de Haan: V. Elsenaar begrijpt heel weinig, weet heel weinig, gelooft wat hij geloven wil, heeft een diepe hekel aan GroenLinks en schopt daarom blind om zich heen. Dat is een beetje dom, toch?

De Monarchie

In nummer 33 van de Groene Amsterdammer wijdt Koen Kleijn een pagina aan wijlen prins Friso. Hij beweent de rol van de prins: 'Hij wilde trouw zijn aan eigen opvattingen maar kon niet ontsnappen aan zijn lot.' Kleijn sluit het stuk af met de mededeling, dat de monarchie een circusvoorstelling is, waarmee het volk zich vermaakt. 'Voor ons verdere genoegen worden al drie nieuwe speelprinsesjes klaargestoomd.'
   Zijn mening, dat de Nederlander de leden van het koningshuis vastlegt in paradoxen is een feit. Dat de gemiddelde Nederlander een vriendelijke gewone koning wil die fouten mag maken, lijkt me voor het koningshuis niet zo'n probleem, maar veeleer het feit, dat links/republikeins Nederland voortdurend met zijn neus bovenop de handel en wandel van het koningshuis zit. De koning kan zijn kont niet krabben, of er is wel een journalist die zijn gal moet spuien. Het zal 'het volk' een worst wezen, waar Willem Alexander een vakantiehuis betrekt, maar links Nederland maakt hem om die keuze vrijwel af. Het zal 'het volk' een zorg zijn, als er een domme opmerking wordt gemaakt, want die houden gewoon van de vent, maar voor links Nederland is het meteen houvast genoeg om het koningshuis op te doeken.
   Frappant dat dit stuk van Kleijn in de Groene verschijnt. Aardig hoor, dat medeleven met het lot van onze koningstelgen, maar schrijf er dan ook bij dat het merendeel van de lezers juist bij de groep behoren, die de monarchie om ieder wissewasje om zeep zou willen helpen.
   Laat ik nou links en koningsgezind zijn. Niet dat ik iets heb met koning(in) of prinsessen, maar omdat ik er niet aan moet denken, dat een vent als Balkenende of Rutte ons als president vertegenwoordigt, laat staan in het buitenland. De kosten van de monarchie ontlopen die van een republiek amper, dus ook dat is geen reden. Mijn reden om het te houden voor wat het is geldt de traditie, de geschiedenis. De gulden is al verdwenen, nog even en de provincie Noord-Holland houdt op te bestaan en als Zuid-Holland ondergaat in een grote provincie, dan bestaat zelf heel Holland niet meer, behalve in buitenlandse benamingen als Olanda.
   Is die geschiedenis dan zo belangrijk? Ja, want als er geen koningshuis meer is, denkt de gemiddelde Nederlander over een paar jaar dat voetbal het 'oranje' heeft uitgevonden, net als veel kinderen niet weten dat hun stuk vlees een dood dier is en broccoli een plant. En een ding is zeker, zoveel blunders als 'President Rutte' kan maken, dat lukt het koningshuis nooit.

De paradox van links

Ik ben geen mens met een goede opleiding, maar slechts met een goede ontwikkeling. Kennis werd me met de paplepel ingegoten en misschien vaker met een stamper door mijn strot geramd. Er kwamen jaren, dat ik geen enkele behoefte had aan kennis en wetenschap. Ik wilde een simpel bestaan, mijn brood verdienen en voor de rest smurfen kijken op de tv. De opvoeding van kinderen was al ingewikkeld genoeg en de relatie met hun vader was een regelrechte slangenkuil.
   Toch begon dat bestaan knagende aspecten te vertonen. Ik begreep de wereld om mij heen steeds minder en als ik me opwond over de politiek, nationaal of internationaal, dan vroeg ik me af, waarom ik machteloos toezag op veel onzin. Al tijdens de ontsnapping uit de slangenkuil ging ik weer lezen. Nu geen aardige verhaaltjes, maar boeken waar je wijs van wordt, die je aan het denken zetten. Filosofie en psychologie hadden mijn voorkeur, want daarin kom je het hele reilen en zijlen van de wereld om je heen, in notendoppen gevat, tegen.
   Van lezen ging ik over op doen. Asociaal gedrag van veel mensen zette me aan tot bijzonder sociale gedachten en ik werd lid van GroenLinks. Ik ben nu voorstander van nivellering tot op zeker niveau, van goede sociale voorzieningen, van een gezond milieu, van een duurzame leefwijze en van nog veel meer van die utopische doelstellingen. Ik wil dat iedereen een acceptabele levensstandaard heeft en dat de voedselbank overbodig wordt. Ik ben ervan overtuigd, dat ik het goede wil voor ieder mens in dit land (en daarbuiten, maar daar heb ik minder vat op).
   Als links politicus kom ik niet alleen op voor mensen zoals ik zelf, maar meer nog voor een grote groep, die mijn taal totaal niet spreekt. Mensen, die bijgod niet begrijpen wat ik zeg, bedoel of wil. Het zijn de mensen, die weinig hebben geleerd, nooit iets zinnigs lezen en per definitie kakken op de politiek, laat staan op politici. Het zijn de mensen, die mijn 'soort' uitkotsen en liever luisteren naar populistische oneliners, omdat ze die begrijpen. Mensen die voor geen enkel argument openstaan en zich niet verdiepen in achtergronden, geen kennis van zaken hebben en denken, dat alle rottigheid in hun land even simpel kan worden opgelost door bijvoorbeeld buitenlanders eruit te gooien of te schelden op iedereen, die anders denkt dan zijzelf. Zij maken keuzes op basis van een onderbuik gevoel, dat alleen voor veel aanhang en macht wordt bevestigd door de populisten, die juist geen enkele oplossing bieden.
   Waarom zet ik me in voor de rechten van dit volk, dat in veel gevallen niet eens door heeft, dat ik het doe? Mijn eigen soort heeft me niet nodig. Die kunnen, als ze dat willen, prima voor zichzelf opkomen. Ik ben blij met hem als kiezer, maar de man uit de grachtengordel heeft, op milieu en duurzaamheid na, mijn inspanningen niet nodig. Die consumeert wel. Het gaat me juist om de mensen, die niet of nauwelijks kunnen consumeren. Om die mensen, die mijn taal niet begrijpen en voor wie ik me zo ontzettend moeilijk verstaanbaar kan maken.

