De werkloze man is van de kaart verdwenen, van iedere kaart in het systeem. Hij bestaat niet meer, behalve voor de fiscus. Daar is hij een man, waar nog iets geïnd moet worden uit een voorgaand jaar. Er valt niets meer te halen, maar dat is geen issue.
Drie jaar na het verlies van zijn werk, dat hij zesentwintig jaar naar tevredenheid verrichtte, is hij uitkeringstrekker af en wordt zijn digitale dossier in ZIP gearchiveerd. Zijn tot vijftig procent gereduceerde inkomen vervalt volledig en niemand valt hem meer lastig met verplichtingen. Hij kan zelf bepalen of hij solliciteert, of hij hele dagen verslagen naar de geraniums staart of zijn dagen vult met onnozele klussen. Zijn huis staat al twee jaar voor anderhalve ton minder te koop, drie kijkers, zijn auto is niet meer gekeurd en zijn versleten broek verving hij bij Noppes voor vier euro.
Hij krijgt niets, want zijn vrouw heeft een WAO, genoeg voor een persoon, maar niet in dit huis, dat aan de straatstenen niet kwijt te raken is. De man kijkt graag naar plantjes, maar solliciteert ook zonder dwang gewoon door. Hij vult inmiddels digitale formulieren in, soms vier per dag, want voor simpeler banen is een brief niet meer nodig. Het voordeel daarvan is, dat er altijd een negatieve reactie komt, daags erna. Op brieven wordt merendeels niet gereageerd. Driehonderd sollicitaties, twee gesprekken.
Hij zit niet meer in de statistieken. Hij is man, leeft en woont, meer niet. Uitgerangeerd terwijl hij nog negen jaar moet werken tot zijn pensioen. Wat hij in zijn leven heeft opgebouwd, is geluidloos maar snel als een kaartenhuis ineen gezakt. Misschien nog een paar maanden, dan veilt de bank zijn huis en blijft hij zitten met een restschuld. Zijn plannen voor de toekomst gaan in rook op en dat wat hij de dochters wilde nalaten bestaat niet meer.
Zijn trots is geminimaliseerd, bestaat nog alleen uit de woorden van zijn vrouw, die hem verzekerd dat het niet aan hem ligt, maar aan vakkundig politiek wanbeleid. Zij kriebelt door zijn korte baard, die zij hem ooit zelf opdroeg en vindt hem nog steeds super mannelijk, maar hij ziet in de spiegel alleen nog de grijze haren op die kin en weet dat het pigment, net als de kans op een baan, voorgoed is verdwenen. Hij is weer terug bij af, drieëntwintig, blut, maar het spiegelbeeld klopt niet en er zit geen reverse op de tijd om nog toekomst te creëren.
Showing posts with label armoede. Show all posts
Showing posts with label armoede. Show all posts
15.4.14
27.9.13
Ajax crisis dreigt!
'Ajax tegen crisisheffing' (IJC pagina 11, economie). Ajax stapt naar de rechter, want in 2012 kostte die heffing het bedrijf 3 miljoen euro. Het zou alleen voor dat jaar gelden, maar nu wordt de maatregel ook voor 2013 doorgevoerd. Het zou een bedrag zijn waardoor de club in de min zou kunnen komen. "Voeltbalclubs worden onevenredig hard getroffen, omdat ons kapitaal op het veld staat," zegt Jeroen Slob, financieel directeur.
Het krantenbericht zette me aan om even te kijken, wat een voetballer nou eigenlijk verdient. Ik wist dat het veel was, maar mijn ogen stonden direct op steeltjes (ik rond het naar beneden af, een afronding die in veel gevallen al een lekker jaarsalaris voor velen zou zijn):
Sneijder 5.800.000,-- per jaar
van Persie 11.700.000,--
de Jong 3.000.000,--
Robben 9.400.000,--
Kuijt 3.000.000,--
Stekelenburg 3.700.000,--
Huntelaar 4.400.000,--
Heitinga 4.500.000,--
v.d. Vaart 2.000.000,--
Seedorf 3.100.000,-- (gegevens loonwijzer.nl)
Dat zijn een heleboel nullen en vooral geen Balkenendenorm. Zoals op iedere site met dit soort gegevens kunnen mensen reageren. En zoals gewoonlijk doet natuurlijk (vrijwel) niemand dat onder zijn eigen naam. Wat me in het bijzonder opviel was het aantal positieve reacties en goedpraterij. Gezien het enorme aantal schrijffouten geen mensen, die zelf ook maar in de verste verte de Balkenendenorm (194.000) halen. Geen gescheld, gevloek en getier, geen doodsbedreigingen, niets van dat alles wat je normaal aantreft. Ook daarom stonden mijn ogen op steeltjes, want als een man, die echt iets zinnigs presteert in deze maatschappij een paar miljoen verdient, dan zijn de rapen gaar.