Van Raadslid tot Visvoer

Begrijpend lezen, was dat niet ooit een onderdeel van ons taalonderwijs? Scheidegger zou een cursus in Velsen moeten beginnen.
Ik schoot in de lach toen ik net de ingezonden brief van Dini Prins in de IJC las, ja natuurlijk, over HET HOV (HET Hoogwaardig Openbaar Vervoer, DE HOV-lijn). De zoveelste leerling voor de nieuwe cursus, dacht ik direct. Prins denkt gelezen te hebben dat Merhottein van GroenLinks op de 14de september gaat protesteren op Plein 45. Het ontgaat haar, dat hij zichzelf slechts als voorbeeld neemt van iemand die voor het HOV is en tegen afschaffing van de FFF (Ferry). Voor welk onderwerp sta je dan op dat plein te protesteren? Allebei of een van beide?
   Prins, begaan met de gang van zaken in deze gemeente, heeft ook niet uit de kranten van het afgelopen half jaar kunnen distilleren, dat dit college zich met hand en tand heeft verzet tegen het verdwijnen van de FFF. Wethouder Baerveldt is het vleesgeworden verzet als het gaat om die boot. De provincie, mevrouw Prins, heeft die beslissing genomen. Merhottein zou dus niet protesteren tegen zijn eigen beleid, zou hij op het plein gaan staan (wat hij niet doet, want dan staat hij er ook als tegenstander van het HOV, waar hij geen tegenstander van is en wat wel zijn eigen beleid is. Ja, t'is moeilijk, maar na veel herhalen moet het te begrijpen zijn).
   Mevrouw Prins denkt ook dat Merhottein fractielid in Haarlem is geweest, maar daar is ons niets van bekend. Merhottein was voorzitter van het bestuur van GL Haarlem, en zoals bekend maakt het bestuur van een partij de politiek niet.
   1800 Handtekeningen tegen de busbaan. Ja, zo'n handtekening is zo gezet. Ik zie precies voor me hoe dat gaat:
'Jullie tekenen toch ook tegen de HOV?'
'HOV? Wat is dat?'
'Die nieuwe buslijn over het oude spoor, achter onze tuin.'
'Komt daar een bus dan? Wat handig!'
'Nee, helemaal niet! Wij krijgen daar de herrie van!'
'Nou, beter dan een trein zou ik zeggen, of een autoweg met die rottige brommertjes. Maar als ik je ermee help, geef dan maar. Ik ga toch nooit met de bus.'
En een ander: 'Oh meid, tuurlijk tekenen we en ik zal mijn buren in Velserbroek ook vragen. Dat zijn zulke schatten, die helpen altijd iedereen!'
    Prins wil Merhottein aan het werk zetten bij de gemeente (als ambtenaar?) om ander beleid te maken. Grappig dat mensen een afwijkende mening niet kunnen verteren en dan op de man gaan spelen. 'In een kamp en dan castreren, nou dan souwe se wel leren,' zong Robert Long ooit en die mening voel je als raadslid vaak aan den lijve. Verpulverd tot visvoer, omdat je anders denkt. Omdat je verder kijkt dan je neus lang is, het hele dossier goed hebt doorgenomen en in de toekomst kijkt. Ik vraag me af hoeveel ondertekenaars het dossier goed hebben gelezen voor ze hun handtekening plaatsten. Zeg eens eerlijk mensen, heeft u het 'van horen zeggen' of heeft u zich werkelijk in de materie verdiept?
   Met de opkomst van de auto als vervoermiddel voor Jan en alleman, verdween op veel plaatsen de tram en ander OV. Spijt op tand, toen de wegen dicht slibden en dat OV net zo lang in de file moest staan als de auto. Yes, we bedachten aparte busbanen om de problemen op te lossen. Nog even en die busbanen maken plaats voor rails, waarop net als in Hong Kong onbemande treintjes ons van hot naar her brengen. Waar we net als in Barcelona maar maximaal 3 minuten moeten wachten tot de volgende komt. Waar we net als in Wenen het niet in ons hoofd halen om met een auto naar de stad te gaan. Passagiers zat! 17 miljoen ofzo.
   Nederland loopt tragisch achter op allerlei ontwikkelingen maar als de politiek een inhaalslag wil maken, dan komen we in de achtertuinen terecht, waar ieder voor zich regeert en alleen God voor ons allen. Dan is vooruitgang, innovatie, een vies woord, maar kankeren we wel door over alles wat verkeerd is.