Kennelijk vindt de voetbalminnende Nederlander (in een van de reacties de 'Sjonnies' genoemd), dat een voetballer boven alle normen en waarden in dit land verheven is. Als er gesproken en geschreven wordt over 'graaiers', wordt daar nooit de voetballer bij genoemd.
Gisteravond werd in onze raad een motie aangenomen om te zorgen, dat geld voor armoede bestrijding nog dit jaar daadwerkelijk daaraan wordt besteed. Wethouder Verkaik kon nog niet zeggen om hoeveel geld het gaat, maar ik hoorde de schatting 58.000 vallen (de pot moet door het Rijk nog verdeeld worden). Nou spreekt de man ontzettend snel, dus hier kan ik enorm de mist in gaan, maar toch, een bedrag met zes nullen was het zeker niet. Waar zijn wij mee bezig, vraag ik me af! Het emotionele relaas van PvdA-raadslid Kees Stapper gisteravond was aandoenlijk. Nee, dit was geen stunt om goed over te komen, dit was gemeend. Ik zag wat vocht in zijn ogen en hoorde een trilling in zijn stem, toen hij de fracties overtuigde van het feit, dat die paar rottige centen voor de Kerst bij de mensen moet zijn, die het keihard nodig hebben.
Het zal voor de meesten een druppel op de gloeiende plaat zijn, maar het komt uit een goed hart. Waar is dat goede hart bij Ajax? Crisisheffing, wat een kul. Crisis, Wat is dat? Er zijn een heleboel mensen in Nederland, die absoluut niet weten hoe moeilijk het voor vele anderen is om de eindjes aan elkaar te knopen. Mensen die met gemak een Prada aanschaffen en zich absoluut niet realiseren, dat die uitgave een ander een maand van eten kan voorzien.
Als ik drie miljoen zou verdienen, zou ik een jaar inkomen prima kunnen overslaan. Wel meerdere! Al ik eenmalig drie miljoen zou ontvangen, zou ik nooit meer hoeven te werken. Als ik drie miljoen zou verdienen, zou ik steevast het grootste deel daarvan direct weggeven. Ik zou namelijk niet weten, waaraan ik dat geld zou moeten uitgeven, behalve aan onzin, aan materiële zaken waar ik buiten kan.
Het besef, dat de samenleving niet staat of valt met professionele sport, maar wel met goede artsen, wetenschap, onderzoek, het is kennelijk niet aan Sjonnie's verstand te brengen. Is het de gedachte, dat zelfs iemand met een gematigd brein stinkend rijk kan worden en geeft dat hoop? Zoals Obama heeft laten zien, dat een kleur geen enkele belemmering meer is om de top te bereiken? Ik heb geen idee. Het verbijsterd me.
De drie miljoen crisisheffing voor Ajax kan wel bij elkaar geschraapt worden. Vraag de voetballers maar een bijdrage. Technisch zal daar heus wel een trucje voor te verzinnen zijn. En financieel: een Prada of BMW minder, voor de verandering een keertje 'all inclusive' naar Turkije en je bent al een heel eind. Zo'n vakantie heeft veel voordelen: komen ze eindelijk hun supporters eens tegen.
Dan nog een advies: als prof voetballer zou ik op de VVD stemmen, want dat was de enige partij, die de motie van Kees niet steunde. Wat bezielt zo'n partij? Onder het mom van 'overbodig' of 'financiële gegevens nog niet bekend' heeft de partij weer de asociaalste mogelijkheid gekozen. Zelfs een sociaal signaal geven ze niet af en zelfs op geld dat al voor dat doel bestemd is, durven ze geen tweede stempel te zetten. Brrr!