voor Duitsland

Donderdagavond, Pauw en Witteman, een discussie over herdenken. Wie, wie niet, waarom, waarom niet? Adriaan van Dis houdt het helemaal bij de Tweede Wereldoorlog en de Nederlandse slachtoffers. De burgemeester van Vorden, Henk Aalderink vindt dat ook gesneuvelde Duitsers herdacht mogen worden. Van Dis is van mening dat de herdenking dan verwaterd, verloren zal gaan. Hoezo Duitsers? Laten ze dat in Duitsland maar doen.
   Dat kan niet. Stel je voor dat Duitsland gesneuvelde nazi's gaat herdenken. Met een algemene herdenking is er geen onderscheid te maken tussen goed en slecht. Al die kinderen, die verplicht de Hitler Jugend in gingen, die nog voor ze volwassen werden stierven aan het front, voor hen is er geen herdenking. Nog steeds is Duitsland het land, dat met sterk klittenband vast zit aan een vreselijk verleden. Op scholen wordt zoveel informatie over de foute rol in de oorlog gegeven, dat de jeugd er daas van wordt. Je zal maar steeds moeten horen, hoe slecht je voorgeslacht was. Je zal maar steeds zo'n schuldgevoel met je mee moeten dragen. Je zal maar steeds, iedere keer dat je zegt Duits te zijn, dat klittenband op je rug voelen trekken. Duitsland herdenkt zijn fouten, zijn slachtoffers, maar niet zijn (kind)soldaten, die de dood werden ingejaagd.
   Van Dis kan praten wat hij wil, maar de narigheid hield niet op bij de Nederlandse grens. Het is te makkelijk om de Duitser in algemene zin de schuld te geven. Was van Dis, vaderlandlievend als hij is, in staat geweest de indoctrinatie van de Nazi's het hoofd te bieden? Wie zijn wij om het Duitse volk te veroordelen, dat zonder loyaliteit aan haar machthebbers een arrestatie en mogelijk de dood tegemoet kon zien? Makkelijk praten, achteraf. Zelfs een NSBer was geïmponeerd door het machtsvertoon en koos de veiligste weg.
   Een held zijn in vredestijd is heel makkelijk. Maar al die helden staan op een afstand toe te kijken, als iemand door zinloos geweld in elkaar wordt geramd. In Srebrenica waren Nederlandse helden ook ver te zoeken. Een soldaat volgt orders op. Een soldaat mag zelf niet nadenken, oordelen of ingrijpen. Doe je niet wat je is opgedragen, dan wordt je gestraft. In WOII gedood. Ga er maar aan staan.
   Wie herdenkt de Duitsers, die als slachtvee naar het front werden gestuurd? Wie durft te beweren, dat die mannen en kinderen daadwerkelijk vochten voor een ideaal? Wie durft te zeggen, dat die mannen en kinderen hun leven minder belangrijk vonden dat hun land? En wie herdenkt de Duitsers, die werden aangegeven door hun geïndoctrineerde kinderen of door hun buren, omdat ze geen nazi waren en het ook nooit wilden worden? Wie herdenkt de oudoom van mijn dochters, Emile Schäfer, die als jonge soldaat de dood vond in de oorlog? Wie denkt er nog aan zijn zus Anna, die in Nederland woonde en haar Duitse nationaliteit inzette om mensen uit de gevangenis te krijgen?
   Ik moet van Dis vertellen, dat Duitsers ook mensen zijn. Dat het niet uitmaakt, welke soldaat er in een graf ligt. Alle soldaten volgden orders op. Zij die het niet deden, werden gefusilleerd en kwamen ook in een graf terecht. Wij zijn een verenigd Europa geworden en daar hoort de verzoening bij, die Henk Aalderink nastreeft. Ik zou ook de omweg kiezen, langs de graven van de Duitsers, al is het alleen maar omdat ik mijn naasten lief heb. Het is onzin om te stellen, dat de herdenking daarmee afbrokkelt. Hij versterkt juist, verbroedert, verbreedt en laat zien, dat vergiffenis en liefde alles kan overwinnen.