Het krantenbericht zette me aan om even te kijken, wat een voetballer nou eigenlijk verdient. Ik wist dat het veel was, maar mijn ogen stonden direct op steeltjes (ik rond het naar beneden af, een afronding die in veel gevallen al een lekker jaarsalaris voor velen zou zijn):
Sneijder 5.800.000,-- per jaar
van Persie 11.700.000,--
de Jong 3.000.000,--
Robben 9.400.000,--
Kuijt 3.000.000,--
Stekelenburg 3.700.000,--
Huntelaar 4.400.000,--
Heitinga 4.500.000,--
v.d. Vaart 2.000.000,--
Seedorf 3.100.000,-- (gegevens loonwijzer.nl)
Dat zijn een heleboel nullen en vooral geen Balkenendenorm. Zoals op iedere site met dit soort gegevens kunnen mensen reageren. En zoals gewoonlijk doet natuurlijk (vrijwel) niemand dat onder zijn eigen naam. Wat me in het bijzonder opviel was het aantal positieve reacties en goedpraterij. Gezien het enorme aantal schrijffouten geen mensen, die zelf ook maar in de verste verte de Balkenendenorm (194.000) halen. Geen gescheld, gevloek en getier, geen doodsbedreigingen, niets van dat alles wat je normaal aantreft. Ook daarom stonden mijn ogen op steeltjes, want als een man, die echt iets zinnigs presteert in deze maatschappij een paar miljoen verdient, dan zijn de rapen gaar.
Kennelijk vindt de voetbalminnende Nederlander (in een van de reacties de 'Sjonnies' genoemd), dat een voetballer boven alle normen en waarden in dit land verheven is. Als er gesproken en geschreven wordt over 'graaiers', wordt daar nooit de voetballer bij genoemd.
Gisteravond werd in onze raad een motie aangenomen om te zorgen, dat geld voor armoede bestrijding nog dit jaar daadwerkelijk daaraan wordt besteed. Wethouder Verkaik kon nog niet zeggen om hoeveel geld het gaat, maar ik hoorde de schatting 58.000 vallen (de pot moet door het Rijk nog verdeeld worden). Nou spreekt de man ontzettend snel, dus hier kan ik enorm de mist in gaan, maar toch, een bedrag met zes nullen was het zeker niet. Waar zijn wij mee bezig, vraag ik me af! Het emotionele relaas van PvdA-raadslid Kees Stapper gisteravond was aandoenlijk. Nee, dit was geen stunt om goed over te komen, dit was gemeend. Ik zag wat vocht in zijn ogen en hoorde een trilling in zijn stem, toen hij de fracties overtuigde van het feit, dat die paar rottige centen voor de Kerst bij de mensen moet zijn, die het keihard nodig hebben.
Het zal voor de meesten een druppel op de gloeiende plaat zijn, maar het komt uit een goed hart. Waar is dat goede hart bij Ajax? Crisisheffing, wat een kul. Crisis, Wat is dat? Er zijn een heleboel mensen in Nederland, die absoluut niet weten hoe moeilijk het voor vele anderen is om de eindjes aan elkaar te knopen. Mensen die met gemak een Prada aanschaffen en zich absoluut niet realiseren, dat die uitgave een ander een maand van eten kan voorzien.
Als ik drie miljoen zou verdienen, zou ik een jaar inkomen prima kunnen overslaan. Wel meerdere! Al ik eenmalig drie miljoen zou ontvangen, zou ik nooit meer hoeven te werken. Als ik drie miljoen zou verdienen, zou ik steevast het grootste deel daarvan direct weggeven. Ik zou namelijk niet weten, waaraan ik dat geld zou moeten uitgeven, behalve aan onzin, aan materiële zaken waar ik buiten kan.
Het besef, dat de samenleving niet staat of valt met professionele sport, maar wel met goede artsen, wetenschap, onderzoek, het is kennelijk niet aan Sjonnie's verstand te brengen. Is het de gedachte, dat zelfs iemand met een gematigd brein stinkend rijk kan worden en geeft dat hoop? Zoals Obama heeft laten zien, dat een kleur geen enkele belemmering meer is om de top te bereiken? Ik heb geen idee. Het verbijsterd me.
De drie miljoen crisisheffing voor Ajax kan wel bij elkaar geschraapt worden. Vraag de voetballers maar een bijdrage. Technisch zal daar heus wel een trucje voor te verzinnen zijn. En financieel: een Prada of BMW minder, voor de verandering een keertje 'all inclusive' naar Turkije en je bent al een heel eind. Zo'n vakantie heeft veel voordelen: komen ze eindelijk hun supporters eens tegen.
Dan nog een advies: als prof voetballer zou ik op de VVD stemmen, want dat was de enige partij, die de motie van Kees niet steunde. Wat bezielt zo'n partij? Onder het mom van 'overbodig' of 'financiële gegevens nog niet bekend' heeft de partij weer de asociaalste mogelijkheid gekozen. Zelfs een sociaal signaal geven ze niet af en zelfs op geld dat al voor dat doel bestemd is, durven ze geen tweede stempel te zetten. Brrr!
Subscribe to:
Posts (Atom)